Έχουμε μιλήσει εκτενώς για το πώς η μόνωση κρατάει τη ζέστη μέσα στο σπίτι. Υπάρχει όμως κάτι άλλο που προσπαθεί συνεχώς να δραπετεύσει μέσα από τους τοίχους και το ταβάνι σας: ο υδρατμός.
Κάθε φορά που κάνετε ένα καυτό ντους, βράζετε μακαρόνια, ή απλώς... αναπνέετε, προσθέτετε υγρασία στον αέρα του σπιτιού. Αυτός ο ζεστός, υγρός αέρας έχει την τάση να κινείται προς τα έξω, ψάχνοντας το κρύο. Αν καταφέρει να τρυπώσει μέσα στα δομικά υλικά και κρυώσει απότομα, μετατρέπεται σε νερό (συμπύκνωση). Και το νερό μέσα σε έναν τοίχο σημαίνει ένα πράγμα: μούχλα, σάπισμα και καταστροφή της μόνωσης.
Για να το αποτρέψουμε αυτό, χρησιμοποιούμε τον Ατμοφράκτη (Φράγμα Υδρατμών).
Πολύ απλά, είναι μια εντελώς αδιαπέραστη μεμβράνη (συνήθως από ειδικό νάιλον, πολυαιθυλένιο ή αλουμινόχαρτο). Η δουλειά της δεν είναι να κρατήσει τη ζέστη. Η δουλειά της είναι να απαγορεύσει στον υγρό αέρα του σπιτιού να περάσει μέσα στη μόνωση.
Τοποθετείται πάντα (μα πάντα!) από τη ζεστή πλευρά της μόνωσης – δηλαδή από τη μεριά του εσωτερικού χώρου.
Στην εξωτερική θερμοπρόσοψη (ETICS) με EPS, συνήθως δεν χρειαζόμαστε ξεχωριστό ατμοφράκτη, γιατί ο ίδιος ο τοίχος από τούβλο και ο σοβάς φρενάρουν αρκετά τους υδρατμούς, και το EPS «αναπνέει» ελεγχόμενα.
Όμως, υπάρχουν 3 περιπτώσεις όπου αν δεν βάλετε φράγμα υδρατμών, το σπίτι σας θα σαπίσει:
Αυτή είναι η πιο επικίνδυνη περίπτωση. Αν βάλετε μόνωση από μέσα, ο εξωτερικός τοίχος (το τούβλο) γίνεται παγωμένος τον χειμώνα. Αν η υγρασία του σαλονιού περάσει μέσα από τη γυψοσανίδα και τον πετροβάμβακα, θα χτυπήσει στο παγωμένο τούβλο, θα γίνει νερό, και σε ένα χρόνο ο πετροβάμβακας θα γίνει ένας βρεγμένος σπόγγος γεμάτος μαύρη μούχλα. Ο ατμοφράκτης μπαίνει ακριβώς πίσω από τη γυψοσανίδα για να το σταματήσει!
Το ξύλο είναι οργανικό υλικό. Αν ο ζεστός υγρός αέρας του σπιτιού ανέβει στη στέγη, περάσει τη μόνωση και υγροποιηθεί πάνω στα ξύλινα δοκάρια, ο μύκητας της σήψης θα καταστρέψει τη στατικότητα της στέγας.
Μπάνια, πισίνες, κουζίνες εστιατορίων. Εδώ η παραγωγή υδρατμών είναι τόσο τεράστια, που η χρήση ισχυρού φράγματος υδρατμών κάτω από τις επενδύσεις είναι υποχρεωτική.
Αποφασίζουμε να μονώσουμε εσωτερικά ένα υπνοδωμάτιο γιατί δεν μπορούσαμε να βάλουμε σκαλωσιές απ' έξω. Φτιάχνουμε έναν σκελετό, βάζουμε πετροβάμβακα και κλείνουμε με γυψοσανίδα. Έξω έχει 0°C, μέσα έχουμε 22°C και 60% υγρασία.
Ο μάστορας βιδώνει τη γυψοσανίδα κατευθείαν πάνω στον σκελετό. Ο υδρατμός περνάει εύκολα μέσα από τη γυψοσανίδα. Φτάνει στον εξωτερικό τοίχο, ο οποίος είναι παγωμένος (στους 5°C). Εκεί υγροποιείται. Ο πετροβάμβακας ρουφάει το νερό. Μετά από 2 χειμώνες, το δωμάτιο μυρίζει έντονα μούχλα και η γυψοσανίδα βγάζει μαύρους λεκέδες χαμηλά.
Πριν βιδώσει τη γυψοσανίδα, ο μάστορας απλώνει μια νάιλον μεμβράνη (φράγμα υδρατμών) σε όλο τον τοίχο, σφραγίζοντας προσεκτικά τις ενώσεις με ειδική ταινία. Ο υγρός αέρας χτυπάει στο νάιλον και σταματάει εκεί. Δεν περνάει ποτέ στη μόνωση. Ο πετροβάμβακας παραμένει στεγνός, ζεστός και αποδοτικός για δεκαετίες. Το δωμάτιο είναι υγιεινό και ασφαλές.
Το Τελικό Συμπέρασμα: Η μόνωση σας κρατάει ζεστούς, αλλά ο ατμοφράκτης κρατάει τη μόνωση ζωντανή. Όταν κάνετε εσωτερικές ανακαινίσεις, επενδύσεις οροφών ή φτιάχνετε σοφίτες, η λέξη «φράγμα υδρατμών» πρέπει να είναι η πρώτη που θα γράψετε στο συμβόλαιο με τον εργολάβο. Είναι μια πάμφθηνη μεμβράνη που αποτρέπει πανάκριβες ζημιές!
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
