🎯 Ο Ρόλος της
Η ηχοαπορρόφηση έχει σκοπό να «ρουφήξει» αυτή την ηχώ, βελτιώνοντας την ποιότητα του ήχου μέσα στον χώρο. Μειώνει τον χρόνο αντήχησης, κάνοντας τον χώρο πιο «ξεκάθαρο» ηχητικά.
Στον κόσμο της ακουστικής, υπάρχουν δύο εντελώς διαφορετικοί στόχοι: Ο ένας είναι να βελτιώσουμε τον ήχο μέσα στο δωμάτιό μας. Ο άλλος είναι να εμποδίσουμε τον ήχο να μπει (ή να βγει) από το δωμάτιό μας.
Η βιομηχανία των υλικών συχνά παίζει με τις λέξεις, πουλώντας «ακουστικά πάνελ» σε ανθρώπους που ψάχνουν ησυχία. Το αποτέλεσμα είναι τραγικό. Πάμε να δούμε γιατί το «σφουγγάρι» δεν είναι ασπίδα.
Σκεφτείτε ένα άδειο δωμάτιο χωρίς έπιπλα. Αν χτυπήσετε παλαμάκια, ο ήχος θα χτυπάει στους σκληρούς τοίχους, στο ταβάνι και στο πάτωμα, δημιουργώντας μια ενοχλητική ηχώ (αντήχηση). Το δωμάτιο «βουΐζει».
Η ηχοαπορρόφηση έχει σκοπό να «ρουφήξει» αυτή την ηχώ, βελτιώνοντας την ποιότητα του ήχου μέσα στον χώρο. Μειώνει τον χρόνο αντήχησης, κάνοντας τον χώρο πιο «ξεκάθαρο» ηχητικά.
Τα μαλακά, πορώδη, ελαφριά υλικά: Τα αφρώδη πάνελ (τα γνωστά γκρι «σφουγγάρια» ή αυγουλιέρες), τα βαριά χαλιά, οι χοντρές κουρτίνες, οι καναπέδες, αλλά και ο πετροβάμβακας. Όταν το ηχητικό κύμα χτυπάει στους πόρους αυτών των υλικών, παγιδεύεται και μετατρέπεται σε ελάχιστη θερμότητα.
Αυτά τα υλικά ΔΕΝ σταματούν τον ήχο από το να περάσει στον διπλανό χώρο. Είναι πολύ ελαφριά. Η ενέργεια των χαμηλών συχνοτήτων (π.χ. το μπάσο από το ηχοσύστημα του γείτονα) περνάει μέσα από το σφουγγάρι σαν να μην υπάρχει!
Εδώ αλλάζουμε εντελώς άθλημα. Ο στόχος δεν είναι να ακούμε ωραία τη μουσική μας, αλλά να χτίσουμε ένα «φρούριο» που δεν θα αφήνει τον θόρυβο να διαπεράσει τους τοίχους.
Να μπλοκάρει τη μετάδοση της ηχητικής ενέργειας από το ένα δωμάτιο στο άλλο. Να εμποδίσει τον ήχο να μπει ή να βγει.
Τα βαριά, πυκνά και άκαμπτα υλικά (Μάζα), σε συνδυασμό με συστήματα που «σπάνε» τη μηχανική επαφή (Αποσύζευξη). Μιλάμε για τούβλα, μπετόν, διπλές βαριές γυψοσανίδες, βαρύ βινύλιο (MLV) και αεροστεγές κλείσιμο. Ένα ηχητικό κύμα δεν μπορεί εύκολα να κουνήσει έναν τοίχο 100 κιλών, οπότε «σκάει» πάνω του και γυρνάει πίσω.
Για να το καταλάβετε με ένα απλό παράδειγμα, φανταστείτε ότι ο ήχος είναι... νερό από ένα λάστιχο.
Αν ρίξετε το νερό πάνω σε ένα σφουγγάρι, το σφουγγάρι θα ρουφήξει λίγο, αλλά το περισσότερο νερό θα περάσει από πίσω και θα σας βρέξει.
Αν ρίξετε το νερό πάνω σε έναν τοίχο από τούβλα, το νερό θα σκάσει στον τοίχο και εσείς από πίσω θα μείνετε απολύτως στεγνοί.
Μας χωρίζει ένας λεπτός τοίχος από τον γείτονα. Ο γείτονας βλέπει αγώνες και φωνάζει.
Αγοράζουμε 10 τετραγωνικά μέτρα ακριβά, μαύρα ακουστικά σφουγγάρια (αυγουλιέρες) και τα κολλάμε σε όλο τον τοίχο μας. Το βράδυ, ο γείτονας φωνάζει. Τον ακούμε πεντακάθαρα. Τι καταφέραμε; Απλώς κάναμε τον δικό μας χώρο να ακούγεται πιο «πνιγμένος» όταν μιλάμε εμείς. Πετάξαμε 300€.
Αφήνουμε τον τοίχο ως έχει. Φτιάχνουμε έναν μεταλλικό σκελετό 5 εκατοστά πιο μπροστά (χωρίς να ακουμπάει στον παλιό τοίχο). Μέσα στον σκελετό βάζουμε πετροβάμβακα (για να απορροφά τον ήχο μέσα στο κενό) και τον κλείνουμε με δύο στρώσεις βαριάς ηχομονωτικής γυψοσανίδας. Στοκάρουμε αεροστεγώς. Το βράδυ, ο γείτονας φωνάζει, αλλά εμείς νομίζουμε ότι λείπει. Προσθέσαμε Μάζα και Αποσύζευξη.
Το Τελικό Συμπέρασμα: Αν θέλετε να φτιάξετε ένα Home Studio για να ηχογραφείτε τραγούδια χωρίς αντίλαλο, αγοράστε αφρώδη (ηχοαπορρόφηση). Αν θέλετε να κοιμηθείτε χωρίς να ακούτε τον σκύλο του διπλανού, χρειάζεστε γυψοσανίδες, κενά αέρα και βάρος (ηχομόνωση). Μην τα μπερδεύετε ποτέ!
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό