Αν ρωτήσετε οποιονδήποτε μηχανικό πώς καταστρέφεται συνήθως μια στεγάνωση, θα σας πει μία λέξη: Αρμοί. Το νερό είναι ο πιο επίμονος "εισβολέας" στη φύση. Αν υπάρχει έστω και μια τρύπα ενός χιλιοστού στην ένωση δύο υλικών, θα τη βρει και θα περάσει.
Τα επαλειφόμενα πολυουρεθανικά συστήματα (Polyurethane Liquid Membranes) ήρθαν για να καταργήσουν τους αρμούς. Πρόκειται για παχύρρευστα υγρά (σαν πολύ πηχτή μπογιά) τα οποία απλώνονται στην ταράτσα με ρολό, βούρτσα ή ψεκασμό. Όταν έρθουν σε επαφή με την υγρασία της ατμόσφαιρας, ξεκινά μια χημική αντίδραση (πολυμερισμός). Μέσα σε λίγες ώρες, το υγρό μετατρέπεται σε μια ενιαία, υπερ-ελαστική μεμβράνη. Ουσιαστικά, είναι σαν να μετατρέπετε την ταράτσα σας σε μια "πισίνα" από ενιαίο λάστιχο, χωρίς καμία απολύτως ραφή (Seamless)!
Γιατί όλο και περισσότεροι ιδιοκτήτες και μηχανικοί στρέφονται σε αυτή τη λύση;
Τα κτίρια "αναπνέουν" και κινούνται. Το καλοκαίρι διαστέλλονται, τον χειμώνα συστέλλονται. Μια καλή πολυουρεθανική μεμβράνη έχει ελαστικότητα που φτάνει το 400% έως 600%. Μπορείτε κυριολεκτικά να την τεντώσετε σαν λαστιχάκι και δεν θα σκιστεί. Έτσι, γεφυρώνει τέλεια τις μικρορωγμές που δημιουργούνται στο μπετόν.
Αν η ταράτσα σας είναι γεμάτη βάσεις από ηλιακούς θερμοσίφωνες, κεραίες, καλώδια και σωλήνες εξαερισμού, το να κόψετε και να κολλήσετε ασφαλτόπανο γύρω τους είναι εφιάλτης. Το πολυουρεθανικό επαλειφόμενο απλώνεται με πινέλο γύρω από τον σωλήνα και τον "αγκαλιάζει" αεροστεγώς!
Δεν χρειάζεστε φωτιά, φλόγιστρα ή βαριά μηχανήματα. Με ένα καλό ρολό, προσεκτικό καθάρισμα και διαβάζοντας τις οδηγίες, ένας ιδιώτης μπορεί να στεγανοποιήσει μια μικρή ταράτσα με επαγγελματικό αποτέλεσμα.
Η επιτυχία της πολυουρεθάνης κρίνεται αποκλειστικά από την προετοιμασία. Αν την αλείψετε πάνω σε σκόνη, θα ξεφλουδίσει σε έναν χρόνο.
Η επιφάνεια πλένεται με πιεστικό και πρέπει να είναι απόλυτα στεγνή. Στη συνέχεια περνιέται το ειδικό πολυουρεθανικό ή εποξειδικό αστάρι. Είναι σαν "κόλλα διπλής όψεως" που πιάνει στο μπετόν και περιμένει την πολυουρεθάνη να "αγκιστρωθεί" πάνω του.
Περνάμε το πρώτο "χέρι" πολυουρεθάνης. Προσοχή: Σε ρωγμές, γωνίες και ενώσεις (π.χ. εκεί που ο τοίχος συναντά το πάτωμα), εγκλωβίζουμε μέσα στο νωπό υλικό μια ταινία από πολυεστερικό ύφασμα (γεωύφασμα). Αυτό λειτουργεί σαν τον οπλισμό στο μπετόν, δίνοντας τεράστια μηχανική αντοχή στα αδύναμα σημεία.
Αφού στεγνώσει η πρώτη (συνήθως μετά από 12-24 ώρες), περνάμε τη δεύτερη στρώση "σταυρωτά".
Οι απλές (αρωματικές) πολυουρεθάνες κιτρινίζουν και "κιμωλιώνουν" μετά από χρόνια στον ήλιο. Για να ζήσει η στεγάνωση 20 χρόνια, οι επαγγελματίες περνούν από πάνω μια τελική στρώση Αλειφατικής Πολυουρεθάνης. Είναι ένα βερνίκι που δεν καταλαβαίνει τίποτα από την UV ακτινοβολία και διατηρεί το λευκό χρώμα λαμπερό για πάντα!
Η ταράτσα μας είναι γεμάτη σωλήνες και ηλιακούς, άρα αποκλείουμε το ασφαλτόπανο. Αγοράζουμε πολυουρεθανικό επαλειφόμενο.
Σκουπίζουμε πρόχειρα την ταράτσα (έχει μείνει χώμα). Δεν βάζουμε αστάρι. Αδειάζουμε τον τενεκέ και τον απλώνουμε με το ρολό προσπαθώντας να κάνουμε οικονομία στο υλικό. Μετά από 6 μήνες, η πολυουρεθάνη ξεκολλάει από το πάτωμα σαν σελοτέιπ, γιατί κόλλησε πάνω στη σκόνη και όχι στο μπετόν!
Πλένουμε με πιεστικό, αφήνουμε 3 μέρες να στεγνώσει εντελώς. Περνάμε πολυουρεθανικό αστάρι νερού. Βάζουμε πολυεστερικό οπλισμό (ύφασμα) σε όλες τις γωνίες γύρω από τα στηθαία. Περνάμε 2 παχιά "χέρια" πολυουρεθάνης (καταναλώνοντας 1,5 με 2 κιλά ανά τ.μ.). Στο τέλος, ρίχνουμε το αλειφατικό Topcoat. Το αποτέλεσμα; Μια αστραφτερή, κατάλευκη "λεκάνη" από καουτσούκ, χωρίς καμία απολύτως ραφή, που ρίχνει και τη θερμοκρασία του σπιτιού το καλοκαίρι!
Το Τελικό Συμπέρασμα: Τα επαλειφόμενα πολυουρεθανικά είναι το μέλλον της εύκολης, γρήγορης και ενιαίας στεγάνωσης. Ιδανικά για ταράτσες με εμπόδια και προσβάσιμα στον "ψαγμένο" ιδιώτη. Απαιτούν όμως θρησκευτική ευλάβεια στην καθαριότητα της επιφάνειας και αυστηρή τήρηση των χρόνων στεγνώματος.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
