🎯 Μέγιστη Απόδοση σε Ελάχιστο Πάχος
Μια πλάκα πολυουρεθάνης πάχους μόλις 5 εκατοστών μονώνει το ίδιο (ή και περισσότερο) από μια πλάκα λευκού EPS πάχους 8 εκατοστών! Είναι η τέλεια λύση αν δεν έχετε πολύ ύψος στην ταράτσα σας.
Στον χώρο της οικοδομής, κάθε υλικό έχει την ειδικότητά του. Κάποια κρατάνε τη ζέστη τέλεια, αλλά ρουφάνε νερό. Άλλα δεν βάζουν σταγόνα, αλλά παγώνουν τον χειμώνα. Τι γίνεται όταν πάρουμε τον απόλυτο πρωταθλητή της θερμομόνωσης και τον «παντρέψουμε» με τον απόλυτο πρωταθλητή της στεγανοποίησης;
Δημιουργούμε μια ταράτσα που δεν καταλαβαίνει τίποτα από καιρικές συνθήκες. Ας γνωρίσουμε τους δύο πρωταγωνιστές.
Ξεχάστε για λίγο το κλασικό λευκό φελιζόλ (EPS). Οι πλάκες πολυουρεθάνης (PIR) είναι το πιο αποδοτικό θερμομονωτικό υλικό που κυκλοφορεί στο εμπόριο.
Μια πλάκα πολυουρεθάνης πάχους μόλις 5 εκατοστών μονώνει το ίδιο (ή και περισσότερο) από μια πλάκα λευκού EPS πάχους 8 εκατοστών! Είναι η τέλεια λύση αν δεν έχετε πολύ ύψος στην ταράτσα σας.
Είναι εξαιρετικά σκληρό υλικό, πράγμα που σημαίνει ότι η ταράτσα σας δεν θα «βουλιάζει» όταν περπατάτε.
Το ασφαλτόπανο το γνωρίζουμε όλοι. Είναι εκείνα τα βαριά ρολά από τροποποιημένη άσφαλτο που στρώνονται στην ταράτσα και «καίγονται» με φλόγιστρο για να κολλήσουν το ένα πάνω στο άλλο.
Όταν εφαρμοστεί σωστά, δημιουργεί μια ενιαία, άρρηκτη «πισίνα» (αλλά από την ανάποδη), που δεν αφήνει ούτε σταγόνα νερού να περάσει στο μπετόν.
Εδώ κρύβεται το τεράστιο μυστικό (και το συχνότερο λάθος των ερασιτεχνών). Το ασφαλτόπανο θέλει φλόγιστρο (φωτιά 800°C) για να λιώσει και να κολλήσει. Αν ο μάστορας βάλει τις πλάκες πολυουρεθάνης κάτω και αρχίσει να ρίχνει φλόγα από πάνω τους, η πολυουρεθάνη θα λιώσει, θα βγάλει τοξικούς καπνούς ή θα λαμπαδιάσει!
Χρησιμοποιούν ειδικά ασφαλτόπανα που έχουν πανίσχυρη κόλλα και δεν απαιτούν καθόλου φλόγιστρο. Κολλάνε τέλεια και με ασφάλεια πάνω στην πολυουρεθάνη.
Παραγγέλνουν ειδικές πλάκες πολυουρεθάνης από το εργοστάσιο, οι οποίες έχουν ήδη ενσωματωμένο στην πάνω πλευρά τους ένα λεπτό φιλμ ασφάλτου. Αυτό λειτουργεί ως ασπίδα, επιτρέποντας ελαφριά χρήση φλόγιστρου χωρίς καταστροφή.
Βάζουν την πολυουρεθάνη, ρίχνουν από πάνω ένα λεπτό στρώμα τσιμεντοκονίας (περίπου 3-5 εκατοστά) και μετά «καίνε» το ασφαλτόπανο ελεύθερα πάνω στο σκληρό, άκαυστο τσιμέντο.
Θέλουμε να κάνουμε την ταράτσα μας «απόρθητο φρούριο» και να βάλουμε φωτοβολταϊκά από πάνω (άρα θέλουμε εξαιρετική αντοχή και κορυφαία μόνωση).
Ο μάστορας βάζει απλό, μαλακό EPS, ρίχνει λίγη λάσπη και καίει ένα φθηνό ασφαλτόπανο. Όταν ανεβάζουμε τις βαριές βάσεις των φωτοβολταϊκών, το EPS από κάτω υποχωρεί (βουλιάζει). Το ασφαλτόπανο τεντώνεται, σκίζεται, και στην πρώτη βροχή τα νερά μπαίνουν στο σαλόνι. Η θερμομόνωση καταστρέφεται.
Ο εργολάβος βάζει σκληρές πλάκες πολυουρεθάνης PIR με ειδική ασφαλτική επικάλυψη. Από πάνω, κολλάει άψογα ένα βαρύ, ποιοτικό ασφαλτόπανο (5 κιλών/τ.μ.) με ορυκτή ψηφίδα. Η ταράτσα είναι πλέον σκληρή σαν βράχος. Πατάμε, βάζουμε βάσεις, χτυπάει ο ήλιος, βρέχει καταρρακτωδώς. Το σύστημα δεν νιώθει απολύτως τίποτα και το σπίτι από κάτω έχει μηδενικές απώλειες θέρμανσης.
Το Τελικό Συμπέρασμα: Ο συνδυασμός πολυουρεθάνης και ασφαλτόπανου δεν είναι η φθηνότερη λύση, αλλά είναι μακράν η πιο αξιόπιστη (εφαρμόζεται κατά κόρον σε βιομηχανικά και απαιτητικά κτίρια). Αν θέλετε να μονώσετε την ταράτσα σας μία φορά και να την ξεχάσετε για τα επόμενα 25-30 χρόνια, αυτή είναι η κατεύθυνση που πρέπει να κοιτάξετε!
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό