Αν ανεβείτε στην οροφή ενός σύγχρονου γηπέδου, ενός αεροδρομίου ή ενός μεγάλου logistics center, το πιθανότερο είναι να μην δείτε ούτε μαύρα ασφαλτόπανα ούτε αλειμμένες πολυουρεθάνες. Θα δείτε μια απέραντη, κατάλευκη (ή γκρι) επιφάνεια που μοιάζει με ένα τεράστιο, τεντωμένο πλαστικό σεντόνι.
Αυτές είναι οι συνθετικές μεμβράνες. Κυκλοφορούν σε τεράστια ρολά (φαρδύτερα από τα ασφαλτόπανα), είναι εξαιρετικά ελαφριές, ενισχυμένες εσωτερικά με πολυεστερικό πλέγμα και τοποθετούνται με ταχύτητες-ρεκόρ. Στην αγορά κυριαρχούν δύο βασικά υλικά: το PVC και το TPO.
Παρόλο που μοιάζουν με το μάτι, η χημεία τους είναι εντελώς διαφορετική:
Η παλαιότερη και πιο δοκιμασμένη τεχνολογία (από τη δεκαετία του '60). Εξαιρετικά εύκαμπτες - ιδανικές για ταράτσες με πολλές γωνίες και ανισοπεδότητες. Κορυφαία αντοχή στα χημικά. Μειονέκτημα: περιέχουν πλαστικοποιητές που μετά από 15-20 χρόνια κάτω από τον ήλιο εξατμίζονται, κάνοντας τη μεμβράνη σκληρή και εύθραυστη.
Το "νέο αίμα" της στεγάνωσης. Συνδυάζουν την αντοχή του καουτσούκ με τη συγκολλησιμότητα του πλαστικού. Δεν περιέχουν πλαστικοποιητές, άρα δεν "ξεραίνονται" ποτέ! 100% ανακυκλώσιμες (οικολογικές) με εκπληκτική αντοχή στην UV. Ελαφρώς πιο σκληρές στο δούλεμα, αλλά θεωρούνται το μέλλον στις μεγάλες κατασκευές.
Το μεγαλύτερο πλεονέκτημα αυτών των μεμβρανών είναι η ασφάλεια. Απαγορεύεται αυστηρά η χρήση γυμνής φλόγας (φλόγιστρου)! Αυτό τις κάνει τη μοναδική επιλογή σε εργοστάσια, χημικές βιομηχανίες ή ξύλινες στέγες όπου ο κίνδυνος πυρκαγιάς κατά την τοποθέτηση είναι απαγορευτικός.
Συνήθως, η μεμβράνη δεν κολλιέται σε όλη της την επιφάνεια. Απλώνεται πάνω στην ταράτσα (πάνω από τη θερμομόνωση) και "καρφώνεται" περιμετρικά και στις ενώσεις με ειδικά βύσματα (ροδέλες) κατευθείαν στο μπετόν ή τη λαμαρίνα. Έτσι, "επιπλέει" ελεύθερα, απορροφώντας όλους τους κραδασμούς του κτιρίου.
Πώς ενώνονται τα ρολά μεταξύ τους; Με καυτό αέρα . Ο μάστορας (ή ένα ειδικό μικρό ρομπότ) περνάει ένα μηχάνημα που φυσάει αέρα στους 500°C - 600°C ανάμεσα στις δύο μεμβράνες. Το πλαστικό λιώνει στιγμιαία και τα δύο κομμάτια ενώνονται σε μοριακό επίπεδο. Δεν μιλάμε απλώς για κόλλημα· τα δύο ρολά γίνονται ένα ενιαίο κομμάτι πλαστικού. Η ένωση είναι κυριολεκτικά πιο δυνατή από την ίδια τη μεμβράνη!
Η ταράτσα μας είναι μια επίπεδη πλάκα, εντελώς άδεια. Αποφασίζουμε να βάλουμε μεμβράνη TPO.
Αγοράζουμε ένα ρολό TPO για να γλιτώσουμε εργατικά. Το απλώνουμε, του ρίχνουμε κόλλα από κάτω και προσπαθούμε να κολλήσουμε τις ενώσεις με ένα απλό πιστόλι θερμού αέρα (σεσουάρ οικοδομής). Δεν πετυχαίνουμε τη σωστή θερμοκρασία και πίεση. Στον πρώτο δυνατό αέρα (ανεμοπίεση), η μεμβράνη "φουσκώνει" σαν αερόστατο, οι κακές ενώσεις ανοίγουν και η ταράτσα πλημμυρίζει.
Έρχεται το συνεργείο. Απλώνει ένα γεωύφασμα, ξετυλίγει τα ρολά TPO και τα βιδώνει μηχανικά με ειδικές ροδέλες. Φέρνει το "ρομποτάκι" (αυτόματο μηχάνημα θερμοσυγκόλλησης) που τρέχει μόνο του κατά μήκος των αρμών, λιώνοντας και πατώντας το πλαστικό με μαθηματική ακρίβεια. Σε λιγότερο από μία μέρα, τα 100 τ.μ. έχουν μετατραπεί σε μια αστραφτερή, κατάλευκη πισίνα που αντανακλά τον ήλιο (Cool Roof) και ρίχνει τη θερμοκρασία του σπιτιού!
Το Τελικό Συμπέρασμα: Οι μεμβράνες PVC και TPO είναι "υπερόπλα" αντοχής, ταχύτητας και ελαφρότητας. Τέλειες για επίπεδες, μεγάλες ταράτσες και ελαφριές κατασκευές. Όμως, δεν συγχωρούν τον ερασιτέχνη. Απαιτούν ακριβό εξοπλισμό (μηχανήματα θερμοσυγκόλλησης) και αυστηρά πιστοποιημένα συνεργεία.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
