Η Εξωτερική Θερμομόνωση (ETICS) είναι ένα σύστημα που «χτίζεται» ζωντανά πάνω στον τοίχο σας. Η κόλλα που κρατάει το φελιζόλ και ο παστώδης σοβάς που δίνει το χρώμα, περιέχουν νερό. Για να αποκτήσουν τις τεράστιες αντοχές που υπόσχεται το εργοστάσιο, αυτό το νερό πρέπει να εξατμιστεί με έναν πολύ συγκεκριμένο, σταθερό ρυθμό.
Αν το νερό φύγει πολύ γρήγορα (λόγω ζέστης) ή παγώσει (λόγω κρύου), το σύστημα «πεθαίνει» πριν καν γεννηθεί.
Όλα τα πιστοποιημένα υλικά θερμοπρόσοψης αναγράφουν στα σακιά τους έναν απαράβατο κανόνα: Η εφαρμογή επιτρέπεται μόνο όταν η θερμοκρασία περιβάλλοντος και η θερμοκρασία του τοίχου είναι μεταξύ 5°C και 35°C.
Και προσοχή: Αυτό δεν αφορά μόνο την ώρα που δουλεύει ο μάστορας, αλλά και το επόμενο 24ωρο που τα υλικά στεγνώνουν! Αν ο μάστορας πέσει κόλλα στις 3 το μεσημέρι στους 25°C, αλλά τη νύχτα η θερμοκρασία πέσει στους 2°C, η κόλλα θα καταστραφεί.
Στην Ελλάδα, το μεγαλύτερο πρόβλημα δεν είναι το κρύο, αλλά ο καυτός ήλιος του Ιουλίου και του Αυγούστου. Όταν η θερμοκρασία χτυπάει 40°C ή όταν ο ήλιος «βαράει» απευθείας τον τοίχο, η θερμοκρασία της επιφάνειας μπορεί να φτάσει τους 60°C!
Το νερό που έχει μέσα η τσιμεντοειδής κόλλα εξατμίζεται αστραπιαία, πριν προλάβει το τσιμέντο να κάνει την κρυστάλλωσή του (να δέσει). Αυτό στην οικοδομή λέγεται «κάψιμο» του υλικού. Η κόλλα γίνεται σκόνη και το φελιζόλ απλώς ξεκολλάει με το χέρι.
Ο τελικός σοβάς στεγνώνει βίαια και ανομοιόμορφα. Θα γεμίσει μικρές «τριχοειδείς» ρωγμές (σαν ιστός αράχνης) και το χρώμα του θα βγει με «σκιές» και στάμπες.
Η Λύση: Τα σοβαρά συνεργεία το καλοκαίρι δουλεύουν πολύ νωρίς το πρωί ή αργά το απόγευμα. Κυρίως όμως, «ντύνουν» υποχρεωτικά όλες τις σκαλωσιές με ειδικά δίχτυα σκίασης (λινάτσες). Έτσι, ο τοίχος παραμένει στη σκιά και προστατεύεται από τον καυτό ήλιο.
Αν αποφασίσετε να μονώσετε το σπίτι σας τον Ιανουάριο, τα πράγματα είναι εξίσου επικίνδυνα.
Αν ο μάστορας βάλει την κόλλα το μεσημέρι (στους 8°C) και το βράδυ η θερμοκρασία πέσει κάτω από το μηδέν (-2°C), το νερό που βρίσκεται ακόμα μέσα στη νωπή κόλλα θα γίνει πάγος. Ο πάγος διαστέλλεται και κυριολεκτικά «σκάει» την κόλλα εκ των έσω. Το υλικό καταστρέφεται οριστικά.
Ο ακρυλικός/σιλικονούχος σοβάς χρειάζεται 1-2 μέρες χωρίς βροχή για να στεγνώσει πλήρως. Αν πέσει δυνατή βροχή λίγες ώρες μετά την εφαρμογή του, το νερό θα «ξεπλύνει» τον φρέσκο σοβά και θα τον κατεβάσει χρωματιστό ποτάμι στο πεζοδρόμιό σας.
Αποφασίζουμε να ρίξουμε τον τελικό χρωματιστό σοβά στον νότιο τοίχο του σπιτιού στις 15 Αυγούστου. Το θερμόμετρο δείχνει 38°C.
Ο εργολάβος δεν έχει βάλει δίχτυα στη σκαλωσιά και ξεκινάει να σοβατίζει στις 12 το μεσημέρι. Ο ήλιος καίει τον τοίχο. Ο σοβάς στεγνώνει πάνω στη σπάτουλα πριν καν τον απλώσει. Για να προλάβει, ο μάστορας ρίχνει λίγο νερό παραπάνω. Την επόμενη μέρα, ολόκληρος ο νότιος τοίχος είναι γεμάτος ρωγμές και το χρώμα κάνει αντιαισθητικές «στάμπες» σαν να είναι λερωμένο. Το υλικό καταστράφηκε.
Ο εργολάβος βλέπει τον καύσωνα. Ντύνει τη σκαλωσιά με πυκνό δίχτυ σκίασης. Ξεκινάει τη δουλειά στις 06:30 το πρωί, που η θερμοκρασία είναι 24°C, και σταματάει στις 10:00. Το υλικό στεγνώνει φυσιολογικά στον ίσκιο. Το αποτέλεσμα είναι μια τέλεια, λεία και ομοιόμορφη επιφάνεια που θα αντέξει για δεκαετίες.
Το Τελικό Συμπέρασμα: Μην πιέζετε ποτέ τον εργολάβο να τελειώσει «χθες», αν ο καιρός δεν το επιτρέπει. Αν βλέπετε την ΕΜΥ να δίνει ακραίους καύσωνες, παγετό ή καταιγίδες, απαιτήστε να σταματήσουν οι εργασίες. Το να καθυστερήσει το έργο 3-4 μέρες είναι απείρως προτιμότερο από το να ξηλώνετε ένα κατεστραμμένο σύστημα 5.000€ την επόμενη άνοιξη!
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
