Είναι ένα από τα πιο κοινά (και πιο ενοχλητικά) παράπονα ιδιοκτητών σπιτιού: «Με τη δυνατή βροχή, μπαίνουν νερά κάτω από τη μπαλκονόπορτα!» Το πρόβλημα δεν είναι σχεδόν ποτέ η ίδια η πόρτα. Τα σύγχρονα συρόμενα αλουμίνια διαθέτουν εργοστασιακά λαστιχάκια (φυσούνες) και αποστραγγιστικές τρύπες (weep holes) που τα κάνουν υδατοστεγή.
Το πρόβλημα κρύβεται πιο «βαθιά»: στη σύνδεση μεταξύ της κάσας και του δαπέδου/τοίχου. Αν αυτός ο αρμός δεν στεγανοποιηθεί σωστά, η βροχή βρίσκει τον δρόμο της κάτω από το κατώφλι, ανάμεσα στη μαρμαροποδιά και τον τοίχο, ή μέσω τριχοειδών ρωγμών στο δάπεδο. Ας δούμε τη σωστή λύση βήμα-βήμα.
Στη δυνατή βροχή (ειδικά με νοτιά ή δυτικό άνεμο), στο μπαλκόνι μαζεύεται λίμνη νερού. Αν η στάθμη υπερβεί το κατώφλι (ή αν η κλίση του μπαλκονιού δεν οδηγεί σωστά τα νερά στην υδρορροή), η πίεση σπρώχνει τα νερά κάτω από τη μαρμαροποδιά. Ο αρμός ανάμεσα στην κάσα αλουμινίου και το μπαλκόνι είναι ιδιαίτερα ευάλωτος.
Μόνο σιλικόνη: Πολλοί μάστορες βάζουν μια γραμμή σιλικόνη κάτω από την κάσα, η οποία ξεκολλάει μετά από 3-4 χειμώνες. Λάθος κλίση δαπέδου: Το μπαλκόνι πρέπει να έχει κλίση 1,5-2% προς τα έξω (μακριά από την πόρτα), αλλά πολλές φορές η κλίση είναι ανεπαρκής ή αντίστροφη. Απουσία ποδιάς: Χωρίς σωστή μεταλλική ή μαρμάρινη ποδιά (sill) κάτω από την πόρτα, τα νερά τρέχουν κατευθείαν στον τοίχο.
Η σωστή στεγάνωση γίνεται ΠΡΙΝ τοποθετηθεί η μπαλκονόπορτα. Πρέπει να δημιουργηθεί μια αδιαπέραστη «σκάφη» κάτω από το κατώφλι, που θα συλλέγει κάθε νερό και θα το οδηγεί πίσω στο μπαλκόνι - ακόμα κι αν η κύρια σφράγιση αποτύχει. Αυτή είναι η φιλοσοφία RAL για την κατώτερη ζώνη.
Πριν τοποθετηθεί η κάσα, ο εγκαταστάτης εφαρμόζει υγρό στεγανωτικό (liquid membrane) πάνω στο τσιμεντένιο δάπεδο, «ανεβαίνοντας» τουλάχιστον 10-15 εκ. στα πλαϊνά του ανοίγματος. Αυτή η μεμβράνη δημιουργεί μια αδιαπέραστη «πισίνα» κάτω από το κατώφλι.
Χρησιμοποιούνται κυρίως τσιμεντοειδή ελαστικά στεγανωτικά (2 συστατικών) ή ακρυλικά πολυμερή. Εφαρμόζονται σε 2-3 στρώσεις με πάχος τουλάχιστον 2 mm. Η μεμβράνη πρέπει να βάφεται «ποδιά» στους πλευρικούς τοίχους, ώστε τα νερά να μην μπορούν να «τρυπώσουν» γύρω-γύρω.
Η επιφάνεια κάτω από το κατώφλι πρέπει να έχει κλίση προς τα έξω (προς το μπαλκόνι), ώστε τυχόν νερό που εισχωρεί να «τρέχει» πίσω. Ποτέ δεν αφήνουμε λάκκο (χαμηλό σημείο) στο εσωτερικό δάπεδο - αυτό θα μαζέψει νερό αντί να το αποστραγγίσει.
Πάνω από τη στεγνωμένη υγρή μεμβράνη, τοποθετείται μια ειδική ποδιά EPDM (sill flashing). Αυτή η ελαστική λωρίδα (πλάτος 20-30 εκ.) κολλάει στο δάπεδο, περνάει κάτω από την κάσα αλουμινίου και «ανεβαίνει» λίγα εκατοστά στην εξωτερική πλευρά, οδηγώντας τα νερά πίσω στο μπαλκόνι.
Η EPDM ποδιά δημιουργεί μια αδιαπέραστη «γλώσσα» κάτω από το κατώφλι. Ακόμα κι αν η σιλικόνη ξεκολλήσει ή ο σοβάς ρηγματωθεί, τα νερά θα σταματήσουν πάνω στη μεμβράνη, θα τρέξουν πάνω στην κλίση και θα βγουν στο μπαλκόνι. Η ελαστικότητα του EPDM υπερβαίνει το 300%, αντέχοντας τις σεισμικές ή θερμικές μικρο-κινήσεις του κτιρίου.
Η πρόσφυση γίνεται με ειδική ακρυλική πάστα ή αυτοκόλλητη πλευρά. Η ποδιά πρέπει να είναι ένα ενιαίο κομμάτι σε όλο το πλάτος του κατωφλιού - χωρίς κολλήσεις ή ράφτρες στη μέση. Τα σημεία σύνδεσης (γωνίες) σφραγίζονται με εξωτερικά γωνιακά εξαρτήματα EPDM.
Κάθε σύγχρονη μπαλκονόπορτα αλουμινίου διαθέτει εργοστασιακά weep holes - μικρές τρύπες αποστράγγισης στο κάτω μέρος. Αυτές οδηγούν τα τυχόν νερά που περνάνε μεταξύ φύλλου και κάσας πίσω προς τα έξω.
Ένα πολύ συχνό λάθος είναι να φράξει ο σοβατζής ή ο σιλικονάς τα weep holes κατά τα τελειώματα. Αν τα φράξουν, τα νερά αποστράγγισης μαζεύονται μέσα στο κούφωμα, ξεχειλίζουν εσωτερικά (overflow) και πλημμυρίζουν το σαλόνι.
Μετά την ολοκλήρωση της τοποθέτησης, ελέγξτε οπτικά ότι κάθε weep hole είναι ανοιχτό και ελεύθερο. Ρίξτε ένα ποτήρι νερό πάνω στο κατώφλι - πρέπει να τρέχει μέσα από τις τρύπες αποστράγγισης προς τα έξω, δίχως να μαζεύεται πίσω.
Η στεγάνωση της μπαλκονόπορτας δεν τελειώνει με μια γραμμή σιλικόνη. Χρειάζεστε τουλάχιστον δύο επίπεδα ασφαλείας: υγρή μεμβράνη κάτω + ποδιά EPDM πάνω. Η κλίση του δαπέδου πρέπει πάντα να «τρέχει» προς τα έξω. Και τα weep holes πρέπει να μένουν πάντα ανοιχτά. Ρωτήστε τον αλουμινά σας: «Τι βάζετε κάτω από την πόρτα πριν την τοποθετήσετε;» Αν η απάντηση είναι «τίποτα» ή «σιλικόνη», περιμένετε τη δυνατή βροχή.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
