🐛 Ενάντια στα Έντομα
Το βόριο μεταβάλλει την πρωτεΐνη του μαλλιού (κερατίνη). Όταν ένα έντομο (π.χ. σκόρος) προσπαθήσει να το φάει, απλώς δεν μπορεί να το χωνέψει και πεθαίνει.
Όταν συζητάμε για φυσικά και βιολογικά μονωτικά υλικά -όπως το ξύλο, το πρόβειο μαλλί, η κάνναβη και η κυτταρίνη (χαρτί)- η πρώτη αντίδραση των περισσότερων ιδιοκτητών είναι ο φόβος. Είναι απολύτως λογικό: αφού προέρχονται από τη φύση, μήπως η φύση (έντομα, τρωκτικά, μύκητες) θα θελήσει να τα... ανακυκλώσει, τρώγοντάς τα μέσα από τους τοίχους μας;
Η απάντηση είναι πως τα βιολογικά μονωτικά της σύγχρονης οικοδομής δεν είναι τα «ωμά» υλικά που βρίσκουμε στο δάσος. Έχουν υποστεί ειδική επεξεργασία για να γίνουν «αόρατα» ή ακόμα και εχθρικά προς τους εισβολείς, διατηρώντας ταυτόχρονα το 100% του οικολογικού τους χαρακτήρα. Ας δούμε τα «μυστικά όπλα» κάθε υλικού απέναντι στους ανεπιθύμητους επισκέπτες.
Για υλικά όπως το πρόβειο μαλλί και η κυτταρίνη, ο μεγαλύτερος εχθρός θεωρητικά είναι ο σκόρος, τα τρωκτικά και η μούχλα. Για να προστατευτούν, κατά την παραγωγή τους εμποτίζονται με άλατα βορίου (ένα απολύτως φυσικό ορυκτό που εξορύσσεται από τη γη, γνωστό και ως βόρακας).
Το βόριο μεταβάλλει την πρωτεΐνη του μαλλιού (κερατίνη). Όταν ένα έντομο (π.χ. σκόρος) προσπαθήσει να το φάει, απλώς δεν μπορεί να το χωνέψει και πεθαίνει.
Το βόριο έχει εξαιρετικά πικρή και ξηρή γεύση, ενώ ερεθίζει τα μάτια και τη μύτη των τρωκτικών. Ένα ποντίκι δεν θα επιλέξει ποτέ να φτιάξει τη φωλιά του μέσα σε κυτταρίνη, γιατί το περιβάλλον είναι αφιλόξενο.
Τα άλατα βορίου λειτουργούν ως ισχυρό, φυσικό μυκητοκτόνο. Ακόμα και αν η κυτταρίνη βραχεί, οι σπόροι της μούχλας δεν μπορούν να αναπτυχθούν πάνω της.
💡 Σήμερα, κυκλοφορεί και πρόβειο μαλλί επεξεργασμένο με τη μέθοδο Thorlan IW ή με πλάσμα ιόντων, προσφέροντας μόνιμη προστασία από τον σκόρο χωρίς καν τη χρήση βορίου!
Όπως είδαμε, ο διογκωμένος φελλός δεν χρειάζεται απολύτως κανένα πρόσθετο. Η φύση τον έχει ήδη εξοπλίσει με τη σουβερίνη, μια αδιάβροχη, κηρώδη ουσία που καλύπτει τα κύτταρά του.
Για τα έντομα (όπως οι τερμίτες) και τα τρωκτικά, ο φελλός δεν έχει καμία απολύτως διατροφική αξία. Επιπλέον, επειδή η σουβερίνη δεν αφήνει το νερό να λιμνάσει στο εσωτερικό του υλικού, οι μύκητες (που χρειάζονται υγρό περιβάλλον για να ζήσουν) δεν βρίσκουν ποτέ το πρόσφορο έδαφος για να αναπτυχθούν.
Ο ξυλοβάμβακας (ίνες ξύλου) και η κάνναβη βασίζονται κυρίως στη φυσική τους ικανότητα να διαχειρίζονται την υγρασία (διαπνοή).
Η μούχλα και το σάπισμα (σήψη) χρειάζονται εγκλωβισμένη, στάσιμη υγρασία άνω του 20% για να ξεκινήσουν. Αυτά τα υλικά, επειδή «αναπνέουν», απορροφούν και εξατμίζουν την υγρασία τόσο γρήγορα, που δεν προλαβαίνει ποτέ να δημιουργηθεί το υγρό μικροκλίμα που λατρεύουν οι μύκητες.
Κατά τη συμπίεσή τους σε πλάκες, αφαιρούνται τα σάκχαρα του ξύλου (η «λιχουδιά» των εντόμων) και προστίθενται συχνά θειικό αμμώνιο ή ορυκτά άλατα που τα καθιστούν ανθεκτικά και απρόσβλητα.
Έχουμε μια αόρατη διαρροή από έναν σωλήνα μέσα σε έναν εσωτερικό τοίχο γυψοσανίδας. Το νερό στάζει αργά για εβδομάδες.
Το νερό εγκλωβίζεται. Ο συμβατικός υαλοβάμβακας κάθεται (χάνει τον όγκο του). Η υγρασία δεν μπορεί να φύγει και σε λίγες εβδομάδες δημιουργείται μια τεράστια αποικία τοξικής μαύρης μούχλας που μυρίζει έντονα στο δωμάτιο.
Το χαρτί απορροφά το νερό και το διαχέει σε όλη του τη μάζα, επιτρέποντάς του να στεγνώσει σταδιακά. Τα άλατα βορίου ενεργοποιούνται. Παρόλο που ο τοίχος είναι βρεγμένος, δεν αναπτύσσεται ούτε ένα ίχνος μούχλας. Όταν η διαρροή φτιαχτεί, η κυτταρίνη απλώς θα στεγνώσει και θα συνεχίσει να μονώνει σαν να μην έγινε τίποτα!
💡 Τελικό Συμπέρασμα: Η επιλογή βιολογικών υλικών δεν σημαίνει συμβιβασμό στην αντοχή. Αντιθέτως, ο συνδυασμός της έξυπνης δομής της φύσης με την ήπια ορυκτή επεξεργασία (βόριο), κάνει αυτά τα υλικά συχνά πολύ πιο ανθεκτικά στον χρόνο, την υγρασία και τα παράσιτα σε σχέση με πολλά φθηνά, συμβατικά μονωτικά.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό