Έχετε ξοδέψει εβδομάδες στα showrooms. Συγκρίνατε δείκτες θερμοπερατότητας (Uw), διαλέξατε τα κορυφαία ενεργειακά κουφώματα της αγοράς και νιώθετε σίγουροι ότι ο φετινός χειμώνας θα σας βρει ζεστούς. Όμως, υπάρχει μια σκληρή αλήθεια: Το καλύτερο κούφωμα του κόσμου αποδίδει σαν ένα φθηνό παράθυρο του '90, αν η τοποθέτησή του γίνει λάθος.
Η εγκατάσταση είναι το 50% της επιτυχίας. Δυστυχώς, λόγω βιασύνης, άγνοιας ή προσπάθειας μείωσης του κόστους, πολλά συνεργεία στην Ελλάδα επαναλαμβάνουν συγκεκριμένα κατασκευαστικά σφάλματα που ακυρώνουν την επένδυσή σας. Αν ετοιμάζεστε για ανακαίνιση ή νέα κατασκευή, αυτά είναι τα 5 λάθη που πρέπει να απαγορεύσετε στους μάστορες να κάνουν στο σπίτι σας!
Είναι ίσως το #1 κατασκευαστικό «έγκλημα» στη χώρα μας. Ο μαρμαράς τοποθετεί ένα μονοκόμματο μάρμαρο που ξεκινάει από το μπαλκόνι και φτάνει μέσα στο σαλόνι. Ο αλουμινάς βιδώνει το ολοκαίνουργιο θερμοδιακοπτόμενο παράθυρο ακριβώς πάνω του.
Το μάρμαρο έχει θερμική αγωγιμότητα 2,5-3,5 W/(m·K) - είναι άριστος αγωγός θερμότητας. Το εξωτερικό κρύο ταξιδεύει μέσα από την πέτρα, περνάει κάτω από το κούφωμα και καταλήγει στο σαλόνι σας. Το πάτωμα παγώνει, η υγρασία του σπιτιού υγροποιείται πάνω στο εσωτερικό μάρμαρο και το ξύλινο παρκέ αρχίζει να σαπίζει. Ακόμα χειρότερα, η θερμογέφυρα αυτή ακυρώνει πλήρως τη θερμοδιακοπή του αλουμινίου - σαν να τρέχει ένα ηλεκτρικό καλώδιο χωρίς μόνωση.
Το μάρμαρο πρέπει να κόβεται στη μέση (κάτω από το παράθυρο) και στο κενό να τοποθετείται θερμομονωτικό υλικό - εξηλασμένη πολυστερίνη (XPS) ή Purenit - ώστε να σπάει η θερμογέφυρα. Το εσωτερικό και το εξωτερικό κομμάτι μαρμάρου λειτουργούν πλέον ανεξάρτητα, χωρίς να «μιλάνε» μεταξύ τους θερμικά.
Βλέπετε τον μάστορα να βάζει το παράθυρο στην τρύπα, να γεμίζει γύρω-γύρω με κίτρινο αφρό πολυουρεθάνης και να θεωρεί ότι τελείωσε, βάζοντας ίσως μόνο μία-δύο βίδες «για ξεκάρφωμα». Αυτό είναι το δεύτερο πιο σοβαρό λάθος μετά το ενιαίο μάρμαρο.
Ο αφρός είναι μονωτικό υλικό, ΟΧΙ υλικό στατικής στήριξης. Ένα σύγχρονο παράθυρο με τριπλά τζάμια ζυγίζει πάνω από 100-150 κιλά. Κάτω από αυτό το τεράστιο βάρος (και με τις θερμικές συστολοδιαστολές του καλοκαιριού), ο αφρός θα υποχωρήσει σταδιακά. Σε λίγους μήνες, το παράθυρο θα «κρεμάσει», θα βρίσκει στο πάτωμα και δεν θα κλειδώνει σωστά - ένα σκηνικό που περιγράψαμε αναλυτικά στο επόμενο άρθρο μας.
Το παράθυρο στηρίζεται σε ειδικά, σκληρά πλαστικά τακάκια μεταφοράς φορτίου στις κάτω γωνίες, αλφαδιάζεται με λέιζερ σε 3 άξονες και βιδώνεται περιμετρικά στον τοίχο με βίδες μπετού (turbo) ανά 50-70 εκατοστά. Ο ελαστικός αφρός κλειστής κυψέλης μπαίνει μόνο στο τέλος, αποκλειστικά για θερμομόνωση του αρμού - ποτέ για στήριξη. Αυτή η μέθοδος εξασφαλίζει ότι ακόμα και ένα βαρύ συρόμενο 200 κιλών δεν θα μετακινηθεί ούτε χιλιοστό.
Το κούφωμα τοποθετήθηκε και ο μάστορας παίρνει το πιστόλι της σιλικόνης, τραβώντας ένα παχύ κορδόνι μέσα και έξω «για να σφραγίσει». Πολλοί ιδιοκτήτες μάλιστα θεωρούν αυτό σημάδι «σωστής» δουλειάς - «κοίτα, σφράγισε παντού!». Δυστυχώς, αυτή είναι μια από τις χειρότερες πρακτικές.
Η απλή σιλικόνη εγκλωβίζει την υγρασία. Ο ζεστός, υγρός αέρας του σπιτιού από μπάνια και κουζίνα βρίσκει αόρατες χαραμάδες, τρυπώνει μέσα στον αρμό κουφώματος–τοίχου και εγκλωβίζεται εκεί, πίσω από την εξωτερική σιλικόνη. Η υγρασία υγροποιείται στο σημείο δρόσου (~12,6 °C) με αποτέλεσμα έντονη μαύρη μούχλα περιμετρικά της κάσας. Η μούχλα δεν είναι μόνο αισθητικό πρόβλημα - εκπέμπει σπόρια που προκαλούν αλλεργίες και αναπνευστικά προβλήματα.
Απαιτήστε τοποθέτηση κατά το πρότυπο RAL - τρία ξεχωριστά επίπεδα στεγάνωσης. Εσωτερικά: μεμβράνες αεροστεγανότητας (EPDM ή Fleece) που μπλοκάρουν τους υδρατμούς. Μεσαία: ελαστικός αφρός κλειστής κυψέλης για θερμομόνωση. Εξωτερικά: αυτοδιογκούμενες ταινίες Compriband που κρατούν τη βροχή έξω αλλά επιτρέπουν στον τοίχο να «αναπνεύσει» - ακριβώς αντίθετα από τη σιλικόνη.
Ο χτίστης, για να αποφύγει τα μερεμέτια, αφήνει μια τρύπα ακριβώς στα μέτρα του παραθύρου. Το αλουμίνιο μπαίνει «σφηνωτά», ακουμπώντας σχεδόν στο τούβλο από όλες τις πλευρές. Φαίνεται «τέλειο» - αλλά η φυσική δεν συμφωνεί.
Τα υλικά «ζουν και αναπνέουν». Το καλοκαίρι, ειδικά αν είναι σκουρόχρωμο, το αλουμίνιο διαστέλλεται κατά 2-3 χιλιοστά σε μεγάλα πλαίσια. Εφόσον δεν υπάρχει χώρος για να «απλωθεί», πιέζει τον τοίχο, πετσικάρει την κάσα, σπάει τον σοβά και τα φύλλα μαγκώνουν. Παράλληλα, χωρίς κενό δεν υπάρχει χώρος για κανένα μονωτικό υλικό - ούτε αφρό, ούτε Compriband, ούτε μεμβράνες. Ο αρμός μένει εντελώς ανοιχτός στον αέρα και τη βροχή.
Πρέπει πάντα να αφήνεται περιμετρικά ένας κατασκευαστικός αρμός (κενό «αέρα») 10-20 χιλιοστών σε κάθε πλευρά. Η ακριβής διάσταση εξαρτάται από το μέγεθος του κουφώματος, το χρώμα του προφίλ (σκούρα = μεγαλύτερη διαστολή) και τη μέθοδο στεγάνωσης. Ο αρμός γεμίζει με ελαστικά μονωτικά υλικά που απορροφούν τις κινήσεις χωρίς να σπάσουν ή να ρηγματωθούν - αφρός flex, Compriband και μεμβράνες.
Πριν μπει το αλουμίνιο, ο εργολάβος «φυτεύει» στον τοίχο ένα τετράγωνο πλαίσιο από γαλβανιζέ λαμαρίνα για να αλφαδιάσει τον σοβά και να βιδώσει το παράθυρο. Το πρόβλημα; Η λαμαρίνα έχει θερμική αγωγιμότητα 50 W/(m·K) - 1.400 φορές μεγαλύτερη από ένα μονωτικό υλικό. Βιδώνετε ένα υπερ-μονωτικό παράθυρο πάνω σε ένα παγωμένο σίδερο! Η λαμαρίνα ακυρώνει τη θερμοδιακοπή του αλουμινίου, μεταφέρει το κρύο στο εσωτερικό και με τα χρόνια σκουριάζει, πετώντας καφέ λεκέδες στον σοβά σας.
Σε νέες κατασκευές, απαιτήστε τη χρήση θερμομονωτικών ψευτοκασών - από Purenit (ανακυκλωμένη πολυουρεθάνη υψηλής πυκνότητας, λ = 0,06-0,08 W/(m·K), αντοχή σε θλίψη >30 N/mm²) ή από EPS υψηλής πυκνότητας. Αυτές προσφέρουν κορυφαία στατική στήριξη χωρίς να άγουν το κρύο. Σε ανακαινίσεις, αν η λαμαρίνα δεν μπορεί να αφαιρεθεί, μπορεί να «ντυθεί» εξωτερικά με μονωτικό υλικό για να μειωθεί η θερμογέφυρα.
Η σωστή εγκατάσταση δεν είναι απλώς θέμα «χεριού» - είναι θέμα τεχνογνωσίας και σύγχρονων υλικών. Ένα τέλεια τοποθετημένο κούφωμα μεσαίας ποιότητας αποδίδει πολύ καλύτερα από ένα premium κούφωμα με κακοτεχνία. Την επόμενη φορά που θα πάρετε μια προσφορά, μην κοιτάξετε μόνο τη μάρκα - ρωτήστε τον εγκαταστάτη πώς ακριβώς σκοπεύει να τοποθετήσει τα κουφώματα. Ζητήστε τοποθέτηση κατά RAL, θερμομονωτικές ψευτόκασες, σωστό αλφάδιασμα με turbo screws, και ελαστικά υλικά στεγάνωσης.
Πριν πληρώσετε τον εγκαταστάτη, ελέγξτε: (1) Η ποδιά (μάρμαρο) κόβεται στα δύο; (2) Υπάρχουν τακάκια στήριξης και βίδες turbo κάθε 50-70 cm; (3) Ο αρμός έχει τρία επίπεδα στεγάνωσης (μεμβράνη μέσα, αφρός μεσαία, Compriband έξω); (4) Υπάρχει κενό 10-20 mm γύρω-γύρω; (5) Η ψευτόκασα είναι θερμομονωτική; Ένας σοβαρός επαγγελματίας θα χαρεί να σας εξηγήσει!
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
