Στο προηγούμενο άρθρο ξεκαθαρίσαμε το αυτονόητο: το να «φυτεύεις» ένα παγωμένο κομμάτι σίδερου (γαλβανιζέ λαμαρίνα) μέσα στον τοίχο για να στηρίξεις το νέο σου ενεργειακό κούφωμα, αποτελεί κατασκευαστικό έγκλημα. Καταστρέφει τη μόνωση, προκαλεί μούχλα και, αργά ή γρήγορα, σκουριάζει.
Τι χρησιμοποιούμε, όμως, στη θέση της λαμαρίνας; Αν χτίζετε ένα σύγχρονο κτίριο nZEB (Σχεδόν Μηδενικής Κατανάλωσης) ή ένα Παθητικό Κτίριο, οι μηχανικοί και οι αρχιτέκτονες έχουν πλέον στα χέρια τους εξειδικευμένα, high-tech υλικά. Οι θερμομονωτικές ψευτόκασες είναι ο «αόρατος ήρωας» που γεφυρώνει το χάσμα μεταξύ της βαριάς τοιχοποιίας και του κομψού αλουμινίου.
Το Purenit είναι ίσως το πιο επαναστατικό υλικό που μπήκε στις οικοδομές τα τελευταία χρόνια. Οπτικά μοιάζει με μοριοσανίδα (νοβοπάν) ή πεπιεσμένο ξύλο, αλλά δεν έχει καμία απολύτως σχέση με αυτό. Πρόκειται για ένα προϊόν που παράγεται από ανακυκλωμένο άκαμπτο αφρό πολυουρεθάνης (PUR/PIR) εξαιρετικά υψηλής πυκνότητας.
Ένα σύγχρονο ανασυρόμενο κούφωμα με τριπλά τζάμια μπορεί να ζυγίζει πάνω από 300 κιλά. Το Purenit δεν λυγίζει, δεν συμπιέζεται και συγκρατεί τις βίδες στήριξης εξίσου δυνατά με το μασίφ ξύλο. Είναι το ιδανικό υλικό για να «πατήσει» πάνω του μια βαριά κατασκευή. Η αντοχή στη θλίψη ξεπερνά τα 30 N/mm², ενώ η εξαγωγή βίδας φτάνει τα 3.500 N - αριθμοί που ξεπερνούν ακόμα και κάποια μαλακά ξύλα.
Σε αντίθεση με το ξύλο, το Purenit δεν φουσκώνει, δεν σαπίζει και δεν μουχλιάζει ποτέ, ακόμα κι αν μείνει μέσα σε μια λίμνη νερού για χρόνια. Η υδατοαπορρόφηση είναι πρακτικά μηδενική (<3% κατ' όγκο). Αυτό σημαίνει ότι ακόμα και σε συνθήκες ακραίας υγρασίας - όπως νεόχτιστα μπετά ή ισόγεια κοντά στη θάλασσα - η ψευτόκασα δεν αλλοιώνεται ποτέ.
Παρά τη σκληρότητά του, παραμένει μονωτικό υλικό. Κόβει «μαχαίρι» τη μεταφορά του ψύχους από το εξωτερικό μπετόν προς το εσωτερικό του σπιτιού, εξαλείφοντας τη γραμμική θερμογέφυρα. Ο συντελεστής θερμικής αγωγιμότητας (λ) κυμαίνεται στα 0,06–0,08 W/(m·K) - εξαιρετικά χαμηλός σε σχέση με τα 50 W/(m·K) του χάλυβα.
Ο εγκαταστάτης μπορεί να το κόψει με απλό δισκοπρίονο, να το τρυπήσει και να το κολλήσει με πολυουρεθανικές κόλλες στο εργοτάξιο, προσαρμόζοντάς το σε κάθε άνοιγμα. Δεν χρειάζεται ειδικός εξοπλισμός ή εκπαίδευση - οποιοδήποτε συνεργείο εξοικειωμένο με ξυλουργικά εργαλεία μπορεί να δουλέψει με Purenit.
Για τα πλαϊνά ή τα επάνω μέρη του ανοίγματος (όπου δεν δέχονται το τεράστιο κάθετο βάρος του τζαμιού), οι κατασκευαστές χρησιμοποιούν συχνά ειδικά, σκληρά προφίλ από Διογκωμένη Πολυστερίνη (EPS) υψηλής πυκνότητας (πάνω από 150 kg/m³). Πρόκειται για τα γνωστά γκρι μπλοκ Neopor που βλέπουμε στις θερμοπροσόψεις - αλλά σε πολύ πιο πυκνή, σκληρή εκδοχή.
Τα EPS προφίλ είναι ελαφρύτερα από το Purenit και συχνά πιο οικονομικά. Ενδεικτικά, το κόστος ξεκινά από 8-12 € ανά τρέχον μέτρο για τα πλαϊνά. Παρόλα αυτά, η μηχανική τους αντοχή είναι αρκετή για τα μέρη του ανοίγματος που δεν δέχονται κάθετο φορτίο - μόνο πλευρικές πιέσεις ανέμου.
