Τα πλακάκια στο μπαλκόνι σας φαίνονται τέλεια. Όμως, ένας μικροσκοπικός αρμός έχει ανοίξει, ή μια ρωγμή έχει εμφανιστεί στη γωνία του στηθαίου. Τον χειμώνα, το νερό της βροχής βρίσκει αυτή την τρυπούλα και τρυπώνει από κάτω.
Επειδή το νερό είναι πλέον σκεπασμένο από τα πλακάκια, δεν τον βλέπει ο ήλιος, ούτε το φυσάει ο αέρας για να το στεγνώσει. Εγκλωβίζεται μέσα στην τσιμεντοκονία. Και εκεί ξεκινάει η πιο αδυσώπητη χημική αντίδραση της οικοδομής.
Για να καταλάβουμε τι συμβαίνει, πρέπει να ξέρουμε ένα μυστικό του μπετόν: Το υγιές σκυρόδεμα είναι εξαιρετικά αλκαλικό (υψηλό pH, γύρω στο 12-13). Αυτή η αλκαλικότητα λειτουργεί σαν μαγική «ασπίδα» που προστατεύει τα σίδερα (τον οπλισμό) από τη σκουριά.
Όταν το εγκλωβισμένο νερό διαπερνά σιγά-σιγά το μπετόν, μεταφέρει μαζί του διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) από τον αέρα. Αυτό το μείγμα αντιδρά με το τσιμέντο και ρίχνει το pH του (το κάνει πιο όξινο). Η διαδικασία αυτή λέγεται Ενανθράκωση.
Μόλις το pH πέσει κάτω από το 9, η μαγική ασπίδα καταρρέει. Το νερό και το οξυγόνο φτάνουν στο σίδερο, και η σκουριά (οξείδωση) ξεκινά.
Το πρόβλημα με τη σκουριά δεν είναι μόνο ότι το σίδερο αδυνατίζει. Το τεράστιο πρόβλημα είναι ότι το σκουριασμένο σίδερο διογκώνεται! Όταν ο χάλυβας σκουριάζει, ο όγκος του μπορεί να μεγαλώσει έως και 7 φορές σε σχέση με την αρχική του κατάσταση.
Αυτή η τεράστια, εσωτερική πίεση δεν μπορεί να συγκρατηθεί από το μπετόν. Το σκυρόδεμα σπάει από μέσα προς τα έξω.
Αρχικά εμφανίζονται ρωγμές στην κάτω πλευρά του μπαλκονιού, και τελικά τεράστια κομμάτια σοβά και μπετόν εκτινάσσονται (spalling) και πέφτουν στο κενό.
Μπορείτε να προλάβετε την καταστροφή, αρκεί να «ακούσετε» το μπαλκόνι σας:
Βλέπετε άσπρους, σκληρούς λεκέδες να βγαίνουν μέσα από τους αρμούς των πλακιδίων; Είναι τα άλατα του τσιμέντου που τα «ξέπλυνε» το εγκλωβισμένο νερό καθώς προσπαθούσε να εξατμιστεί. Υπάρχει νερό από κάτω!
Πάρτε το πίσω μέρος ενός κατσαβιδιού και χτυπήστε ελαφρά τα πλακάκια. Αν ο ήχος είναι συμπαγής (τακ-τακ), είστε καλά. Αν ο ήχος είναι υπόκωφος (τοκ-τοκ, σαν να χτυπάτε άδειο κουτί), το πλακάκι έχει ξεκολλήσει λόγω πάγου ή υγρασίας.
Αν κοιτάξετε το μπαλκόνι σας από τον δρόμο και δείτε μαύρες/καφέ γραμμές να τρέχουν από την άκρη (το κούτελο) προς τα μέσα, τα σίδερα έχουν ήδη αρχίσει να κλαίνε… «σκουριασμένα δάκρυα».
Το μπαλκόνι μας είναι 15 ετών. Δεν είχε ποτέ υγρομόνωση κάτω από τα πλακάκια.
Βλέπουμε 2-3 πλακάκια που κουνιούνται ελαφρά και ο αρμός τους έχει φύγει. Το αγνοούμε. Σε 2 χρόνια, το νερό που εγκλωβίστηκε φτάνει στα σίδερα της πλάκας. Ο κάτω γείτονας μάς χτυπάει την πόρτα έξαλλος, γιατί ένα κομμάτι μπετόν 3 κιλών έπεσε στην τέντα του. Για να το επισκευάσουμε, πρέπει να φέρουμε συνεργείο να τρίψει τα σίδερα, να βάλει αναστολέα διάβρωσης, να κλείσει την τρύπα με εποξειδικά κονιάματα, και φυσικά να ξηλώσουμε τα πλακάκια μας από πάνω. Κόστος; Τεράστιο.
Με το που βλέπουμε τον σπασμένο αρμό και τα λευκά άλατα, καταλαβαίνουμε ότι μπαίνει νερό. Ξύνουμε τους παλιούς αρμούς με ένα ειδικό εργαλείο χειρός και περνάμε ολοκαίνουργιο, αδιάβροχο εποξειδικό αρμόστοκο σε όλο το μπαλκόνι. Περάσαμε και ένα υδαταπωθητικό υγρό (σιλοξάνης) πάνω από τα πλακάκια. Το νερό σταματάει να μπαίνει. Σώσαμε την πλάκα με λιγότερα από 50€.
Το Τελικό Συμπέρασμα: Το εγκλωβισμένο νερό δουλεύει 24 ώρες το 24ωρο, 365 μέρες τον χρόνο. Είναι μια ωρολογιακή βόμβα κάτω από τα πόδια σας. Μην αγνοείτε ποτέ τους σπασμένους αρμούς και τα «κούφια» πλακάκια, γιατί το κόστος επισκευής του φέροντος οργανισμού (μπετόν) είναι πολλαπλάσιο από το να φτιάξετε τη στεγάνωση εγκαίρως!
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
