Το σκυρόδεμα (μπετόν) δεν είναι αδιάβροχο. Είναι γεμάτο τριχοειδείς πόρους. Αν ρίξετε χώμα κατευθείαν πάνω στον γυμνό, εξωτερικό τοίχο του υπογείου σας, το μπετόν θα ρουφήξει την υγρασία του εδάφους σαν σφουγγάρι.
Η πιο κλασική, δοκιμασμένη και Value for Money λύση για να σφραγίσετε αυτούς τους πόρους είναι οι ασφαλτικές επαλείψεις. Πρόκειται για παχύρρευστα υγρά με βάση την άσφαλτο, τα οποία απλώνονται με μεγάλη βούρτσα (μπατανόβια) ή ρολό, δημιουργώντας ένα ενιαίο, μαύρο, αδιάβροχο φιλμ.
Στο εμπόριο θα βρείτε τους μαύρους τενεκέδες χωρισμένους σε δύο μεγάλες οικογένειες. Η επιλογή εξαρτάται από την κατάσταση του τοίχου:
Είναι φιλικά προς το περιβάλλον, δεν μυρίζουν έντονα και καθαρίζονται με νερό (όσο είναι νωπά). Το τεράστιο πλεονέκτημά τους είναι ότι μπορούν να εφαρμοστούν σε ελαφρώς νωπό μπετόν. Αν ο εργολάβος μόλις έβγαλε τα καλούπια και ο τοίχος έχει ακόμα υγρασία, το γαλάκτωμα είναι η μόνη λύση.
Έχουν πολύ πιο έντονη οσμή (μυρίζουν σαν πετρέλαιο/νέφτι) και στεγνώνουν ταχύτερα. Έχουν ελαφρώς καλύτερη πρόσφυση και διεισδυτικότητα, αλλά απαιτούν ο τοίχος να είναι απόλυτα στεγνός. Αν τα αλείψετε σε βρεγμένο τοίχο, θα κάνουν φουσκάλες και θα ξεφλουδίσουν.
Σημείωση: Αν σκοπεύετε να κολλήσετε θερμομονωτικές πλάκες (EPS/XPS) πάνω στην πίσσα, χρησιμοποιήστε ΑΥΣΤΗΡΑ γαλακτώματα νερού. Ο διαλύτης «λιώνει» το φελιζόλ!
Η εφαρμογή είναι εύκολη και γρήγορη, αλλά δεν πρέπει να γίνεται βιαστικά:
Ο τοίχος πρέπει να είναι καθαρός από χώματα, λάδια (από τα καλούπια) και σαθρά υλικά. Τυχόν τρύπες από τις φουρκέτες (τα σίδερα που κράταγαν τα ξύλα) πρέπει να στοκαριστούν με επισκευαστικό τσιμέντο.
Το πρώτο χέρι λειτουργεί ως αστάρι. Αραιώνουμε το ασφαλτικό υλικό με νερό (ή διαλύτη, ανάλογα τον τύπο) κατά 20%. Έτσι, γίνεται πιο ρευστό, εισχωρεί βαθιά στους πόρους του μπετόν και «γαντζώνει».
Περνάμε το δεύτερο χέρι αυτούσιο (χωρίς αραίωση) με παχιά στρώση. Αφού στεγνώσει (την επόμενη μέρα), περνάμε το τρίτο χέρι σταυρωτά σε σχέση με το προηγούμενο.
Έχετε περάσει 3 τέλεια χέρια. Ο τοίχος είναι κατάμαυρος και αδιάβροχος. Έρχεται ο εκσκαφέας (JCB) και αρχίζει να ρίχνει το χώμα και τις πέτρες μέσα στο όρυγμα για να θάψει το υπόγειο (μπάζωμα).
Αν το χώμα πέσει κατευθείαν πάνω στην ασφαλτική επάλειψη, η στεγάνωση καταστράφηκε σε 5 δευτερόλεπτα! Οι κοφτερές πέτρες που πέφτουν με δύναμη θα γδάρουν, θα σκίσουν και θα τρυπήσουν το μαύρο φιλμ.
Πριν το μπάζωμα, η ασφαλτική στεγάνωση πρέπει ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ να προστατευτεί μηχανικά. Συνήθως κολλάμε πάνω της πλάκες εξηλασμένης πολυστερίνης (XPS) για θερμομόνωση και, από πάνω, τοποθετούμε την αποστραγγιστική μεμβράνη (αυγουλιέρα) για να απορροφήσει τα χτυπήματα από τις πέτρες.
Το 10×10 μας έχει ένα υπόγειο βάθους 3 μέτρων. Το μπετόν έχει στεγνώσει και ετοιμαζόμαστε να το θάψουμε στο χώμα.
Ο μάστορας παίρνει μια βούρτσα, αλείφει βιαστικά ένα χέρι αραιωμένη πίσσα, αφήνοντας κενά («σύννεφα») όπου φαίνεται το γκρι μπετόν. Την ίδια μέρα, ο μπουλντοζιέρης ρίχνει τα χώματα και τις πέτρες. Οι πέτρες γδέρνουν την πίσσα. Τον χειμώνα, ο τοίχος του υπογείου μας γεμίζει υγρασία ακριβώς στα σημεία που η πέτρα έσκισε το υλικό.
Καθαρίζουμε τον τοίχο. Περνάμε ένα αραιωμένο χέρι ασφαλτικό γαλάκτωμα και 2 παχιά χέρια σταυρωτά. Περιμένουμε 2 μέρες να στεγνώσει καλά και να γίνει σαν σκληρό λάστιχο. Κολλάμε τις ροζ πλάκες μόνωσης (XPS) και από πάνω βάζουμε την «αυγουλιέρα». Το JCB ρίχνει τα χώματα. Οι πέτρες χτυπάνε στο πλαστικό της αυγουλιέρας, αφήνοντας την ασφαλτική μας επάλειψη 100% άθικτη. Το υπόγειο είναι απόλυτα στεγνό!
Το Τελικό Συμπέρασμα: Οι ασφαλτικές επαλείψεις είναι η πιο αξιόπιστη, οικονομική και γρήγορη λύση για τα περισσότερα υπόγεια με φυσιολογική υγρασία εδάφους. Είναι άριστες στο να σταματούν την υγρασία, αρκεί να εφαρμοστούν με το σωστό πάχος (3 χέρια) και να προστατευτούν φανατικά πριν την επιχωμάτωση.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
