Όπως μάθαμε στον τοίχο, η λύση για να κόψουμε τον αερόφερτο θόρυβο είναι το σύστημα «Μάζα - Ελατήριο - Μάζα». Στην περίπτωση του ταβανιού, η Μάζα 1 είναι η πλάκα του μπετόν, το Ελατήριο είναι ο εγκλωβισμένος αέρας με τον πετροβάμβακα, και η Μάζα 2 είναι η νέα μας ψευδοροφή από γυψοσανίδα.
Φαίνεται απλό, σωστά; Όμως, επειδή το ταβάνι… κρέμεται, πρέπει αναγκαστικά να το στηρίξουμε με βίδες και σίδερα πάνω στο ίδιο το μπετόν που προσπαθούμε να μονώσουμε! Αν δεν προσέξουμε πώς θα γίνει αυτή η ένωση, όλος ο θόρυβος θα κατέβει μέσα από τις βίδες.
Ξεχάστε τα απλά σιδερένια στηρίγματα που χρησιμοποιούνται στις διακοσμητικές γυψοσανίδες. Ο σκελετός της νέας οροφής πρέπει να κρεμαστεί από το ταβάνι χρησιμοποιώντας ειδικές αντικραδασμικές αναρτήσεις (hangers). Αυτά τα εξαρτήματα έχουν ενσωματωμένο ένα ελαστικό υλικό (νεοπρένιο ή ειδικό λάστιχο). Έτσι, η δόνηση της πλάκας «σβήνει» πάνω στο λάστιχο και δεν φτάνει ποτέ στον μεταλλικό σκελετό της γυψοσανίδας μας.
Πάνω από τον μεταλλικό σκελετό (και πριν κλείσουμε με γυψοσανίδες), απλώνουμε ρολά ή πλάκες πετροβάμβακα. Όπως είπαμε, ο ρόλος του είναι να «πνίξει» την ηχώ που θα δημιουργηθεί μέσα στο κενό αέρα, αποτρέποντας το ταβάνι μας από το να ακούγεται σαν κούφιο τύμπανο.
Βιδώνουμε στον σκελετό δύο στρώσεις ηχομονωτικής (βαριάς) γυψοσανίδας, προσέχοντας και πάλι να σταυρώσουμε τους αρμούς.
Το ταβάνι μας ΔΕΝ πρέπει να ακουμπάει στους πλαϊνούς τοίχους! Αφήνουμε ένα κενό 3-5 χιλιοστών γύρω-γύρω και το γεμίζουμε με ελαστική ακουστική μαστίχη. Αν η γυψοσανίδα σφηνώσει στους τοίχους, οι τοίχοι θα της μεταφέρουν τις δονήσεις του κτιρίου (πλευρική μετάδοση) και θα χάσουμε μεγάλο μέρος της ηχομόνωσης.
Αυτή είναι η πιο συχνή ερώτηση. Για να δουλέψει σωστά το «ελατήριο» (το κενό αέρα), μια ηχομονωτική ψευδοροφή απαιτεί συνήθως 10 έως 15 εκατοστά από το ύψος του δωματίου σας. Αν έχετε χαμηλοτάβανο σπίτι (κάτω από 2.60m), ίσως νιώσετε τον χώρο να μικραίνει, αλλά είναι το απαραίτητο τίμημα για την ησυχία.
Ο γείτονας από πάνω (στον 1ο όροφο) μιλάει δυνατά και ακούει τηλεόραση, με αποτέλεσμα να μετράμε 35 dB στο κρεβάτι μας.
Ο μάστορας βιδώνει τον μεταλλικό σκελετό κατευθείαν στο μπετόν με απλά σίδερα («ντίζες»). Βάζει μια απλή, λεπτή γυψοσανίδα με λίγο πετροβάμβακα. Η τηλεόραση του από πάνω κάνει την πλάκα να δονείται, η δόνηση κατεβαίνει από τα σίδερα, κουνάει την ελαφριά γυψοσανίδα, και εμείς ακούμε την τηλεόραση σχεδόν το ίδιο δυνατά. Πετάξαμε 600€.
Αγοράζουμε αντικραδασμικές αναρτήσεις. Κρεμάμε τον σκελετό, βάζουμε πετροβάμβακα 5 εκ., και βιδώνουμε δύο στρώσεις βαριάς ακουστικής γυψοσανίδας, αφήνοντας περιμετρικό αρμό. Χάσαμε 12 εκατοστά ύψος. Το βράδυ, οι φωνές του γείτονα εξαφανίζονται εντελώς (−15 dB). Το ταβάνι μας είναι ένα αποκομμένο, βαρύ «καπάκι» που δεν συμμετέχει στις δονήσεις του κτιρίου!
Το Τελικό Συμπέρασμα: Το ταβάνι είναι ουσιαστικά ένας τοίχος γυρισμένος οριζόντια. Ο μόνος τρόπος να πετύχει η ηχομόνωση είναι να «σπάσετε» τη μηχανική ένωση με την πλάκα του μπετόν χρησιμοποιώντας ελαστικές, αντικραδασμικές βάσεις. Χωρίς αυτές, απλώς φτιάχνετε ένα όμορφο, διακοσμητικό ταβάνι.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
