Βρίσκεστε στη φάση της ανέγερσης του νέου σας σπιτιού ή σε μια ριζική ανακαίνιση. Οι χτίστες έχουν τελειώσει με τα τούβλα και ετοιμάζονται οι σοβατζήδες. Εκείνη ακριβώς τη στιγμή, ο εργολάβος σας λέει την κλασική φράση: «Φώναξε τον αλουμινά να έρθει να βάλει τις ψευτόκασες για να μπορέσουμε να σοβατίσουμε».
Στην ελληνική οικοδομική πραγματικότητα, αυτή η φράση συνοδεύεται σχεδόν αντανακλαστικά από την παραγγελία μερικών μέτρων γαλβανιζέ λαμαρίνας (στραντζαριστό σίδερο). Ήταν ο κανόνας για δεκαετίες. Όμως, με τα σημερινά δεδομένα της ενεργειακής δόμησης, η χρήση της μεταλλικής ψευτόκασας είναι ένα από τα πιο καταστροφικά λάθη που μπορείτε να κάνετε.
Η ψευτόκασα (ή τυφλό κάσωμα) είναι ένα πλαίσιο που τοποθετείται στο «γυμνό» άνοιγμα του τοίχου (στα τούβλα), πολύ πριν τοποθετηθεί το τελικό σας κούφωμα αλουμινίου. Λειτουργεί ως οδηγός και καλούπι για τα υπόλοιπα συνεργεία, κρατώντας τη θέση του μελλοντικού παραθύρου ενώ ο σοβατζής και ο μαρμαράς ολοκληρώνουν τη δουλειά τους γύρω-γύρω.
Η ψευτόκασα δείχνει στον σοβατζή μέχρι πού ακριβώς πρέπει να ρίξει τον σοβά και στον μαρμαρά πού θα φέρει τη μαρμαροποδιά. Δημιουργεί μια τέλεια, αλφαδιασμένη τετράγωνη τρύπα, ώστε το τελικό κούφωμα να μπει αψεγάδιαστο. Χωρίς αυτή, κάθε συνεργείο δουλεύει «στο περίπου», με αποτέλεσμα στραβά ανοίγματα και ανισότητες που κοστίζουν ακριβά αργότερα.
Αν βιδώναμε το τελικό, ακριβό κούφωμα κατευθείαν στα τούβλα πριν τον σοβά, τα συνεργεία θα το γέμιζαν λάσπες, μπογιές και γρατζουνιές. Η ψευτόκασα «κρατάει τη θέση» του κουφώματος, το οποίο μπαίνει πεντακάθαρο στο τέλος, αφού το σπίτι έχει βαφτεί και είναι έτοιμο για παράδοση. Αυτή η προστασία γλιτώνει χιλιάδες ευρώ σε αντικαταστάσεις λόγω ζημιών εργοταξίου.
Το τελικό αλουμίνιο βιδώνεται πάνω στην ψευτόκασα. Αυτό σημαίνει ότι το υλικό από το οποίο κατασκευάζεται πρέπει να είναι ικανό να σηκώσει δεκάδες ή εκατοντάδες κιλά τζαμιού και να συγκρατήσει τις βίδες για δεκαετίες χωρίς υποχώρηση. Η αντοχή, η σκουριά και η θερμική αγωγιμότητα γίνονται κρίσιμοι παράγοντες - ακριβώς εκεί που η γαλβανιζέ λαμαρίνα αποτυγχάνει παταγωδώς.
Ιστορικά, χρησιμοποιούσαμε γαλβανισμένη λαμαρίνα γιατί ήταν φθηνή, άκαμπτη και τα συνεργεία ήξεραν να τη δουλεύουν γρήγορα. Σήμερα, όμως, που πληρώνετε χιλιάδες ευρώ για θερμοδιακοπτόμενα αλουμίνια και ενεργειακά τζάμια, η λαμαρίνα ακυρώνει όλη σας την επένδυση. Ιδού οι 3 λόγοι:
Αγοράζετε ένα κορυφαίο αλουμίνιο με τεράστια πολυαμίδια (θερμοδιακοπή) για να μην περνάει το κρύο. Στη συνέχεια, ο εγκαταστάτης το βιδώνει πάνω σε ένα περιμετρικό σίδερο (τη λαμαρίνα) που ενώνει απευθείας τον εξωτερικό παγωμένο αέρα με τον εσωτερικό ζεστό τοίχο του σαλονιού. Η θερμική αγωγιμότητα του χάλυβα είναι 50 W/(m·K), ενώ ενός θερμομονωτικού υλικού μόλις 0,035 W/(m·K) - η διαφορά ξεπερνά τις 1.400 φορές! Η θερμότητα του σπιτιού σας δραπετεύει τρέχοντας μέσα από το σίδερο προς τα έξω, παρακάμπτοντας εντελώς τη μόνωση του παραθύρου.
Όταν ο κρύος εξωτερικός αέρας παγώνει τη μεταλλική ψευτόκασα, παγώνει και ο σοβάς που την περιβάλλει εσωτερικά. Η υγρασία του δωματίου ακουμπάει στον παγωμένο σοβά (ακριβώς δίπλα στο κατά τα άλλα τέλειο παράθυρό σας) και μετατρέπεται σε νερό. Αυτή είναι η κλασική συμπύκνωση στο σημείο δρόσου. Μέσα σε λίγους μήνες, θα δείτε ένα μαύρο «στεφάνι» μούχλας να περιβάλλει το ολοκαίνουργιο κούφωμά σας - ένα πρόβλημα που κοστίζει σε υγεία και χρήμα.
Η γαλβανιζέ λαμαρίνα έχει μια επίστρωση ψευδαργύρου για να μην σκουριάζει. Όμως, όταν ο αλουμινάς την κόβει στις γωνίες για να τη συναρμολογήσει, ή όταν τη βιδώνει στον τοίχο, αυτή η επίστρωση καταστρέφεται τοπικά. Εκεί, το γυμνό σίδερο έρχεται σε επαφή με την υγρασία του τσιμέντου.
Σε κάθε σημείο κοπής, τρυπήματος ή κάμψης, η προστατευτική επίστρωση ψευδαργύρου σπάει. Το γυμνό σίδερο εκτίθεται στην αλκαλική υγρασία του σοβά και ξεκινάει μια ανεξέλεγκτη ηλεκτροχημική οξείδωση. Η σκουριά δεν σταματάει ποτέ μόνη της - απλώς επιβραδύνεται. Σε 5 έως 10 χρόνια, ο όγκος της οξειδωμένης επιφάνειας μπορεί να τριπλασιαστεί, πιέζοντας τον σοβά μέχρι να σπάσει.
Με τα χρόνια, η σκουριά φουσκώνει, σκάει τον σοβά και δημιουργεί απαίσιους καφέ λεκέδες γύρω από το παράθυρο. Αυτοί οι λεκέδες δεν καλύπτονται με κανένα βάψιμο, διότι η σκουριά συνεχίζει να «αιμορραγεί» μέσα από κάθε στρώμα βαφής. Η μοναδική λύση είναι ο καθαρισμός με αντισκωριακά, αστάρωμα με primer αλουμινίου και μετά βάψιμο - μια ακριβή και χρονοβόρα διαδικασία που επαναλαμβάνεται κάθε λίγα χρόνια.
Στον σύγχρονο, ενεργειακό σχεδιασμό των κτιρίων, ο κανόνας είναι αμείλικτος: Ποτέ δεν βάζουμε ένα υλικό που άγει τη θερμότητα (σίδερο), ως γέφυρα ανάμεσα στον εξωτερικό και τον εσωτερικό χώρο. Ακόμα και ο Κανονισμός Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίων (ΚΕΝΑΚ) απαιτεί πλέον ρητά τη μείωση των θερμογεφυρών στην περίμετρο κουφωμάτων.
Το να τοποθετείτε ένα πανάκριβο, ενεργειακό κούφωμα τελευταίας τεχνολογίας πάνω σε μια ψευτόκασα από γαλβανιζέ λαμαρίνα των 20 ευρώ, είναι κυριολεκτικά σαν να αγοράζετε μια ολοκαίνουργια Ferrari και να της φοράτε φθαρμένα λάστιχα από τρακτέρ. Η μηχανή δουλεύει ρολόι, αλλά η πρόσφυση στο δρόμο (η μόνωση του κελύφους) αποτυγχάνει τελείως. Η βάση της τοποθέτησης πρέπει να συμβαδίζει με την τεχνολογία του παραθύρου.
Ευτυχώς, η σύγχρονη βιομηχανία έχει πλέον τα τέλεια (και προσιτά) υλικά για να αντικαταστήσει το σίδερο: Purenit (ανακυκλωμένη πολυουρεθάνη υψηλής πυκνότητας) και σκληρό EPS/Neopor υψηλής πυκνότητας. Αυτά τα υλικά προσφέρουν τεράστια μηχανική αντοχή, μηδενική θερμική αγωγιμότητα, 100% αντοχή στην υγρασία και μηδέν σκουριά. Η πρόσθετη δαπάνη ξεκινά από περίπου 15-25 € ανά τρέχον μέτρο - ένα κλάσμα του budget ενός ενεργειακού κουφώματος που ξεπερνά τα 400 €/m².
Η ψευτόκασα είναι τα «θεμέλια» του παραθύρου σας. Αν χτίσετε σε λάθος θεμέλια, το παράθυρο θα υστερεί ενεργειακά για τα επόμενα 30 χρόνια, και ο κίνδυνος εμφάνισης μούχλας θα καραδοκεί σε κάθε βαρύ χειμώνα. Η σωστή θερμομονωτική ψευτόκασα (Purenit ή EPS υψηλής πυκνότητας) απαλείφει τη γραμμική θερμογέφυρα, εξαφανίζει τον κίνδυνο σκουριάς, και εξασφαλίζει ότι η ενεργειακή επένδυσή σας θα αποδώσει στο 100% της δυναμικότητάς της. Η παραπανίσια δαπάνη αποσβένεται σε 2-3 χειμώνες μόνο από τη μείωση των λογαριασμών θέρμανσης. Αν χτίζετε ή ανακαινίζετε, ρωτήστε τον εγκαταστάτη σας: «Τι ψευτόκασα χρησιμοποιείτε;» Αν η απάντηση περιλαμβάνει τη λέξη «λαμαρίνα», ήρθε η ώρα να αλλάξετε εγκαταστάτη.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
