Το να κολλήσεις θερμοπρόσοψη σε ένα ολοκαίνουργιο, τέλεια χτισμένο κτίριο είναι εύκολη δουλειά. Το πραγματικό τεστ για ένα συνεργείο έρχεται όταν αναλαμβάνει να μονώσει ένα παλιό σπίτι, όπου ο τοίχος θυμίζει... τρικυμία.
Αν οι μονωτικές πλάκες απλώς ακολουθήσουν τα «κύματα» του παλιού τοίχου, το τελικό αποτέλεσμα θα είναι τραγικό αισθητικά, ενώ ο εξωτερικός σοβάς θα έχει ανισόπαχο πάχος, με τεράστιο κίνδυνο ρωγμών. Για να πετύχουμε μια τέλεια, επίπεδη (αλφαδιασμένη) τελική επιφάνεια, πρέπει να «διορθώσουμε» τον τοίχο κρύβοντας τις ατέλειες πίσω ή μέσα στο μονωτικό υλικό.
Η πιο συνηθισμένη (και επικίνδυνη) κακοτεχνία είναι το γέμισμα των μεγάλων κενών με... τόνους κόλλας. Αν ο τοίχος κάνει μια βαθιά «κοιλιά» 4 ή 5 εκατοστών, ο κακός τεχνίτης βάζει μια τεράστια μάζα λάσπης (κόλλας) πίσω από το φελιζόλ για να το φέρει «πρόσωπο» (στην ίδια ευθεία) με τα διπλανά.
Η κόλλα της θερμοπρόσοψης είναι σχεδιασμένη να λειτουργεί σε πάχη έως 1-2 εκατοστά το πολύ. Αν βάλετε 5 εκατοστά κόλλα, όταν αυτή στεγνώσει, θα συρρικνωθεί βίαια, θα τραβήξει την πλάκα προς τα μέσα και θα δημιουργήσει τεράστιες μηχανικές τάσεις. Το φελιζόλ μπορεί να ξεκολλήσει ή ο σοβάς να σκιστεί.
Πώς «ισιώνουμε» λοιπόν τον τοίχο με ασφάλεια;
Εδώ η λύση είναι απλή. Χρησιμοποιώντας τη μέθοδο «Περιμετρικά και Σημειακά», ο τεχνίτης αυξομειώνει το πάχος της κορδέλας και των σημείων της κόλλας. Εκεί που ο τοίχος εξέχει, βάζει λιγότερη κόλλα. Εκεί που κάνει μικρή κοιλιά, βάζει λίγο περισσότερη (πάντα εντός των ορίων ασφαλείας του υλικού).
Αν ο τοίχος έχει μεγάλες λακκούβες, δεν τις γεμίζουμε με κόλλα. Τις γεμίζουμε με μόνωση! Ο τεχνίτης παραγγέλνει πλάκες EPS διαφορετικού πάχους. Αν η βασική μόνωση είναι 8cm, στο σημείο που ο τοίχος κάνει «κοιλιά» 3 εκατοστών, τοποθετεί τοπικά μια πλάκα των 11cm! Έτσι, η εξωτερική επιφάνεια έρχεται στην ίδια ευθεία, η κόλλα παραμένει στο σωστό πάχος, και εσείς κερδίζετε έξτρα μόνωση. Σε ακραίες περιπτώσεις, προηγείται παραδοσιακό σοβάτισμα (γέμισμα) του τοίχου πριν μπει το ETICS.
Ακόμα και με τέλεια τοποθέτηση, ανάμεσα στις ενώσεις των πλακών μπορεί να υπάρχουν μικρά «δοντάκια» (ανισοσταθμίες 1-2 χιλιοστών). Πριν μπει το πλέγμα και ο σοβάς, ο τεχνίτης περνάει ολόκληρη την επιφάνεια του τοίχου με έναν ειδικό τρίφτη (rasp). Το EPS τρίβεται πανεύκολα. Ο τοίχος λειαίνεται απόλυτα, τα δοντάκια εξαφανίζονται και η τελική επιφάνεια γίνεται ένα τέλειο, λείο «αλφάδι» έτοιμο να δεχτεί τον σοβά σε απόλυτα ισόπαχη στρώση.
Ο δυτικός τοίχος του σπιτιού μας έχει χτιστεί άσχημα και κάνει μια βαθιά λακκούβα 4 εκατοστών στη μέση. Βάζουμε το ράμμα (νήμα) και βλέπουμε το πρόβλημα.
Ο εργολάβος βάζει κόλλα πάχους 4cm για να φέρει την πλάκα στην ευθεία. Μετά από λίγες μέρες, η κόλλα «τραβάει» (στεγνώνει) και συρρικνώνεται. Η πλάκα ρουφιέται προς τα μέσα. Όταν πέφτει ο ήλιος πλάγια στον τοίχο, βλέπουμε μια τεράστια σκιά στη μέση του σπιτιού. Η λακκούβα «μεταφέρθηκε» στον νέο σοβά.
Ο τεχνίτης κολλάει στο σημείο της λακκούβας πλάκες 12cm (αντί για 8cm). Η εξωτερική τους πλευρά προεξέχει ελάχιστα. Στη συνέχεια, παίρνει τον τρίφτη (rasp) και «σβήνει» την προεξοχή μέχρι να έρθει «πρόσωπο» με τις διπλανές. Η κόλλα από πίσω έχει το ιδανικό πάχος 1cm. Το τελικό αποτέλεσμα; Ένας τέλειος, επίπεδος τοίχος που αντέχει στον χρόνο και τις καιρικές συνθήκες.
Το Τελικό Συμπέρασμα: Ένας ίσιος τοίχος δεν είναι απλώς θέμα ομορφιάς. Είναι θέμα μηχανικής αντοχής. Ένας ανισόπεδος τοίχος σημαίνει ότι ο τελικός σοβάς θα έχει αλλού 3 χιλιοστά πάχος και αλλού 8 χιλιοστά. Οι διαφορές αυτές στον σοβά δημιουργούν τάσεις και, νομοτελειακά, ρωγμές. Το τρίψιμο και το «παίξιμο» με το πάχος του φελιζόλ είναι το μυστικό για τον τέλειο καμβά!
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό