Φανταστείτε να περπατάτε στο κέντρο της Αθήνας ένα μεσημέρι του Αυγούστου με 40°C. Η άσφαλτος και το τσιμέντο βράζουν. Αν εκείνη τη στιγμή μπείτε στον Εθνικό Κήπο, η θερμοκρασία πέφτει μαγικά κατά 4-5 βαθμούς. Αυτό το μικροκλίμα δροσιάς που δημιουργούν τα δέντρα και το χώμα, μπορείτε να το μεταφέρετε ακριβώς πάνω από το σαλόνι σας!
Το Πράσινο Δώμα (Φυτεμένο Δώμα) είναι η πρακτική της κάλυψης της ταράτσας με ένα ειδικό σύστημα υποστρώματος και βλάστησης. Πέρα από την αισθητική του αξία, αποτελεί ένα θαύμα της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής.
Τα παραδοσιακά μονωτικά υλικά (φελιζόλ, πετροβάμβακας) λειτουργούν καθυστερώντας τη ζέστη. Το πράσινο δώμα, όμως, λειτουργεί ενεργητικά, ψύχοντας το κτίριο!
Τα φυτά απορροφούν το νερό από το χώμα και το «ιδρώνουν» (εξατμίζεται) μέσα από τα φύλλα τους. Αυτή η διαδικασία απορροφά τεράστια ποσά θερμικής ενέργειας από τον αέρα. Η ταράτσα σας κυριολεκτικά «ιδρώνει» για να δροσίσει το σπίτι σας.
Μια ταράτσα με κοινό ασφαλτόπανο το καλοκαίρι «ψήνεται» στους 70°C. Αν την καλύψετε με χώμα και φυτά (όπου ο ήλιος δεν βλέπει ποτέ τη στεγανοποίηση), η θερμοκρασία στην επιφάνεια του ασφαλτόπανου δεν ξεπερνά ποτέ τους 25°C - 30°C!
Το χειμώνα, το παχύ στρώμα του χώματος (το οποίο εγκλωβίζει αέρα) λειτουργεί σαν μια επιπλέον βαριά κουβέρτα που εμποδίζει την πολύτιμη ζέστη του καλοριφέρ να δραπετεύσει από το ταβάνι.
Αν νομίζετε ότι αρκεί να ρίξετε 10 σακιά χώμα στην ταράτσα και να φυτέψετε γκαζόν, κάνετε τεράστιο λάθος. Οι ρίζες των φυτών είναι επιθετικές. Θα τρυπήσουν το απλό ασφαλτόπανο, θα μπουν στο μπετόν ψάχνοντας υγρασία, και θα σας ρίξουν το ταβάνι στο κεφάλι.
Το «χτίσιμο» ενός Roof Garden είναι μια αυστηρή, πολυεπίπεδη επιστήμη (από κάτω προς τα πάνω):
Μια ειδική, πανίσχυρη στεγανοποίηση που περιέχει χημικά (ασφαλή για το περιβάλλον) τα οποία απωθούν τις ρίζες.
Σκληρές πλάκες εξηλασμένης πολυστερίνης που αντέχουν την υγρασία (όπως στην ανεστραμμένη μόνωση).
Ένα πλαστικό πλέγμα που κρατάει λίγο νερό σε μικρές κυψέλες για να πίνουν τα φυτά τις μέρες του καύσωνα, ενώ το υπόλοιπο το διώχνει προς τις υδρορροές.
Ένα φίλτρο που αφήνει το νερό να περάσει, αλλά συγκρατεί το χώμα (ώστε να μην γίνει λάσπη και βουλώσει τις υδρορροές).
Δεν βάζουμε βαρύ χώμα κήπου, αλλά ένα ειδικό μείγμα από ελαφρόπετρα, τύρφη και περλίτη, ώστε να μην υπερφορτώσουμε στατικά το κτίριο.
Δύο μεγάλες κατηγορίες:
Το ελαφρύ σύστημα. Έχει λίγο χώμα (10-15cm) και φυτεύεται με παχύφυτα (Sedum) ή μικρά αγρωστώδη. Δεν θέλει σχεδόν καθόλου πότισμα, δεν θέλει κούρεμα και το αντέχουν στατικά σχεδόν όλες οι ταράτσες.
Ο πραγματικός κήπος. Έχει παχύ χώμα (πάνω από 30-40cm) και μπορείτε να βάλετε θάμνους ή και μικρά δέντρα. Απαιτεί αυτόματο πότισμα, συντήρηση κηπουρού, και το κυριότερο: Ειδική στατική μελέτη από μηχανικό, γιατί ζυγίζει τόνους!
Βρισκόμαστε στα μέσα Ιουλίου. Στο ψηφιακό μας σπίτι έχουμε δύο ίδιες ταράτσες, η μία δίπλα στην άλλη.
Ο καυτός ήλιος χτυπάει την πλάκα από το πρωί. Στις 14:00, η θερμοκρασία της εξωτερικής επιφάνειας αγγίζει τους 68°C. Η ζέστη διαπερνά σιγά-σιγά τη συμβατική μόνωση και το ταβάνι του εσωτερικού χώρου αγγίζει τους 32°C. Το κλιματιστικό δουλεύει στο φουλ, καταναλώνοντας άπειρο ρεύμα για να παλέψει με το «τηγάνι» που βρίσκεται ακριβώς από πάνω του.
Το σύστημα με το φυτεμένο δώμα δέχεται ακριβώς τον ίδιο ήλιο. Τα φυτά, όμως, εξατμίζουν νερό. Η θερμοκρασία στο χώμα, ακριβώς πάνω από τη μόνωση, δεν ξεπερνά τους 26°C! Η θερμομόνωση δεν έχει κανένα δύσκολο έργο να επιτελέσει. Το ταβάνι στο εσωτερικό του σπιτιού είναι δροσερό (25°C). Το κλιματιστικό ανάβει σπάνια, και η στεγανοποίηση θα ζήσει 50 χρόνια χωρίς να τη δει ποτέ ο ήλιος!
Το Τελικό Συμπέρασμα: Το πράσινο δώμα απαιτεί μια μεγαλύτερη αρχική επένδυση και στατικό έλεγχο. Όμως, η εξοικονόμηση ρεύματος το καλοκαίρι, η αύξηση της αξίας του ακινήτου (που αποκτά δικό του πάρκο) και η προστασία της μόνωσης για μια ζωή, το καθιστούν το απόλυτο «upgrade» για όσους έχουν τη δυνατότητα να το κατασκευάσουν!
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