Τα EPS/Neopor «αγκαλιάζουν» το προφίλ του αλουμινίου, δημιουργώντας ένα συνεχές μονωτικό κέλυφος. Ο συντελεστής λ φτάνει τα 0,031–0,035 W/(m·K) - ακόμα χαμηλότερος από το Purenit. Αυτό σημαίνει ότι ο αρμός γύρω από το παράθυρο μονώνει εξίσου καλά με τον υπόλοιπο τοίχο.
Συνεργάζονται άψογα με την εξωτερική θερμοπρόσοψη (ETICS) του κτιρίου, δημιουργώντας ένα ενιαίο «ζεστό» κέλυφος χωρίς κανένα κενό. Το μονωτικό υλικό της θερμοπρόσοψης «καβαλάει» πάνω στο EPS της ψευτόκασας, εξαλείφοντας κάθε γραμμική θερμογέφυρα στη στέψη και τα πλαϊνά.
Το μεγαλύτερο πρόβλημα στην οικοδομή είναι οι ενώσεις διαφορετικών υλικών. Όταν χρησιμοποιείτε θερμομονωτικές ψευτόκασες, λύνετε τον μεγαλύτερο πονοκέφαλο του σοβατζή και του αλουμινά.
Οι σύγχρονες τεχνικές τοποθέτησης (όπως η μέθοδος RAL) απαιτούν τη χρήση ειδικών στεγανωτικών ταινιών και μεμβρανών που κολλούν πάνω στην ψευτόκασα. Αν η ψευτόκασα ήταν λαμαρίνα, η ταινία δεν θα κολλούσε καλά και θα ξεραινόταν από τη ζέστη του μετάλλου. Στο Purenit, οι μεμβράνες «βεντουζάρουν» τέλεια, και η στεγανότητα παραμένει αδιαμφισβήτητη για δεκαετίες.
Ο σοβάς και τα υλικά της θερμοπρόσοψης «δένουν» άριστα πάνω σε αυτές τις επιφάνειες, αποτρέποντας τα γνωστά μικρά ραγίσματα (τριχοειδείς ρωγμές) που εμφανίζονται συνήθως γύρω από τα παράθυρα μετά από μερικά χρόνια. Αυτό οφείλεται στο ότι η θερμική διαστολή του Purenit είναι παρόμοια με αυτή του σοβά, ενώ η λαμαρίνα διαστέλλεται δραματικά περισσότερο.
Ναι, μια θερμομονωτική ψευτόκασα από Purenit κοστίζει περισσότερο από μια απλή, σκουριασμένη λαμαρίνα. Όμως, το κόστος αυτό είναι απειροελάχιστο μπροστά στο συνολικό budget των κουφωμάτων σας.
Μια γαλβανιζέ λαμαρίνα κοστίζει 3-5 € ανά τρέχον μέτρο. Μια θερμομονωτική ψευτόκασα Purenit κοστίζει 15-25 €/τρ.μ., ενώ EPS υψηλής πυκνότητας κυμαίνεται στα 8-15 €/τρ.μ. Για ένα τυπικό παράθυρο 1,20 × 1,40 μ. (περίμετρος ≈ 5 μ.), η πρόσθετη δαπάνη είναι μόλις 50 – 100 €. Αυτό αντιπροσωπεύει λιγότερο από το 3% του κόστους ενός ενεργειακού κουφώματος.
Η εξοικονόμηση ενέργειας από την εξάλειψη της γραμμικής θερμογέφυρας αποσβένει την πρόσθετη δαπάνη σε 2-3 χειμώνες. Μετά από αυτό, κάθε χειμώνας είναι καθαρό κέρδος - χαμηλότεροι λογαριασμοί θέρμανσης, μηδέν μούχλα, μηδέν σκουριά. Σε ένα τυπικό σπίτι με 10 παράθυρα, η συνολική πρόσθετη δαπάνη ψευτοκασών Purenit κυμαίνεται στα 500-1.000 € - αμελητέο μπροστά σε budget κουφωμάτων 15.000-25.000 €.
Αν χτίσετε σε λάθος θεμέλια, το παράθυρο θα υστερεί ενεργειακά για τα επόμενα 30 χρόνια, και ο κίνδυνος εμφάνισης μούχλας θα καραδοκεί σε κάθε βαρύ χειμώνα. Με Purenit στη βάση (ποδιά) και EPS υψηλής πυκνότητας στα πλαϊνά, εξασφαλίζετε: μηδέν θερμογέφυρες, μηδέν σκουριά, μηδέν μούχλα - και ένα κούφωμα που αποδίδει στο 100% της δυναμικότητάς του, όπως εγγυάται ο κατασκευαστής. Ρωτήστε τον εγκαταστάτη σας σήμερα: «Τι ψευτόκασα χρησιμοποιείτε;» Αν η απάντηση δεν περιλαμβάνει τη λέξη «Purenit» ή «EPS», ήρθε η ώρα να εξετάσετε πιο σύγχρονες λύσεις.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
