🔬 Πώς Δουλεύει
Το εκπληκτικό είναι ότι δεν βουλώνουν τους πόρους. Ο τοίχος συνεχίζει να αναπνέει (οι υδρατμοί περνάνε), αλλά το υγρό νερό δεν μπορεί πλέον να «σκαρφαλώσει» προς τα πάνω. Το τριχοειδές φαινόμενο νεκρώνεται!
Όταν ένα παλιό κτίριο πάσχει από ανιούσα υγρασία, η μόνη οριστική λύση είναι να κόψουμε τη διαδρομή του νερού. Αφού δεν μπορούμε να βάλουμε ένα φυσικό εμπόδιο (π.χ. ένα πλαστικό φύλλο) κάτω από τον τοίχο, η επιστήμη βρήκε τρόπο να κάνει τα ίδια τα τούβλα αδιάβροχα!
Αυτή η μέθοδος ονομάζεται Χημικό Φράγμα (Chemical Damp Proof Course - DPC) και είναι η πιο αξιόπιστη, μη καταστροφική μέθοδος για την αντιμετώπιση του προβλήματος.
Αντί να γκρεμίσουμε τον τοίχο, του κάνουμε «ενέσεις». Χρησιμοποιούμε ειδικές υδροφοβικές κρέμες ή υγρά (με βάση τα σιλάνια και τις σιλοξάνες). Αυτά τα υλικά έχουν μια μαγική ιδιότητα: μόλις μπουν μέσα στον τοίχο, απλώνονται, εισχωρούν στους μικροσκοπικούς πόρους του τούβλου και της λάσπης, και «ντύνουν» τα τοιχώματά τους με ένα αόρατο φιλμ που απωθεί το νερό.
Το εκπληκτικό είναι ότι δεν βουλώνουν τους πόρους. Ο τοίχος συνεχίζει να αναπνέει (οι υδρατμοί περνάνε), αλλά το υγρό νερό δεν μπορεί πλέον να «σκαρφαλώσει» προς τα πάνω. Το τριχοειδές φαινόμενο νεκρώνεται!
Η εφαρμογή ενός χημικού φράγματος είναι χειρουργική δουλειά και ακολουθεί συγκεκριμένα βήματα:
Ο παλιός, μολυσμένος με άλατα σοβάς πρέπει να ξηλωθεί. Και προσοχή: τον ξηλώνουμε τουλάχιστον 50 εκατοστά ΠΙΟ ΠΑΝΩ από το τελευταίο ορατό σημάδι υγρασίας, γιατί το νερό έχει ήδη προχωρήσει εσωτερικά. Αποκαλύπτουμε το γυμνό τούβλο ή την πέτρα.
Χαμηλά στη βάση του τοίχου (περίπου 10-15 πόντους πάνω από το δάπεδο), ο μάστορας ανοίγει μια σειρά από οριζόντιες τρύπες με το τρυπάνι. Οι τρύπες γίνονται συνήθως πάνω στον οριζόντιο αρμό (στη λάσπη ανάμεσα στα τούβλα) και απέχουν μεταξύ τους 10-12 εκατοστά.
Με αέρα ή ειδικά βουρτσάκια, οι τρύπες καθαρίζονται σχολαστικά από τη σκόνη για να μπορεί το υλικό να εισχωρήσει σωστά.
Χρησιμοποιώντας ένα ειδικό πιστόλι (σαν μεγάλο πιστόλι σιλικόνης), ο τεχνίτης γεμίζει κάθε τρύπα με τη συμπυκνωμένη υδροφοβική κρέμα.
Τις επόμενες εβδομάδες, η κρέμα λιώνει και απλώνεται δεξιά-αριστερά μέσα στον τοίχο, δημιουργώντας μια αδιάσπαστη, αόρατη «ζώνη» που το νερό δεν μπορεί να περάσει.
Αν νομίζετε ότι ρίξατε την κρέμα και τελειώσατε, κάνετε τεράστιο λάθος! Ο τοίχος ΠΑΝΩ από το χημικό φράγμα είναι ακόμα βρεγμένος και, το κυριότερο, είναι γεμάτος άλατα.
Αν ρίξετε αμέσως έναν κοινό τσιμεντοσοβά, τα εγκλωβισμένα άλατα θα τον πετάξουν ξανά!
Σοβατίστε τον τοίχο με Αφυγραντικό Σοβά (Μακροπορώδη). Αυτός ο ειδικός (και λίγο πιο ακριβός) σοβάς έχει τεράστιους πόρους. Λειτουργεί σαν σφουγγάρι: ρουφάει την υγρασία που έχει ξεμείνει στον τοίχο, της επιτρέπει να εξατμιστεί γρήγορα στο δωμάτιο, και εγκλωβίζει τα άλατα στο εσωτερικό του, χωρίς να σκάει η μπογιά.
Ο τοίχος στο ισόγειο έχει φουσκώσει μέχρι το 1 μέτρο. Αποφασίζουμε να κάνουμε ενέσεις ρητινών.
Ξηλώνουμε τον σοβά. Κάνουμε τις τρύπες, ρίχνουμε το χημικό φράγμα. Την επόμενη μέρα, φωνάζουμε τον σοβατζή και μας ρίχνει κλασικό σοβά με πολύ τσιμέντο, και από πάνω περνάμε πλαστικό χρώμα. Μετά από 6 μήνες, τα παλιά άλατα του τοίχου κρυσταλλοποιούνται, «σκάνε» τον νέο, σκληρό σοβά και η μπογιά ξεφλουδίζει πάλι. Το χημικό φράγμα δούλεψε τέλεια (νέο νερό δεν ανέβηκε), αλλά καταστραφήκαμε από το παλιό!
Ξηλώνουμε τον παλιό σοβά μέχρι το 1,5 μέτρο (50 πόντους πάνω από το σημάδι). Κάνουμε τις ενέσεις στον αρμό. Περιμένουμε λίγες μέρες να δράσει το υλικό. Στη συνέχεια, σοβατίζουμε τον τοίχο με αφυγραντικό σοβά και τον βάφουμε με χρώμα διαπνοής (πυριτικό) που αφήνει τον τοίχο να αναπνέει. Ο τοίχος στεγνώνει ομαλά, τα άλατα φυλακίζονται και το σαλόνι μας είναι οριστικά καθαρό!
Το Τελικό Συμπέρασμα: Τα χημικά φράγματα είναι μια εκπληκτική, μη επεμβατική λύση που σώζει τα παλιά σπίτια από το γκρέμισμα. Όμως, η «ένεση» είναι το μισό σύστημα. Το άλλο μισό είναι η σωστή διαχείριση της υγρασίας που έχει ήδη εγκλωβιστεί, με τη χρήση ειδικών σοβάδων που αναπνέουν.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό