Στις προηγούμενες κατηγορίες παλεύαμε με τον Αερόφερτο Θόρυβο (φωνές, μουσική). Εκεί, ο ήχος ξεκινούσε από τον αέρα, χτυπούσε τον τοίχο, έχανε πολλή από την ενέργειά του και προσπαθούσε να περάσει απέναντι.
Στον Κτυπογενή Θόρυβο (Impact Noise), οι κανόνες αλλάζουν δραματικά. Εδώ, ο ήχος δεν ξεκινάει από τον αέρα. Ξεκινάει με μια άμεση, βίαιη, μηχανική κρούση πάνω στον ίδιο τον σκελετό του κτιρίου!
Φανταστείτε την πλάκα του μπετόν που χωρίζει το δικό σας ταβάνι από το πάτωμα του γείτονα από πάνω. Όταν ο γείτονας περπατάει με ξύλινα τσόκαρα, ρίχνει ένα βαρύ αντικείμενο στο πάτωμα ή σέρνει την καρέκλα της τραπεζαρίας, η ενέργεια αυτής της κρούσης περνάει κατευθείαν, στο 100% της, μέσα στο σκληρό πάτωμα (πλακάκι, μάρμαρο) και από εκεί στην πλάκα του μπετόν.
Το μπετόν (επειδή έχει τεράστια πυκνότητα) είναι ένας τρομακτικά καλός αγωγός των δονήσεων. Ο ήχος μέσα στα στερεά υλικά ταξιδεύει πολύ πιο γρήγορα και με πολύ λιγότερες απώλειες απ' ό,τι στον αέρα. Η πλάκα αρχίζει να πάλλεται ολόκληρη, σαν ένα τεράστιο διαπασών!
Αυτό είναι το πιο συχνό (και ακριβό) λάθος που κάνουν οι «παθόντες» ένοικοι των κάτω ορόφων. Ακούνε τα τακούνια από πάνω και σκέφτονται: «Θα ρίξω 1.500€, θα φτιάξω την τέλεια ηχομονωτική ψευδοροφή, και θα ησυχάσω».
Φτιάχνουν το ταβάνι, και το επόμενο βράδυ ακούνε ξανά τα τακούνια! Γιατί; Επειδή η δόνηση της κρούσης μπήκε στο μπετόν. Το μπετόν του ταβανιού σας ενώνεται άκαμπτα με τις κολώνες και τους κάθετους τοίχους. Η δόνηση «τρέχει» μέσα από τις κολώνες, κατεβαίνει στους πλαϊνούς τοίχους και τους κάνει να εκπέμπουν ήχο! Αυτό ονομάζεται Πλευρική Μετάδοση (Flanking Transmission).
Μπορείτε να μονώσετε τέλεια το ταβάνι σας, αλλά ο ήχος των βημάτων θα σας έρχεται... από τους τοίχους! Για να γλιτώσετε, θα έπρεπε να φτιάξετε ένα «δωμάτιο μέσα στο δωμάτιο» (ταβάνι ΚΑΙ 4 τοίχους), χάνοντας τεράστιο χώρο και χρήμα.
Ο μόνος αποδοτικός τρόπος να σταματήσει ο κτυπογενής θόρυβος, είναι να μην του επιτρέψουμε ποτέ να μπει στην πλάκα του μπετόν.
Αυτό σημαίνει ότι η ηχομόνωση πρέπει να γίνει υποχρεωτικά στο πάτωμα του γείτονα (ή στο δικό σας, αν εσείς ενοχλείτε τον κάτω). Η επαφή του παπουτσιού (ή του επίπλου) με το σκληρό πάτωμα πρέπει να «σπάσει». Το πάτωμα πρέπει να γίνει «πλωτό», πατώντας πάνω σε ελαστικά υλικά (αμορτισέρ) που θα απορροφήσουν την κρούση πριν αυτή φτάσει στο κτίριο.
Μένετε στον 1ο όροφο. Η γειτόνισσα στον 2ο ξυπνάει στις 6 το πρωί, φοράει γόβες και περπατάει στο γυμνό της μάρμαρο. Εσείς πετάγεστε από το κρεβάτι.
Δεν της μιλάτε. Φωνάζετε μάστορα, χάνετε 15 εκατοστά ύψος και φτιάχνετε ψευδοροφή. Το επόμενο πρωί, η γειτόνισσα περπατάει. Το ταβάνι σας δεν ακούγεται, αλλά ακούτε «τακ-τακ» από τον τοίχο που ακουμπάει το κρεβάτι σας (η δόνηση κατέβηκε από την κολώνα). Εκνευρισμός και πεταμένα λεφτά.
Ανεβαίνετε και της μιλάτε ευγενικά. Συμφωνείτε (αντί 1.500€ για ψευδοροφή) να της αγοράσετε εσείς έναν παχύ, αφράτο διάδρομο (χαλί) για τα σημεία που περπατάει ή να βάλετε ρεγουλατόρους (τσόχες) στις καρέκλες. Κόστος: 100€. Η κρούση σκάει στο χαλί, απορροφάται επιτόπου και δεν μπαίνει ποτέ στο μπετόν. Το επόμενο πρωί κοιμάστε σαν πουλάκι!
Το Τελικό Συμπέρασμα: Ο αερόφερτος θόρυβος είναι «αέρας» και μπορείτε να τον εμποδίσετε στήνοντας τοίχους. Ο κτυπογενής θόρυβος είναι δόνηση του ίδιου του κτιρίου. Αν του επιτρέψετε να μπει στον σκελετό, έχετε χάσει το παιχνίδι. Η λύση βρίσκεται πάντα στο πάτωμα από το οποίο προέρχεται η κρούση!
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
