Μια θερμοκάμερα δεν είναι φωτογραφική μηχανή. Δεν καταγράφει το φως, καταγράφει τη θερμότητα. Για να μπορέσει η κάμερα να «δει» τη ζέστη που δραπετεύει από μια ρωγμή ή το κρύο που μπαίνει από μια θερμογέφυρα, πρέπει αυτή η ροή ενέργειας να είναι έντονη. Αν προσπαθήσετε να βρείτε μια διαρροή θερμότητας όταν μέσα και έξω από το σπίτι έχει ακριβώς την ίδια θερμοκρασία, είναι σαν να προσπαθείτε να δείτε το φως ενός φακού… μέρα μεσημέρι!
Για να έχετε ένα έγκυρο και καθαρό θερμογράφημα, πρέπει να τηρηθούν 3 απαράβατοι κανόνες.
Ο απόλυτος, αδιαπραγμάτευτος κανόνας της θερμογραφίας κτιρίων είναι το ΔT (Δέλτα Τ - Η διαφορά θερμοκρασίας). Για να δείξει η κάμερα καθαρά τις θερμογέφυρες και την ελλιπή μόνωση, πρέπει η θερμοκρασία μέσα στο σπίτι να έχει διαφορά τουλάχιστον 10°C έως 15°C από την εξωτερική θερμοκρασία.
Ο Χειμώνας. Ανάβετε τη θέρμανση στο σπίτι και το φτάνετε στους 22°C. Έξω έχει 5°C. Η διαφορά είναι 17 βαθμοί! Η ζέστη πιέζει με τεράστια δύναμη να βγει έξω. Αν υπάρχει έστω και μια μικρή τρύπα στη μόνωση, η κάμερα θα δει ένα κατακόκκινο «ηφαίστειο» θερμότητας να ξεπηδάει από τον εξωτερικό τοίχο.
Η άνοιξη και το φθινόπωρο. Αν μέσα έχετε 20°C και έξω έχει 18°C, η κάμερα δεν θα δει σχεδόν τίποτα.
Πολλοί βγαίνουν να κάνουν θερμογράφηση ένα ηλιόλουστο χειμωνιάτικο μεσημέρι. Τεράστιο λάθος! Ο ήλιος ζεσταίνει τους εξωτερικούς τοίχους (ηλιακή φόρτιση). Αν κοιτάξετε τον τοίχο με την κάμερα, θα τον δείτε κατακόκκινο - όχι επειδή χάνει ζέστη από το καλοριφέρ σας, αλλά επειδή τον έχει «ψήσει» ο ήλιος! Αυτή η εξωτερική ζέστη «τυφλώνει» την κάμερα και κρύβει τα πραγματικά προβλήματα.
Αργά το βράδυ ή, ακόμα καλύτερα, νωρίς το πρωί (πριν την ανατολή του ηλίου). Εκείνη την ώρα, οι τοίχοι έχουν αποβάλει όλη τη ζέστη της προηγούμενης μέρας. Οτιδήποτε ζεστό (κόκκινο/κίτρινο) καταγράψει η κάμερα στην εξωτερική όψη, είναι εγγυημένα ενέργεια που δραπετεύει από το δικό σας σαλόνι!
Η θερμογραφία απαιτεί «ήσυχο» καιρό.
Η βροχή βρέχει τους τοίχους. Το νερό καθώς εξατμίζεται (ή καθώς πέφτει παγωμένο), αλλάζει εντελώς τη θερμοκρασιακή «υπογραφή» του κτιρίου.
Αν φυσάει ισχυρός αέρας (πάνω από 5-6 μποφόρ), ο άνεμος λειτουργεί σαν σκούπα. «Ξεπλένει» τη ζέστη που βγαίνει από τις χαραμάδες πριν προλάβει η κάμερα να την καταγράψει.
Έχουμε νοικιάσει μια καλή θερμοκάμερα για να βρούμε γιατί κρυώνει το σαλόνι μας.
Έχει λιακάδα. Μέσα έχουμε 24°C και έξω 22°C. Βγαίνουμε στο μπαλκόνι με την κάμερα. Η οθόνη δείχνει τους τοίχους έντονα κίτρινους, αλλά τα αλουμίνια μπλε. Βγάζουμε το λανθασμένο συμπέρασμα ότι ο τοίχος χάνει ζέστη και τα αλουμίνια είναι τέλεια. Στην πραγματικότητα, απλώς ο ήλιος έχει ζεστάνει τον σοβά, ενώ το αλουμίνιο αντανακλά τον κρύο ουρανό! Πετάξαμε τα λεφτά της ενοικίασης.
Έχουμε ανάψει το καλοριφέρ στους 22°C από το προηγούμενο βράδυ. Έξω έχει 4°C, απόλυτη νηνεμία και σκοτάδι. Σηκώνουμε την κάμερα. Ο τοίχος είναι σκούρος μπλε (άρα η μόνωση δουλεύει τέλεια), αλλά γύρω από το παράθυρο και κάτω από τη σκεπή βλέπουμε λαμπερές πορτοκαλί «φλόγες»! Βρήκαμε τις θερμογέφυρες και τις αεροδιαρροές με 100% ακρίβεια.
Το Τελικό Συμπέρασμα: Η θερμογραφία είναι μια αυστηρή επιστήμη. Απαιτεί μεγάλη διαφορά θερμοκρασίας (ΔT), απουσία ήλιου, στεγνούς τοίχους και άπνοια. Αν σας προσεγγίσει κάποιος «επαγγελματίας» για να ελέγξει την ποιότητα της μόνωσής σας με θερμοκάμερα ένα ηλιόλουστο μεσημέρι, απλώς αρνηθείτε!
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
