💧 Εγκλωβισμός
Το νερό δεν μπορεί να εξατμιστεί εύκολα γιατί από πάνω το μπλοκάρουν τα πλακάκια. Μένει εκεί, εγκλωβισμένο μέσα στην κόλλα και τη γαρμπιλομπετόν (τη στρώση κλίσεων).
Ας ξεκινήσουμε καταρρίπτοντας μια τεράστια παρεξήγηση που κοστίζει χιλιάδες ευρώ σε ανακαινίσεις: Τα πλακάκια ΔΕΝ είναι υγρομόνωση. Μπορεί η επιφάνεια του ίδιου του πλακιδίου να μην ρουφάει νερό, αλλά το μπαλκόνι σας δεν είναι ένα ενιαίο πλακάκι. Αποτελείται από δεκάδες κομμάτια που ενώνονται μεταξύ τους με τον αρμόστοκο. Και ο κοινός (τσιμεντοειδής) αρμόστοκος είναι πορώδης. Ρουφάει νερό σαν σφουγγάρι! Όταν βρέχει ή όταν πλένετε το μπαλκόνι με το λάστιχο, ένα ποσοστό του νερού περνάει μέσα από τους αρμούς, διαπερνά την κόλλα και φτάνει στο γυμνό μπετόν της πλάκας.
Αν ο εργολάβος δεν έχει βάλει στεγάνωση κάτω από τα πλακάκια, μόλις ξεκίνησε η αντίστροφη μέτρηση για την καταστροφή του μπαλκονιού σας.
Τι συμβαίνει όταν το νερό τρυπώσει κάτω από τα πλακάκια ενός αμόνωτου μπαλκονιού;
Το νερό δεν μπορεί να εξατμιστεί εύκολα γιατί από πάνω το μπλοκάρουν τα πλακάκια. Μένει εκεί, εγκλωβισμένο μέσα στην κόλλα και τη γαρμπιλομπετόν (τη στρώση κλίσεων).
Το νερό διαλύει τα άλατα του τσιμέντου. Όταν τελικά βρει διέξοδο (συνήθως από το πλάι του μπαλκονιού ή από τους αρμούς το καλοκαίρι), τα άλατα βγαίνουν στην επιφάνεια δημιουργώντας αυτούς τους άσχημους, λευκούς λεκέδες.
Το νερό προχωράει βαθιά στο μπετόν της πλάκας μέχρι να βρει τα σίδερα (τον οπλισμό). Το σίδερο σκουριάζει. Όταν σκουριάζει, διογκώνεται (μεγαλώνει ο όγκος του). Αυτή η διόγκωση έχει τόση δύναμη που σπάει το μπετόν από μέσα προς τα έξω! Αποτέλεσμα; Ο κάτω γείτονας βλέπει το ταβάνι του μπαλκονιού να «σκάει» και να πέφτουν κομμάτια σοβά και σκυροδέματος, αποκαλύπτοντας τα σκουριασμένα σίδερα.
Για να μην ζήσετε ποτέ αυτόν τον εφιάλτη, υπάρχει ένας αυστηρός κανόνας κατά την κατασκευή ή την ανακαίνιση του μπαλκονιού: Η στεγάνωση μπαίνει ΠΑΝΩ από τις κλίσεις και ΚΑΤΩ από την κόλλα των πλακιδίων.
Η βάση πάνω στην οποία χτίζεται ολόκληρο το σύστημα.
Δίνει κλίση προς τα σιφώνια ώστε το νερό να τρέχει.
Αλείφεται σε 2-3 σταυρωτές στρώσεις. Δημιουργεί μια ελαστική, απολύτως αδιάβροχη μεμβράνη που «δένει» τέλεια με το τσιμέντο.
Πρέπει να είναι ελαστική (S1) για να ακολουθεί τις συστολοδιαστολές. Απλώνεται κατευθείαν πάνω στη στεγνή στεγάνωση.
Ιδανικά εποξειδικός ή υδαταπωθητικός αρμόστοκος για μέγιστη προστασία.
Έτσι, όποιο νερό κι αν καταφέρει να περάσει από τους αρμούς, θα σταματήσει στη στεγανωτική μεμβράνη και (λόγω της κλίσης) θα οδηγηθεί σιγά-σιγά προς την υδρορροή μέσα από την κόλλα, χωρίς να ακουμπήσει ποτέ την πλάκα του μπετόν!
Ξηλώσαμε τα παλιά μωσαϊκά και είμαστε στο γυμνό τσιμέντο. Έχουμε αγοράσει πανάκριβα γρανιτοπλακάκια.
Ο μάστορας λέει «έλα μωρέ, δεν χρειάζεται μόνωση, θα βάλουμε καλό αρμόστοκο». Κολλάει τα πλακάκια κατευθείαν στο τσιμέντο. Γλιτώνουμε 200€ από τα υλικά της στεγάνωσης. Μετά από 3 χρόνια, τα σίδερα της πλάκας σκουριάζουν, η πλάκα φουσκώνει και 5 πλακάκια «πετάγονται» στον αέρα και σπάνε. Για να το φτιάξουμε, πρέπει να τα ξηλώσουμε ΟΛΑ, με κόστος άνω των 1.500€.
Απαιτούμε από τον μάστορα να περάσει 2 χέρια ελαστικό επαλειφόμενο τσιμεντοειδές (με υαλόπλεγμα στις γωνίες) πριν ξεκινήσει το κόλλημα. Πληρώνουμε 250€ παραπάνω για τα υλικά και τα μεροκάματα της στεγάνωσης. Βρέχει καταρρακτωδώς, πλένουμε το μπαλκόνι με το λάστιχο καθημερινά. Το νερό σταματάει στη μεμβράνη. Το μπαλκόνι μας παραμένει «αθάνατο» και ο κάτω γείτονας κοιμάται ήσυχος!
Το Τελικό Συμπέρασμα: Η προσπάθεια εξοικονόμησης χρημάτων παραλείποντας τη στεγάνωση κάτω από τα πλακάκια είναι η συνταγή της απόλυτης καταστροφής. Μην αφήσετε ποτέ τον πλακά να ξεκινήσει τη δουλειά αν δεν δείτε την γκρι/μπλε αδιάβροχη μεμβράνη να καλύπτει όλο το πάτωμα του μπαλκονιού σας.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό