Ο ζεστός αέρας είναι πιο ελαφρύς (αραιός) από τον κρύο, γι' αυτό και ταξιδεύει πάντα προς τα πάνω. Αυτή η απλή αρχή της φυσικής, που κάνει τα αερόστατα να πετάνε, είναι ο απόλυτος εφιάλτης για όποιον μένει σε σπίτι με εσωτερική σκάλα.
Όταν ο αέρας στο ισόγειο ζεσταίνεται από τα καλοριφέρ ή το τζάκι, δεν κάθεται στο σαλόνι σας. Βρίσκει την τρύπα της εσωτερικής σκάλας και ανεβαίνει σαν τρελός προς τον πάνω όροφο. Αυτό ακριβώς ονομάζεται Φαινόμενο της Καμινάδας (Stack Effect). Το σπίτι σας λειτουργεί ακριβώς όπως ένα ψηλό φουγάρο εργοστασίου.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ότι η ζέστη σας πάει στα υπνοδωμάτια. Το πρόβλημα είναι τι συμβαίνει αμέσως μετά, εξαιτίας των χαραμάδων (της κακής αεροστεγανότητας).
Ο ζεστός αέρας που φτάνει στον πάνω όροφο δημιουργεί πίεση (θετική πίεση) στο ταβάνι και τη σκεπή. Ψάχνει απεγνωσμένα διέξοδο και τελικά δραπετεύει από τα κουφώματα των υπνοδωματίων, τα σποτάκια της οροφής ή τη χαραμάδα της σοφίτας.
Αφού ο αέρας έφυγε από πάνω, το σπίτι πρέπει να τον αναπληρώσει. Δημιουργείται αρνητική πίεση (κενό) στο ισόγειο. Το ισόγειο λειτουργεί πλέον σαν μια τεράστια ηλεκτρική σκούπα! Ρουφάει βίαια παγωμένο αέρα από τον δρόμο, μέσα από την εξώπορτα, τα παράθυρα του σαλονιού και τις πρίζες.
Γι' αυτό νιώθετε αυτό το μόνιμο, παγωμένο ρεύμα να χτυπάει τους αστραγάλους σας όταν κάθεστε στον καναπέ του ισογείου. Όσο πιο ψηλό είναι το σπίτι (π.χ. μεζονέτα 3 επιπέδων) και όσο πιο πολύ κρύο κάνει έξω, τόσο πιο βίαιο είναι το ρεύμα!
Αν νομίζετε ότι η λύση είναι να βάλετε μεγαλύτερα καλοριφέρ στο ισόγειο, κάνετε λάθος. Το μόνο που θα καταφέρετε είναι να στείλετε ακόμα περισσότερη ζέστη στον πάνω όροφο και να ρουφήξετε ακόμα περισσότερο κρύο από την εξώπορτα.
Η λύση βρίσκεται αποκλειστικά στη σφράγιση (αεροστεγανότητα) και στον διαχωρισμό των ζωνών:
Μονώστε και σφραγίστε αεροστεγώς το ταβάνι του τελευταίου ορόφου ή τη σοφίτα (φράγμα υδρατμών στη στέγη). Αν ο ζεστός αέρας δεν μπορεί να βγει από πάνω, η «ηλεκτρική σκούπα» στο ισόγειο σταματάει να ρουφάει!
Βάλτε αεροφράκτες (τα λεγόμενα «βουρτσάκια» ή λάστιχα) στο κάτω μέρος της κεντρικής εξώπορτας και κλείστε τις χαραμάδες στα κουφώματα του σαλονιού με σιλικόνες.
Αν υπάρχει αρχιτεκτονική δυνατότητα (π.χ. συρόμενη πόρτα στην κορυφή ή στη βάση της εσωτερικής σκάλας), κλείνετέ την τον χειμώνα. Κόβει το κατακόρυφο ρεύμα στη μέση.
Χειμώνας με 2°C έξω. Ο θερμοστάτης είναι στο σαλόνι (ισόγειο) και ρυθμισμένος στους 21°C.
Ο θερμοστάτης δουλεύει ασταμάτητα. Ο λέβητας καίει διαρκώς. Στο ισόγειο, το θερμόμετρο δείχνει 17°C και τα πόδια μας είναι παγωμένα από το ρεύμα της εξώπορτας. Ανεβαίνουμε στο υπνοδωμάτιο (χωρίς καν να έχουμε καλοριφέρ αναμμένο εκεί) και η θερμοκρασία είναι 25°C! Δεν μπορούμε να κοιμηθούμε από τη ζέστη, αλλά ο λογαριασμός θέρμανσης είναι αστρονομικός.
Σφραγίσαμε τέλεια τη στέγη με φράγμα υδρατμών και βάλαμε σύγχρονα λάστιχα στην εξώπορτα. Το Φαινόμενο «πνίγεται». Η ζέστη ανεβαίνει μεν πάνω, αλλά εγκλωβίζεται εκεί, οπότε η ροή σταματάει. Το ισόγειο πιάνει εύκολα τους 21°C και τα υπνοδωμάτια ισορροπούν στους 22°C. Ο λέβητας σταματάει τις υπερωρίες και το σπίτι έχει επιτέλους θερμική ισορροπία.
Το Τελικό Συμπέρασμα: Σε πολυώροφα σπίτια, η αεροστεγανότητα δεν είναι απλώς θέμα εξοικονόμησης ενέργειας· είναι θέμα επιβίωσης και άνεσης. Πριν κατηγορήσετε τον υδραυλικό σας ότι «δεν υπολόγισε καλά τα σώματα στο σαλόνι», ελέγξτε τις χαραμάδες της σκεπής και της εξώπορτας. Αν σταματήσετε τη διαρροή της κορυφής, θα σταματήσετε και το κρύο στα πόδια σας!
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
