✅ Λύση Α - XPS
Κολλάμε απευθείας πάνω στο στεγανοποιημένο μπετόν πλάκες Εξηλασμένης Πολυστερίνης (XPS), που δεν ρουφάνε ποτέ νερό, και τις σοβατίζουμε με πλέγμα (όπως στη θερμοπρόσοψη).
Το να προσπαθείς να σταματήσεις το νερό από την εσωτερική πλευρά ενός τοίχου είναι ίσως η μεγαλύτερη πρόκληση στην οικοδομή. Για να καταλάβετε το γιατί, πρέπει να γνωρίσετε τον όρο «Αρνητική Πίεση».
Όταν μονώνουμε ένα υπόγειο απ' έξω, το νερό του χώματος πιέζει τη μόνωση πάνω στον τοίχο (Θετική πίεση). Είναι σαν να σπρώχνετε μια πόρτα που ανοίγει προς τα μέσα. Όταν όμως βάζουμε τη μόνωση από μέσα, το νερό που έχει ήδη τρυπώσει στο μπετόν πιέζει το υλικό μας για να το ξεκολλήσει από τον τοίχο (Αρνητική πίεση). Αν απλώς βάψετε τον τοίχο με ένα κοινό πλαστικό χρώμα ή βάλετε μια απλή πίσσα, η πίεση του νερού θα δημιουργήσει «φουσκάλες» και το υλικό θα σκάσει σε λίγους μήνες.
Αφού δεν μπορούμε να κρατήσουμε το νερό με απλές μεμβράνες, χρησιμοποιούμε την επιστήμη. Η λύση ακούει στο όνομα Επαλειφόμενα Τσιμεντοειδή Κρυσταλλικής Δράσης.
Αυτά τα υλικά μοιάζουν με μια γκρι λάσπη (τσιμέντο) που την αλείφετε πάνω στο γυμνό μπετόν. Το μυστικό τους; Δεν μένουν απλώς στην επιφάνεια. Περιέχουν ενεργά χημικά τα οποία διεισδύουν βαθιά μέσα στους πόρους του μπετόν. Όταν αυτά τα χημικά συναντήσουν την υγρασία, αντιδρούν και δημιουργούν αδιάλυτους κρυστάλλους.
Το πιο εντυπωσιακό; Αν μετά από 5 χρόνια εμφανιστεί μια νέα ρωγμή και μπει νερό, τα χημικά που κοιμούνται μέσα στον τοίχο ξυπνάνε, ενεργοποιούνται ξανά και δημιουργούν νέους κρυστάλλους για να τη σφραγίσουν!
Μόλις ο τοίχος στεγνώσει απόλυτα χάρη στους κρυστάλλους, σειρά έχει η θερμομόνωση (γιατί το υπόγειο είναι ακόμα παγωμένο).
Το μεγάλο λάθος: Πολλοί φτιάχνουν έναν σκελετό, βάζουν πετροβάμβακα και κλείνουν με απλή γυψοσανίδα. Αν έστω και ελάχιστη υγρασία καταφέρει να περάσει στο μέλλον, θα εγκλωβιστεί πίσω από τη γυψοσανίδα, ο πετροβάμβακας θα σαπίσει και το δωμάτιο θα γεμίσει επικίνδυνη, μαύρη μούχλα που δεν θα βλέπετε.
Κολλάμε απευθείας πάνω στο στεγανοποιημένο μπετόν πλάκες Εξηλασμένης Πολυστερίνης (XPS), που δεν ρουφάνε ποτέ νερό, και τις σοβατίζουμε με πλέγμα (όπως στη θερμοπρόσοψη).
Εξειδικευμένες πλάκες (Calcium Silicate) που λειτουργούν σαν ρυθμιστές: αν ανέβει η υγρασία, την απορροφούν και την απελευθερώνουν σιγά-σιγά στον αέρα, εμποδίζοντας εντελώς τον σχηματισμό μούχλας (εξαιρετικά αλκαλικές).
Το παλιό μας υπόγειο βλέπει απευθείας στον δρόμο, άρα δεν μπορούμε να σκάψουμε. Θέλουμε να το κάνουμε playroom.
Φέρνουμε έναν μπογιατζή. Στοκάρει τα σκασίματα, περνάει ένα «δυνατό» πλαστικό χρώμα και βάζει μπροστά μια απλή γυψοσανίδα. Το πρώτο φθινόπωρο, η αρνητική πίεση του νερού ξεκολλάει τον στόκο πίσω από τη γυψοσανίδα. Το χειμώνα το δωμάτιο μυρίζει βαριά, και την άνοιξη η γυψοσανίδα βγάζει καφέ λεκέδες χαμηλά. Τα λεφτά πετάχτηκαν.
Ξύνουμε τον τοίχο μέχρι να φανεί το μπετόν. Περνάμε το τσιμεντοειδές κρυσταλλικής δράσης. Το αφήνουμε λίγες μέρες και το καταβρέχουμε (οι κρύσταλλοι θέλουν νερό για να δράσουν). Ο τοίχος γίνεται σκληρός και απόλυτα στεγνός. Κολλάμε 5cm XPS και ρίχνουμε σοβά. Το playroom είναι πεντακάθαρο, ζεστό, δεν μυρίζει, και η λύση είναι μόνιμη, χωρίς να πειράξουμε ούτε ένα πλακάκι από το πεζοδρόμιο!
Το Τελικό Συμπέρασμα: Το εξωτερικό σκάψιμο (αν είναι εφικτό) θα είναι πάντα ο «Βασιλιάς» της προστασίας. Αν όμως τα χέρια σας είναι δεμένα, η εσωτερική στεγανοποίηση αρνητικής πίεσης είναι το απόλυτο «Σχέδιο Β». Απαιτεί σχολαστικό καθάρισμα του παλιού τοίχου και εξειδικευμένα υλικά, αλλά μεταμορφώνει έναν άχρηστο, ανθυγιεινό χώρο σε ένα τέλειο, κατοικήσιμο δωμάτιο.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό