Τα κτίρια δεν είναι νεκρά αντικείμενα. Κινούνται. Το καλοκαίρι διαστέλλονται από τη ζέστη, τον χειμώνα συστέλλονται από το κρύο, και δέχονται μικροδονήσεις από τον δρόμο ή τους σεισμούς. Αν προσπαθήσετε να κλείσετε μια χαραμάδα ανάμεσα στο αλουμίνιο του παραθύρου και τον τοίχο με απλό τσιμέντο ή σκληρό στόκο, στην πρώτη συστολή-διαστολή, το υλικό θα ραγίσει και η τρύπα θα ανοίξει ξανά.
Η σύγχρονη αεροστεγανότητα απαιτεί υλικά που είναι απόλυτα ελαστικά και αντέχουν στον χρόνο.
Είναι το γνωστό κιτρινωπό υλικό που βγαίνει σαν αφρός ξυρίσματος από το σπρέι και φουσκώνει. Είναι το ιδανικό υλικό για να γεμίσουμε μεγάλα κενά, όπως η τρύπα που άνοιξε ο υδραυλικός για τον σωλήνα της αποχέτευσης ή το κενό γύρω από την κάσα μιας νέας πόρτας.
Μην παίρνετε τον φθηνό αφρό μεγάλης διόγκωσης που «ξερνάει» παντού. Για σφράγιση κουφωμάτων, οι επαγγελματίες χρησιμοποιούν αφρό χαμηλής διόγκωσης (Low Expansion Foam). Γεμίζει το κενό ελεγχόμενα, δημιουργεί πολύ πυκνή κυψελωτή δομή και δεν στραβώνει τα πλαίσια των παραθύρων από την πίεση.
Ο αφρός σιχαίνεται τον ήλιο! Αν τον αφήσετε εκτεθειμένο στην UV ακτινοβολία, σε λίγους μήνες θα γίνει πορτοκαλί σκόνη. Πρέπει πάντα να καλύπτεται (με σοβά, χρώμα ή μαστίχη).
Για μικρές χαραμάδες (έως 1-2 εκατοστά), όπως ο αρμός κάτω από το σοβατεπί, το περίγραμμα μιας εξωτερικής πρίζας ή η ένωση του νιπτήρα, χρειαζόμαστε κάτι που μπαίνει με πιστόλι σιλικόνης.
Είναι η καλύτερη επιλογή για εσωτερικούς τοίχους. Το τεράστιο πλεονέκτημά της; Βάφεται! Μπορείτε να σφραγίσετε τη χαραμάδα γύρω από το παράθυρο και μετά να περάσετε από πάνω το χρώμα του τοίχου, κάνοντάς την αόρατη.
Το απόλυτο «τέρας» αντοχής. Χρησιμοποιείται κυρίως εξωτερικά (π.χ. εκεί που ενώνεται το μπαλκόνι με τον τοίχο). Είναι τρομερά ελαστική και δεν ξεκολλάει ποτέ, αλλά είναι πιο δύσκολη στο δούλεμα.
Εδώ μπαίνουμε στον κόσμο των Παθητικών Κτιρίων (Passivhaus). Αν δείτε ένα σύγχρονο εργοτάξιο πριν πέσουν οι σοβάδες, θα δείτε ότι τα παράθυρα είναι κολλημένα στον τοίχο με κάτι περίεργες, χρωματιστές ταινίες.
Αυτές δεν είναι απλές μονωτικές ταινίες. Είναι εξειδικευμένες μεμβράνες με πανίσχυρη, ακρυλική κόλλα που δεν ξεραίνεται ποτέ (αντέχει δεκαετίες).
Ενώνουν αεροστεγώς την κάσα του παραθύρου με το γυμνό τούβλο ή το μπετόν, πριν πέσει ο σοβάς. Επίσης, χρησιμοποιούνται για να ενώσουν τα φύλλα από το «φράγμα υδρατμών» στη σκεπή.
Πολλές από αυτές τις ταινίες είναι «διαπνέουσες» (ανάλογα με την πλευρά). Δηλαδή, δεν αφήνουν τον αέρα να περάσει μέσα, αλλά αν εγκλωβιστεί υγρασία στον τοίχο, την αφήνουν να εξατμιστεί προς τα έξω!
Βγάλαμε το παλιό ξύλινο παράθυρο και φέραμε μάστορα να βάλει το ολοκαίνουργιο, πανάκριβο ενεργειακό αλουμίνιο.
Ο μάστορας βιδώνει το παράθυρο. Το κενό 2 εκατοστών ανάμεσα στο αλουμίνιο και τον τοίχο, το γεμίζει πρόχειρα με λίγο γύψο και ακουμπάει το αρμοκάλυπτρο. Τον πρώτο χειμώνα, ο γύψος σκάει από τις συστολές. Βάζουμε το χέρι μας δίπλα στο πανάκριβο παράθυρο και νιώθουμε ένα παγωμένο ρεύμα αέρα να μπαίνει από τη ρωγμή.
Ο μάστορας γεμίζει το κενό με αφρό πολυουρεθάνης χαμηλής διόγκωσης (για θερμομόνωση). Στη συνέχεια, κολλάει περιμετρικά μια εξειδικευμένη αεροστεγή ταινία, η οποία πιάνει μισή πάνω στο αλουμίνιο και μισή πάνω στο τούβλο. Μετά σοβατίζει από πάνω. Το παράθυρο γίνεται «ένα σώμα» με τον τοίχο. Ο αέρας μπλοκάρεται 100% για τα επόμενα 50 χρόνια.
Το Τελικό Συμπέρασμα: Η αγορά του καλύτερου κουφώματος ή της καλύτερης μόνωσης ακυρώνεται αν η ένωσή τους με τον τοίχο είναι προβληματική. Μην τσιγκουνεύεστε τα υλικά σφράγισης. Ένα μπουκάλι καλός αφρός και μια ποιοτική ακρυλική μαστίχη κοστίζουν ελάχιστα, αλλά κάνουν τη διαφορά ανάμεσα σε ένα σπίτι που «μπάζει» και σε ένα σπίτι-θερμός.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
