Αν έχετε κάνει στοιχειώδη έρευνα για συνθετικά κουφώματα στο ίντερνετ, σίγουρα θα πέσατε πάνω σε σχόλια που λένε κάτι σαν: «Μην βάλεις πλαστικά παράθυρα! Έχουν μέσα μόλυβδο, βγάζουν αναθυμιάσεις με τη ζέστη και αν πιάσουν φωτιά θα δηλητηριάσουν ολόκληρη την πολυκατοικία!».
Αυτού του είδους τα «αστικά θρυλικά» τρομοκρατούν πολλούς. Και, ναι, κάτι από αυτά είχε μια βάση αλήθειας… πριν από πολλά χρόνια. Σήμερα, ωστόσο, η τεχνολογία και η νομοθεσία έχουν αλλάξει ριζικά το τοπίο.
Ας δούμε ψύχραιμα τι ίσχυε, τι ισχύει σήμερα, και ποια ακριβώς πιστοποίηση πρέπει να ζητάτε, ώστε τα νέα σας κουφώματα να είναι 100% ασφαλή για τη δική σας υγεία, τα παιδιά σας και το περιβάλλον.
Ας αντιμετωπίσουμε πρώτα τον «ελέφαντα στο δωμάτιο». Για δεκαετίες, οι σταθεροποιητές μολύβδου χρησιμοποιούνταν ευρέως στη βιομηχανία PVC.
Ο μόλυβδος προστίθετο ως σταθεροποιητής στη σύνθεση του PVC κατά τη διαδικασία παραγωγής. Βοηθούσε στο uPVC να αντέξει τη θερμική κατεργασία (την εξέλαση) χωρίς να αποικοδομηθεί. Ήταν φθηνός και αποτελεσματικός. Ωστόσο, δεν «εκπέμπεται» κατά την κανονική χρήση του παραθύρου.
Η ευρωπαϊκή βιομηχανία PVC, μέσω της πρωτοβουλίας VinylPlus, δεσμεύτηκε εθελοντικά να αντικαταστήσει πλήρως τον μόλυβδο. Οι μεγάλοι ευρωπαίοι παραγωγοί (VEKA, REHAU, Schüco, Kömmerling, Aluplast, κ.ά.) έχουν αντικαταστήσει εδώ και χρόνια τον μόλυβδο με ασφαλείς, οικολογικούς εναλλακτικούς σταθεροποιητές.
Αντί του μολύβδου, τα σύγχρονα uPVC χρησιμοποιούν σταθεροποιητές Ασβεστίου-Ψευδαργύρου (Ca-Zn).
Είναι ένα μείγμα ανόργανων αλάτων ασβεστίου και ψευδαργύρου. Αυτά τα στοιχεία είναι απολύτως κοινά και ασφαλή - τα βρίσκουμε στα τρόφιμά μας, στο γάλα, στα φάρμακα. Εκτελούν τον ίδιο ρόλο σταθεροποίησης χωρίς κανένα τοξικό αποτύπωμα.
Ζητήστε από τον κατασκευαστή βεβαίωση ότι τα προφίλ είναι «Lead-Free» (χωρίς μόλυβδο). Τα πιστοποιημένα, ευρωπαϊκά προφίλ αναγράφουν αυτή τη δήλωση στα τεχνικά τους φυλλάδια και στα πιστοποιητικά ποιότητας.
Αυτός ο μύθος γεννήθηκε από τη σύγχυση μεταξύ «μαλακού» PVC (π.χ. μεμβράνες, σωλήνες) και «σκληρού» uPVC (κουφώματα).
Στο «μαλακό» PVC (αυτό που χρησιμοποιείται σε κουρτίνες μπάνιου, παιδικά παιχνίδια, κ.λπ.) προστίθενται πλαστικοποιητές (φθαλικοί εστέρες) για να γίνει εύκαμπτο. Αυτά τα πρόσθετα μπορούν πράγματι να εκπέμπουν πτητικές οργανικές ενώσεις (VOCs) σε υψηλές θερμοκρασίες.
Στα κουφώματα όμως χρησιμοποιείται uPVC (unplasticized - μη πλαστικοποιημένο). ΔΕΝ περιέχει φθαλικούς εστέρες. Είναι εξαιρετικά αδρανές χημικά και δεν εκπέμπει κανένα αέριο ούτε στους 70°C. Γι' αυτό και χρησιμοποιείται ακόμα και σε ιατρικό εξοπλισμό και σωλήνες πόσιμου νερού.
Η ανησυχία για τις πυρκαγιές είναι θεμιτή. Ας δούμε τα δεδομένα:
Σε αντίθεση με το ξύλο, το PVC δεν αναφλέγεται εύκολα. Έχει θερμοκρασία ανάφλεξης πολύ υψηλότερη από το ξύλο. Αν αφαιρεθεί η πηγή φωτιάς, το PVC σβήνει μόνο του (self-extinguishing) - δεν τροφοδοτεί τη φωτιά.
Τα σύγχρονα κουφώματα uPVC είναι 100% ανακυκλώσιμα. Τεμαχίζονται, λιώνουν, αναμειγνύονται σε νέα σύνθεση και ξαναγίνονται προφίλ. Αυτό μπορεί να γίνει έως 7 φορές χωρίς απώλεια μηχανικών ιδιοτήτων.
Τα σύγχρονα, πιστοποιημένα κουφώματα uPVC δεν είναι τοξικά. Η ιστορία του μολύβδου ανήκει στο παρελθόν, τα εξαιρετικά αδρανή Lead-Free προφίλ με σταθεροποιητές Ca-Zn είναι η νέα πραγματικότητα. Κανένα VOC, αυτοσβενύμενα και πλήρως ανακυκλώσιμα.
💡 Βασικό Συμπέρασμα: Ζητήστε Lead-Free πιστοποίηση με Ca-Zn σταθεροποιητές. Αποφύγετε φθηνά, ανώνυμα προφίλ χωρίς ευρωπαϊκή πιστοποίηση - εκεί μπορεί ακόμα να κρύβεται μόλυβδος.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό