🧪 Συστατικό Α (Η Σκόνη)
Ένα σακί που μοιάζει με απλό τσιμέντο, αλλά περιέχει ειδικά χαλαζιακά αδρανή και χημικά πρόσμικτα.
Όταν θέλουμε να κολλήσουμε πλακάκια σε ένα μπαλκόνι, χρειαζόμαστε μια στεγάνωση που να κάνει τρία πράγματα ταυτόχρονα: να σταματάει το νερό, να μην σκίζεται όταν το κτίριο συστέλλεται, και να προσφέρει το τέλειο «σαγρέ» υπόστρωμα για να αγκιστρωθεί η κόλλα των πλακιδίων.
Αυτός ο τριπλός συνδυασμός επιτυγχάνεται μόνο με τα Επαλειφόμενα Τσιμεντοειδή Δύο Συστατικών.
Αν πάτε σε ένα κατάστημα δομικών υλικών, το υλικό αυτό δεν πωλείται σε έναν απλό τενεκέ. Πωλείται σε «σετ».
Ένα σακί που μοιάζει με απλό τσιμέντο, αλλά περιέχει ειδικά χαλαζιακά αδρανή και χημικά πρόσμικτα.
Ένα μπιτόνι που μοιάζει με λευκό γάλα. Είναι καθαρή, συμπυκνωμένη ρητίνη (ελαστομερή πολυμερή).
Όταν ο μάστορας ανακατέψει το σακί με το υγρό (αντί για νερό), δημιουργείται μια παχύρρευστη πάστα. Το τσιμέντο δίνει την αντοχή και τη σκληρότητα, ενώ η ρητίνη δίνει την απόλυτη αδιαβροχοποίηση και ελαστικότητα. Το αποτέλεσμα; Ένα «τσιμέντο» που όταν στεγνώσει, μπορείτε κυριολεκτικά να το λυγίσετε με τα χέρια σας χωρίς να σπάσει!
Τρία κρίσιμα πλεονεκτήματα κάνουν τα τσιμεντοειδή 2 συστατικών αναντικατάστατα:
Η κόλλα των πλακιδίων (που είναι κι αυτή τσιμεντοειδής) ψάχνει μια τραχιά, τσιμεντένια επιφάνεια για να γαντζώσει. Το επαλειφόμενο τσιμεντοειδές τής προσφέρει ακριβώς αυτό. «Δένουν» μεταξύ τους σε ένα ενιαίο, αδιάσπαστο σώμα.
Σε αντίθεση με το ασφαλτόπανο που «πνίγει» το μπετόν, το τσιμεντοειδές επιτρέπει στους υδρατμούς (την υγρασία που ίσως έχει μείνει μέσα στην πλάκα) να εξατμιστούν ελεύθερα προς τα πάνω. Έτσι, δεν δημιουργούνται φουσκάλες που θα μπορούσαν να ξεκολλήσουν τα πλακάκια.
Επειδή είναι εξαιρετικά ελαστικό, αν το μπαλκόνι κάνει μια μικροσκοπική ρωγμή λόγω σεισμού ή συστολής, η μεμβράνη θα τεντωθεί σαν λάστιχο και θα κρατήσει το νερό έξω.
Η εφαρμογή είναι σχετικά απλή, αλλά απαιτεί ευλάβεια στους χρόνους και στην καθαριότητα:
Σε αντίθεση με την πολυουρεθάνη που θέλει τον τοίχο «στεγνό σαν κόκαλο», το τσιμεντοειδές θέλει διαβροχή. Βρέχουμε ελαφρά το μπετόν (μέχρι να σκουρύνει), χωρίς όμως να αφήσουμε λακκούβες με νερό. Αυτό εμποδίζει το στεγνό μπετόν να «ρουφήξει» απότομα τα υγρά του μίγματος.
Απλώνουμε το υλικό με μια σκληρή βούρτσα. Όσο είναι ακόμα εντελώς νωπό, «πατάμε» μέσα του ένα πλέγμα οπλισμού (υαλόπλεγμα) σε όλη την επιφάνεια. Το πλέγμα είναι ο σκελετός που αποτρέπει τα μελλοντικά σκισίματα.
Αφού το πρώτο χέρι «τραβήξει» (συνήθως την επόμενη μέρα), διαβρέχουμε πάλι ελαφρά και περνάμε τη δεύτερη στρώση κάθετα προς την πρώτη (σταυρωτά). Το συνολικό πάχος της μεμβράνης φτάνει περίπου τα 2-3 χιλιοστά.
Περιμένουμε 3 με 5 μέρες για να σκληρύνει πλήρως το σύστημα. Μετά, ο πλακάς μπορεί να κολλήσει τα πλακάκια χρησιμοποιώντας αυστηρά ελαστική κόλλα (κατηγορίας C2TE S1).
Το μπαλκόνι μας είναι έτοιμο να δεχτεί πλακάκια.
Αποφασίζουμε να βάλουμε ένα φθηνό ακρυλικό επαλειφόμενο (σαν μπογιά). Απλώνουμε την κόλλα και τα πλακάκια. Το ακρυλικό υλικό δεν αντέχει τον διαρκή εγκλωβισμό της υγρασίας κάτω από την κόλλα. Σαπίζει, πολτοποιείται και η κόλλα ξεκολλάει εντελώς. Τα πλακάκια ακούγονται «κούφια» όταν τα πατάμε.
Αναμιγνύουμε το τσιμεντοειδές 2 συστατικών. Περνάμε το πρώτο χέρι, εγκιβωτίζουμε το υαλόπλεγμα, περνάμε το δεύτερο χέρι. Περιμένουμε 4 μέρες. Απλώνουμε την ελαστική κόλλα και τοποθετούμε τα πλακάκια γρανίτη. Το μπαλκόνι έχει γίνει πλέον «ένα σώμα» με την πλάκα. Όσο κι αν βρέξει, όσο κι αν το πλένουμε με το λάστιχο, το νερό βρίσκει απέναντί του έναν αδιαπέραστο, τσιμεντένιο «βράχο».
Το Τελικό Συμπέρασμα: Τα επαλειφόμενα τσιμεντοειδή 2 συστατικών είναι ο «αφανής ήρωας» των μπαλκονιών. Κρύβονται μόνιμα κάτω από τα πλακάκια σας, δεν τα βλέπετε ποτέ, αλλά είναι ο μοναδικός λόγος που ο οπλισμός του κτιρίου σας παραμένει στεγνός και ασφαλής.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό