🌧️ Η Σταγόνα Δεν Χωράει
Η σταγόνα της βροχής είναι πολύ μεγάλη. Δεν χωράει να περάσει από αυτούς τους πόρους. Άρα, αν σπάσει ένα κεραμίδι, το νερό γλιστράει πάνω στη μεμβράνη και καταλήγει στην υδρορροή. Τα ξύλα μένουν στεγνά.
Αν έχετε πάει ποτέ για σκι ή πεζοπορία στο βουνό, πιθανότατα φορούσατε ένα μπουφάν τεχνολογίας τύπου Gore-Tex. Το θαύμα αυτών των μπουφάν είναι ότι αν βρέξει, δεν μπαίνει σταγόνα νερού μέσα. Ταυτόχρονα όμως, αν ιδρώσετε, ο ιδρώτας σας εξατμίζεται και βγαίνει έξω, κρατώντας σας στεγνούς.
Στην κατασκευή μιας σύγχρονης ξύλινης στέγης με κεραμίδια, χρησιμοποιούμε ακριβώς την ίδια τεχνολογία «Gore-Tex» για το σπίτι. Αυτή είναι η δουλειά της Αναπνέουσας Μεμβράνης (Breathable Membrane).
Παλαιότερα, κάτω από τα κεραμίδια, οι μάστορες «έκαιγαν» πισσόχαρτο ή ασφαλτόπανο για να κάνουν τη στέγη αδιάβροχη. Το ασφαλτόπανο όντως σταματούσε το νερό της βροχής αν έσπαγε ένα κεραμίδι. Είχε όμως ένα τεράστιο μειονέκτημα: ήταν εντελώς αδιαπέραστο και από τις δύο πλευρές.
Αν λίγη υγρασία από το εσωτερικό του σπιτιού κατάφερνε να τρυπώσει μέσα στη στέγη (ή αν τα ίδια τα ξύλα της στέγης είχαν κρατήσει λίγη υγρασία από την κατασκευή), αυτή η υγρασία εγκλωβιζόταν κάτω από την πίσσα. Το αποτέλεσμα; Τα ξύλα «έσκαγαν» και σάπιζαν, και η μόνωση (π.χ. ο πετροβάμβακας) γινόταν μούσκεμα.
Η αναπνέουσα μεμβράνη είναι ένα «έξυπνο» υλικό. Είναι γεμάτη με δισεκατομμύρια μικροσκοπικούς πόρους. Η φυσική εδώ κάνει τα μαγικά της:
Η σταγόνα της βροχής είναι πολύ μεγάλη. Δεν χωράει να περάσει από αυτούς τους πόρους. Άρα, αν σπάσει ένα κεραμίδι, το νερό γλιστράει πάνω στη μεμβράνη και καταλήγει στην υδρορροή. Τα ξύλα μένουν στεγνά.
Το μόριο του υδρατμού (ο «ιδρώτας» του σπιτιού) είναι χιλιάδες φορές μικρότερο από τη σταγόνα. Χωράει άνετα να περάσει μέσα από τους πόρους. Έτσι, αν υπάρχει υγρασία εγκλωβισμένη μέσα στη μόνωση, αυτή εξατμίζεται, περνάει τη μεμβράνη και φεύγει προς τον ουρανό.
Για να έχετε μια στέγη που θα ζήσει 100 χρόνια χωρίς να σαπίσει, η σειρά των υλικών (από μέσα προς τα έξω) πρέπει να είναι ευλαβική:
Το Ταβάνι σας (π.χ. γυψοσανίδα ή ραμποτέ ξύλο). Πίσω από αυτό, ο Ατμοφράκτης (το νάιλον που είδαμε στο προηγούμενο άρθρο), για να σταματάει το 99% της υγρασίας. Ακολουθεί η Θερμομόνωση (π.χ. πετροβάμβακας) ανάμεσα στα ξύλινα δοκάρια.
Το Πέτσωμα (οι σανίδες). Πάνω σε αυτό η Αναπνέουσα Μεμβράνη, για να βγάζει το 1% υγρασίας που ίσως ξέφυγε και να σταματάει τα νερά. Τέλος, Καδρόνια Αερισμού και Κεραμίδια.
Φτιάχνουμε μια πανέμορφη ξύλινη, εμφανή στέγη στο ψηφιακό μας σπίτι. Μια νύχτα του χειμώνα, ένας δυνατός αέρας μετακινεί τρία κεραμίδια. Αρχίζει να βρέχει καταρρακτωδώς.
Το νερό της βροχής περνάει κάτω από τα κεραμίδια. Το παλιό πισσόχαρτο έχει σκάσει από τον καλοκαιρινό ήλιο. Το νερό τρυπώνει στον πετροβάμβακα. Το ταβάνι μας αρχίζει να στάζει. Παράλληλα, η υγρασία του σπιτιού που είχε εγκλωβιστεί από κάτω έχει ήδη αρχίσει να σαπίζει τα καδρόνια. Καταστροφή.
Το νερό της βροχής τρυπώνει κάτω από τα σπασμένα κεραμίδια, αλλά πέφτει πάνω στην τεντωμένη μεμβράνη. Γλιστράει σαν σε τσουλήθρα και φεύγει λούκι. Ούτε σταγόνα δεν ακουμπάει τα ξύλα. Παράλληλα, όποια υγρασία είχε μείνει στα δοκάρια από τον χειμώνα, «αναπνέει» ελεύθερα προς τα έξω. Το σπίτι παραμένει απόλυτα στεγνό.
Το Τελικό Συμπέρασμα: Μην τσιγκουνεύεστε ποτέ τη μεμβράνη της στέγης. Τα 100€ παραπάνω που θα δώσετε για μια βαριά, επώνυμη αναπνέουσα μεμβράνη (τουλάχιστον 135-150 γραμμάρια ανά τετραγωνικό μέτρο, για να μην σκιστεί εύκολα από τους τεχνίτες) είναι η φθηνότερη ασφάλεια ζωής που μπορείτε να αγοράσετε για τα ξύλα και τη μόνωση του σπιτιού σας!
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό