Πώς γίνονται τα Fire Tests (Δοκιμές Πυραντίστασης): Μια ματιά μέσα στα εργαστήρια δοκιμών των δομικών υλικών

Στην καρδιά του εργαστηρίου υπάρχει ένας τεράστιος κλίβανος (φούρνος), συνήθως με διαστάσεις 3×3 μέτρα ή και μεγαλύτερος. Λειτουργεί με τεράστιους καυστήρες φυσικού αερίου ή προπανίου.

Αν δοκιμάζεται μια πόρτα ή ένας τοίχος, το δείγμα χτίζεται σε ένα τεράστιο μεταλλικό πλαίσιο και «κουμπώνει» στο μπροστινό άνοιγμα του φούρνου, κλείνοντάς τον ερμητικά. Έτσι, η μία πλευρά του υλικού «κοιτάει» μέσα στην κόλαση του φούρνου, ενώ η άλλη πλευρά «κοιτάει» στο ασφαλές, δροσερό εργαστήριο.

Καθώς ο φούρνος βρυχάται, οι μηχανικοί του εργαστηρίου παρακολουθούν το υλικό από την ασφαλή (κρύα) πλευρά, περιμένοντας να δουν πότε θα «σπάσει» σύμφωνα με τα τρία κριτήρια (REI) που μάθαμε σε προηγούμενα άρθρα:

Αντοχή / R (Load-bearing capacity): Αν το δείγμα είναι κολώνα ή πάτωμα, δεν το καίνε απλώς. Του επιβάλλουν ταυτόχρονα τεράστιο βάρος με υδραυλικές πρέσες! Το κριτήριο «R» χάνεται τη στιγμή που η κολώνα λυγίσει ή το πάτωμα υποχωρήσει κάτω από το βάρος.

Μόνωση / I (Insulation): Πάνω στην κρύα (ασφαλή) πλευρά του τοίχου ή της πόρτας, οι μηχανικοί έχουν κολλήσει δεκάδες αισθητήρες θερμοκρασίας (θερμοστοιχεία). Το κριτήριο «I» χάνεται αν η μέση θερμοκρασία της ασφαλούς πλευράς ανέβει κατά 140°C ή αν ένα μεμονωμένο σημείο ανέβει κατά 180°C. Αν μπορείτε να τηγανίσετε αυγό στην «κρύα» πλευρά της πόρτας σας, η δοκιμή απέτυχε.

Ακεραιότητα / E (Integrity) και το «Τεστ του Βαμβακιού»: Αυτό είναι το πιο εντυπωσιακό. Αν εμφανιστεί μια μικρή ρωγμή στην πόρτα, ο μηχανικός πλησιάζει κρατώντας ένα μικρό ταμπόν από βαμβάκι κοντά στη χαραμάδα. Αν τα καυτά αέρια που βγαίνουν από την τρύπα είναι τόσο ζεστά ώστε το βαμβάκι να αναφλεγεί (να πιάσει φωτιά από μόνο του), τότε η «Ακεραιότητα» χάθηκε! Η φωτιά πρακτικά πέρασε.

Το χρονόμετρο σταματάει τη στιγμή που το υλικό αποτύχει σε κάποιο από αυτά τα κριτήρια. Αν άντεξε 64 λεπτά, το πιστοποιητικό θα γράφει 60 (στρογγυλοποίηση προς τα κάτω, στο πλησιέστερο πρότυπο κλιμάκιο).