🧱 Τοποθέτηση
Εκεί που ο μάστορας κολλάει τα τετράγωνα κομμάτια του φελιζόλ στον τοίχο, αφήνει ένα κενό πλάτους συνήθως 20-30 εκατοστών, και στη θέση του κολλάει μια μακρόστενη πλάκα πετροβάμβακα.
Στα ψηλά κτίρια (άνω των 2 ή 3 ορόφων, ανάλογα με τον τοπικό κανονισμό) ή σε κτίρια δημόσιας χρήσης (νοσοκομεία, σχολεία), η χρήση αμιγώς καυστών υλικών (όπως το EPS/XPS) στην πρόσοψη εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους.
Αν η φωτιά μπει μέσα στη θερμοπρόσοψη, τρέχει κάθετα προς τα πάνω ψάχνοντας οξυγόνο. Για να της κόψουμε τον δρόμο, δεν βασιζόμαστε πλέον μόνο στον σοβά. Επεμβαίνουμε στον ίδιο τον πυρήνα της μόνωσης, δημιουργώντας Ζώνες Πυροδιακοπής (Fire Barriers).
Η λογική είναι εκπληκτικά απλή αλλά σωτήρια: Διακόπτουμε τη συνέχεια του εύφλεκτου υλικού (EPS) παρεμβάλλοντας οριζόντιες (και μερικές φορές κάθετες) «λωρίδες» από ένα απολύτως άκαυστο υλικό (Euroclass A1). Και ο αδιαφιλονίκητος βασιλιάς γι' αυτή τη δουλειά είναι ο Πετροβάμβακας υψηλής πυκνότητας.
Εκεί που ο μάστορας κολλάει τα τετράγωνα κομμάτια του φελιζόλ στον τοίχο, αφήνει ένα κενό πλάτους συνήθως 20-30 εκατοστών, και στη θέση του κολλάει μια μακρόστενη πλάκα πετροβάμβακα.
Στη συνέχεια, το κτίριο σοβατίζεται κανονικά και οπτικά δεν φαίνεται καμία απολύτως διαφορά.
Για να «φυλακιστεί» η φωτιά και να μην καταπιεί την πρόσοψη, οι ζώνες πυροδιακοπής μπαίνουν σε τρία στρατηγικά σημεία.
Αυτό είναι το πιο κρίσιμο σημείο (το «πρέκι»). Όταν η φωτιά βγει από το σπασμένο τζάμι του φλεγόμενου δωματίου, θα γλείψει αμέσως τον τοίχο ακριβώς από πάνω. Αν εκεί υπάρχει πετροβάμβακας, η φωτιά θα χτυπήσει σε «τοίχο» και δεν θα μπορέσει να αναφλέξει το EPS που βρίσκεται ψηλότερα.
Σε πολυώροφα κτίρια, δημιουργείται μια συνεχόμενη οριζόντια ζώνη (δαχτυλίδι) από πετροβάμβακα στο ύψος της πλάκας κάθε ορόφου (ή ανά δύο ορόφους). Έτσι, αν η φωτιά καταφέρει να ξεφύγει, θα σταματήσει αναγκαστικά όταν συναντήσει το οριζόντιο μπλόκο.
Αν κάνετε θερμοπρόσοψη στη μεσοτοιχία με το διπλανό κτίριο, μπαίνει κάθετη ζώνη πετροβάμβακα στο σύνορο, ώστε αν πάρει φωτιά το κτίριό σας, να μην τη μεταδώσετε στον γείτονα μέσω της μόνωσης (ή το αντίστροφο).
Η προφανής ερώτηση είναι: «Αφού ο πετροβάμβακας είναι άκαυστος, γιατί δεν βάζουμε ΠΑΝΤΟΥ πετροβάμβακα να τελειώνουμε;»
Ο πετροβάμβακας για θερμοπροσόψεις είναι πολύ πιο ακριβός από το EPS.
Είναι εξαιρετικά βαρύς (απαιτεί πολλά βύσματα στήριξης) και δυσκολότερος στην τοποθέτηση.
Οι Ζώνες Πυροδιακοπής προσφέρουν τον τέλειο συμβιβασμό: Κρατάτε το χαμηλό κόστος και την ευκολία του EPS για το 80-90% της επιφάνειας του κτιρίου, και βάζετε τον ακριβό πετροβάμβακα μόνο στο 10-20% που είναι απολύτως κρίσιμο για να κοπεί η εξάπλωση της φωτιάς!
Το δωμάτιό μας βρίσκεται στον 1ο όροφο μιας 5ώροφης πολυκατοικίας, η οποία έχει «ντυθεί» όλη με EPS (φελιζόλ). Ξεσπάει ανεξέλεγκτη φωτιά στο διαμέρισμά μας. Τα τζάμια σπάνε.
Η φωτιά ξεπηδάει από το παράθυρό μας προς τα έξω. Λιώνει τον σοβά και βρίσκει το EPS. Σε 10 δευτερόλεπτα η πρόσοψη αναφλέγεται. Η φωτιά ανεβαίνει αστραπιαία. Μέσα σε 4 λεπτά, το παράθυρο του 2ου ορόφου σπάει από την εξωτερική ζέστη. Η φωτιά μπήκε στον από πάνω γείτονα. Σε 15 λεπτά, καίγεται όλη η πλευρά της πολυκατοικίας.
Η φωτιά βγαίνει από το παράθυρό μας. «Γλείφει» τον εξωτερικό τοίχο, αλλά ακριβώς πάνω από το παράθυρό μας, ο εργολάβος είχε βάλει μια λωρίδα πετροβάμβακα 30 εκατοστών. Η φωτιά χτυπάει το άκαυστο υλικό. Δεν βρίσκει καύσιμη ύλη (EPS) για να συνεχίσει το ταξίδι της προς τα πάνω. Μένει εγκλωβισμένη στο δικό μας διαμέρισμα. Η Πυροσβεστική φτάνει και τη σβήνει. Το διαμέρισμά μας κάηκε, αλλά η πολυκατοικία και ο γείτονας από πάνω σώθηκαν!
Το Τελικό Συμπέρασμα: Η θερμοπρόσοψη με πολυστερίνη είναι εξαιρετική, αλλά σε μεγάλα κτίρια μοιάζει με φιτίλι που περιμένει να ανάψει. Οι ζώνες πυροδιακοπής από πετροβάμβακα είναι το «ψαλίδι» που κόβει αυτό το φιτίλι. Μην δεχτείτε ποτέ ανακαίνιση πρόσοψης χωρίς αυτές, ειδικά πάνω από τα ανοίγματα των παραθύρων!
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό