Στον κόσμο της οικοδομής, η μάζα και το πάχος εμπνέουν πάντα εμπιστοσύνη. Ενώ ένα υγρό στεγανωτικό που απλώνεται με ρολό αφήνει μια κρούστα πάχους ενός χιλιοστού, ένα καλής ποιότητας ασφαλτόπανο φτάνει τα 4 με 5 χιλιοστά πάχους!
Αυτή η τεράστια στρώση υλικού είναι ο λόγος που οι ασφαλτικές μεμβράνες παραμένουν η Νο.1 επιλογή για βαρέως τύπου στεγανοποιήσεις, ειδικά σε ταράτσες που λιμνάζουν νερά.
Ένα σύγχρονο ασφαλτόπανο δεν είναι σκέτη πίσσα. Είναι ένα "σάντουιτς" υψηλής τεχνολογίας:
Στη μέση υπάρχει ένα πλέγμα (συνήθως από πολυεστέρα ή υαλόπλεγμα) που δίνει στη μεμβράνη τεράστια αντοχή στο σκίσιμο. Το υαλόπλεγμα δεν τεντώνει (σταθερότητα), ενώ ο πολυεστέρας είναι εξαιρετικά ελαστικός (ακολουθεί τις συστολοδιαστολές του κτιρίου).
Το μαύρο υλικό που περιβάλλει τον οπλισμό. Είναι εμπλουτισμένο με πολυμερή (πλαστικά ή ελαστικά) για να μην λιώνει το καλοκαίρι και να μην σπάει τον χειμώνα.
Η πάνω επιφάνεια καλύπτεται από μια προστατευτική στρώση, συνήθως ψηφίδα (slate) σε διάφορα χρώματα ή φύλλο αλουμινίου, η οποία προστατεύει την πίσσα από την καταστροφική UV ακτινοβολία του ήλιου.
Όταν πάτε να αγοράσετε ασφαλτόπανο, θα δείτε αυτά τα δύο ακρωνύμια. Η διαφορά τους είναι τεράστια:
Η άσφαλτος ανακατεμένη με ελαστικά πολυμερή (καουτσούκ). Απίστευτα ελαστικά - μπορούν να τεντωθούν χωρίς να σκιστούν. Αντέχουν σε πολικό ψύχος (έως -20°C) χωρίς να σπάνε. Ιδανικά για περιοχές με βαρείς χειμώνες (π.χ. Βόρεια Ελλάδα) ή για μεταλλικές στέγες που πάλλονται.
Η άσφαλτος ανακατεμένη με πλαστικά πολυμερή. Πιο άκαμπτα, αλλά εξωπραγματική αντοχή στη ζέστη (δεν λιώνουν ούτε στους 100°C). Η ιδανική, ανθεκτική επιλογή για τις καυτές ταράτσες της Νότιας Ελλάδας (Αθήνα, Κρήτη, Νησιά).
Το ασφαλτόπανο δεν κολλάει ποτέ απευθείας στο γυμνό, σκονισμένο μπετόν. Αν ο μάστορας απλώς ξετυλίξει το ρολό και αρχίσει να καίει, διώξτε τον!
Η ταράτσα καθαρίζεται σχολαστικά και αλείφεται ολόκληρη με ένα μαύρο, υγρό αστάρι. Αυτό εισχωρεί στους πόρους του μπετόν και δημιουργεί τη "γέφυρα" πάνω στην οποία θα κολλήσει το ρολό.
Το ρολό διαθέτει από κάτω ένα λεπτό φιλμ. Ο τεχνίτης ζεσταίνει την κάτω πλευρά με το φλόγιστρο προπανίου μέχρι το φιλμ να λιώσει και η άσφαλτος να γίνει σαν ρευστό μέλι, και αμέσως το πιέζει πάνω στο ασταρωμένο δάπεδο.
Τα ρολά δεν μπαίνουν το ένα δίπλα στο άλλο. Κάθε ρολό πρέπει να "καβαλάει" το προηγούμενο κατά 10 εκατοστά. Αυτός ο αρμός ένωσης πρέπει να καεί και να πατηθεί με το μυστρί τόσο καλά, ώστε να βγει μια μικρή "κορδέλα" λιωμένης πίσσας στην άκρη. Αν το νερό βρει έστω και μια τρυπούλα σε αυτή την ένωση, θα χωθεί από κάτω και η στεγάνωση θα καταστραφεί!
Είναι Οκτώβριος και θέλουμε να προλάβουμε τις βροχές. Αγοράζουμε ασφαλτόπανα για να μονώσουμε την ταράτσα μας.
Ο μάστορας βιάζεται. Δεν βάζει αστάρι "γιατί το μπετόν είναι καθαρό". Αγοράζει φθηνά ασφαλτόπανα βάρους 3 κιλών ανά τετραγωνικό. Καίει τους αρμούς βιαστικά. Τον δεύτερο χειμώνα, οι ενώσεις ανοίγουν. Το νερό μπαίνει κάτω από τα πανιά, λιμνάζει, και περνάει στο ταβάνι του σαλονιού. Η ταράτσα γέμισε "φούσκες".
Καθαρίζουμε με πιεστικό, περνάμε αστάρι διαλύτου και περιμένουμε να στεγνώσει 24 ώρες. Αγοράζουμε βαρύ ασφαλτόπανο 4,5 κιλών ανά τ.μ. (APP) με οπλισμό πολυεστέρα και λευκή ψηφίδα. Ο μάστορας καίει αργά και προσεκτικά τις επικαλύψεις των 10 εκατοστών. Περιμετρικά στα στηθαία (στα σοβατεπί), γυρνάει το ασφαλτόπανο 15 πόντους προς τα πάνω. Το αποτέλεσμα είναι μια ενιαία, αδιαπέραστη "λεκάνη". Το σπίτι είναι ασφαλές για τα επόμενα 15-20 χρόνια.
Το Τελικό Συμπέρασμα: Τα ασφαλτόπανα παραμένουν η πιο σκληροτράχηλη και αξιόπιστη λύση στεγάνωσης, αρκεί να επιλέξετε το σωστό βάρος/οπλισμό και να γίνει άψογη εφαρμογή στις ενώσεις. Μην τσιγκουνεύεστε το υλικό: κάτω από 4 kg/m² και οπλισμό πολυεστέρα, πετάτε τα χρήματά σας!
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
