1️⃣ Η Θερμοκρασία Ανεβαίνει
Η φωτιά χτυπάει το ταβάνι και η θερμοκρασία ανεβαίνει. Ο πλαστικός σωλήνας αρχίζει να μαλακώνει και να λιώνει.
Στη σύγχρονη οικοδομή, οι περισσότεροι σωλήνες ύδρευσης και αποχέτευσης κατασκευάζονται από πλαστικό (PVC, πολυαιθυλένιο, πολυπροπυλένιο). Αυτά τα υλικά είναι εξαιρετικά για το νερό, αλλά στη φωτιά αποτελούν τον χειρότερο εχθρό μας.
Μόλις η θερμοκρασία στο δωμάτιο φτάσει τους 100°C – 150°C, ο πλαστικός σωλήνας μαλακώνει. Λίγο αργότερα, λιώνει, καίγεται και εξαφανίζεται. Η τρύπα που είχε ανοιχτεί στο μπετόν (ή στη γυψοσανίδα) για να περάσει ο σωλήνας, μένει πλέον εντελώς ορθάνοιχτη. Η φωτιά βρίσκει διέξοδο, σκαρφαλώνει μέσα από την τρύπα και περνάει στον από πάνω όροφο σαν να έχει μπει σε καμινάδα.
Αυτή η διαδικασία μετατροπής μιας τρύπας σε πύρινο αγωγό πρέπει να αποτραπεί με το Fire Stopping (Συστήματα Πυροφραγής).
Για τους πλαστικούς σωλήνες, η βιομηχανία έχει δημιουργήσει ένα μηχανικό θαύμα: το Πυροφραγμικό Κολάρο.
Πρόκειται για ένα μεταλλικό δαχτυλίδι το οποίο βιδώνεται στο ταβάνι (ή στον τοίχο), ακριβώς γύρω από τον πλαστικό σωλήνα. Το μυστικό του κρύβεται στο εσωτερικό, όπου υπάρχει μια παχιά επίστρωση από θερμοδιογκούμενο γραφίτη.
Η φωτιά χτυπάει το ταβάνι και η θερμοκρασία ανεβαίνει. Ο πλαστικός σωλήνας αρχίζει να μαλακώνει και να λιώνει.
Ταυτόχρονα, στους 150°C, το θερμοδιογκούμενο υλικό μέσα στο κολάρο «ξυπνάει». Διογκώνεται με τρομακτική δύναμη προς τα μέσα (αφού το εξωτερικό μεταλλικό περίβλημα δεν το αφήνει να βγει έξω).
Καθώς φουσκώνει, συνθλίβει τον μαλακό πλαστικό σωλήνα σαν πρέσα!
Μέσα σε λίγα λεπτά, ο σωλήνας έχει εξαφανιστεί και το υλικό του κολάρου έχει φτιάξει μια συμπαγή, αδιαπέραστη «τάπα» από άνθρακα που σφραγίζει 100% την τρύπα στο μπετόν, κόβοντας τον δρόμο στις φλόγες και τον καπνό για 120 λεπτά (EI 120)!
💡 Εναλλακτική – Fire Wrap (Πυροφραγμική Ταινία): Υπάρχει και η εναλλακτική του Fire Wrap, που είναι το ίδιο διογκούμενο υλικό σε ρολό. Αυτό τυλίγεται γύρω από τον σωλήνα μέσα στην τρύπα της πλάκας και κλείνεται με τσιμέντο, κάνοντας την ίδια ακριβώς δουλειά χωρίς το εξωτερικό μεταλλικό περίβλημα.
Αν ο σωλήνας είναι μεταλλικός (χαλκός, χάλυβας), δεν πρόκειται να λιώσει. Άρα δεν χρειαζόμαστε κολάρο που να τον συνθλίψει. Όμως, δημιουργεί ένα άλλο τεράστιο πρόβλημα: μεταφέρει τη ζέστη.
Η φωτιά από κάτω θα κάνει τον χαλκοσωλήνα κατακόκκινο (πυρακτωμένο). Η ζέστη θα ταξιδέψει μέσα από το μέταλλο και θα φτάσει στον πάνω όροφο. Αν ο πυρακτωμένος σωλήνας ακουμπάει σε ξύλινο πάτωμα, χαλί ή χαρτιά, θα τα αναφλέξει!
Σφραγίζουμε το κενό γύρω από τον σωλήνα με πυράντοχη μαστίχη/σιλικόνη, ώστε να μην περάσει καπνός. Ντύνουμε τον σωλήνα (και στους δύο ορόφους) με ειδικά κελύφη πετροβάμβακα. Έτσι, η θερμότητα εγκλωβίζεται μέσα στο μέταλλο και δεν μπορεί να βάλει φωτιά στα υλικά γύρω του!
Είμαστε στον 1ο όροφο. Ο σωλήνας της αποχέτευσης (PVC Φ100) κατεβαίνει στο ισόγειο, όπου λειτουργεί μια ψησταριά. Η ψησταριά παίρνει φωτιά.
Ο υδραυλικός άφησε τον πλαστικό σωλήνα γυμνό και την τρύπα γύρω του γεμισμένη με απλό αφρό πολυουρεθάνης. Σε 3 λεπτά, ο αφρός και ο σωλήνας λιώνουν. Οι φλόγες από την ψησταριά ορμάνε μέσα από την τρύπα. Το χαλί μας στον 1ο όροφο πιάνει φωτιά. Το σπίτι μας καίγεται εξαιτίας του κάτω.
Είχαμε υποχρεώσει τον υδραυλικό να βάλει ένα Πυροφραγμικό Κολάρο στο ταβάνι του ισογείου (κόστος περίπου 20-30€). Η ψησταριά φλέγεται. Ο πλαστικός σωλήνας λιώνει, αλλά το κολάρο αντιδρά. Διογκώνεται, συνθλίβει το πλαστικό και «ταπώνει» την τρύπα της πλάκας. Μυρίζουμε λίγο καμένο πλαστικό, αλλά καμία φλόγα και κανένας καπνός δεν περνάει στο σπίτι μας. Μια τάπα των 30€ έσωσε μια περιουσία.
Το Τελικό Συμπέρασμα: Το καλύτερο πυροδιαμέρισμα του κόσμου είναι άχρηστο αν έχει «τρύπες». Οι υδραυλικοί σωλήνες είναι οι κρυφοί δολοφόνοι στην εξάπλωση της φωτιάς. Κανένας πλαστικός σωλήνας δεν πρέπει να διαπερνά πλάκα ή πυράντοχο τοίχο χωρίς να φοράει το διογκούμενο «κολάρο» του.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό