💧 Μηδενική Απορρόφηση Νερού
Ακόμα και αν βραχεί, δεν ρουφάει νερό, άρα δεν χάνει ποτέ τις θερμομονωτικές της ιδιότητες (σε αντίθεση με τον απλό πετροβάμβακα που, αν δεν αερίζεται σωστά, μπορεί να μουσκέψει και να καταστραφεί).
Αν αποφασίσετε (εσείς ή ο αρχιτέκτονάς σας) να χτίσετε μια νέα κατοικία με τη μέθοδο της διπλής τοιχοποιίας, τα δεδομένα έχουν αλλάξει δραματικά σε σχέση με τη δεκαετία του '80. Πλέον, το «απλό λευκό φελιζόλ» που πετούσαν οι χτίστες πρόχειρα ανάμεσα στα τούβλα έχει αντικατασταθεί από αυστηρές προδιαγραφές.
Το απόλυτο υλικό που κυριαρχεί σήμερα για τη μόνωση του πυρήνα είναι η Εξηλασμένη Πολυστερίνη (XPS) - οι γνωστές μας «μπλε», «πράσινες» ή «ροζ» σκληρές πλάκες. Ας δούμε γιατί αυτό το υλικό είναι μονόδρομος για τον διπλό τοίχο και ποιοι είναι οι χρυσοί κανόνες για το σωστό χτίσιμο.
Ο χώρος ανάμεσα στους δύο τούβλινους τοίχους (το διάκενο) είναι ένα σκοτεινό και δυνητικά υγρό περιβάλλον. Το εξωτερικό τούβλο, όταν βρέχεται, απορροφά νερό. Αυτό το νερό μπορεί να περάσει στο διάκενο με τη μορφή υδρατμών ή σταγόνων.
Η εξηλασμένη πολυστερίνη (XPS) επιλέγεται γιατί διαθέτει κλειστή κυτταρική δομή. Αυτό της προσφέρει δύο «υπερδυνάμεις» που είναι απολύτως απαραίτητες για τον πυρήνα:
Ακόμα και αν βραχεί, δεν ρουφάει νερό, άρα δεν χάνει ποτέ τις θερμομονωτικές της ιδιότητες (σε αντίθεση με τον απλό πετροβάμβακα που, αν δεν αερίζεται σωστά, μπορεί να μουσκέψει και να καταστραφεί).
Δεν τρίβεται, δεν σπάει εύκολα κατά το χτίσιμο και δεν «κάθεται» με την πάροδο των ετών. Ιδανικό για τις σκληρές συνθήκες ενός εργοτάξιου.
Η επιτυχία της διπλής τοιχοποιίας δεν κρύβεται μόνο στο υλικό, αλλά στη σειρά με την οποία χτίζεται ο τοίχος. Το σωστό συνεργείο πρέπει να ακολουθήσει την εξής διαδικασία:
Πρώτα σηκώνεται ο εσωτερικός δρομικός τοίχος (τα τούβλα που βλέπουν προς το δωμάτιο).
Οι πλάκες XPS δεν μπαίνουν «χύμα». Πρέπει να ακουμπήσουν και να στερεωθούν σφιχτά πάνω στον εσωτερικό τοίχο. Οι ενώσεις τους (αρμοί) πρέπει να θηλυκώνουν τέλεια (πατούρες) ώστε να μην υπάρχουν κενά.
Επειδή οι δύο τοίχοι είναι λεπτοί, πρέπει να «δεθούν» μεταξύ τους για σεισμική αντοχή. Χρησιμοποιούνται ειδικά ανοξείδωτα μεταλλικά στηρίγματα (άγκιστρα) που διαπερνούν το XPS και ενώνουν τα δύο τούβλα.
Ανάμεσα στο XPS και τον εξωτερικό τοίχο που θα χτιστεί, πρέπει να μείνει ένα κενό αέρα τουλάχιστον 2-3 εκατοστών.
Τέλος, χτίζεται ο εξωτερικός τοίχος, προσέχοντας να μην ακουμπάει πάνω στη μόνωση.
Αν επιβλέπετε την οικοδομή σας, προσέξτε αυτά τα δύο πολύ συνηθισμένα «εγκλήματα»:
Καθώς ο χτίστης βάζει λάσπη (κονίαμα) για να χτίσει τον εξωτερικό τοίχο, συχνά πέφτουν κομμάτια λάσπης μέσα στο κενό αέρα. Αν αυτή η λάσπη συσσωρευτεί και ακουμπήσει ταυτόχρονα το εξωτερικό τούβλο και το εσωτερικό XPS, δημιουργεί μια «γέφυρα υγρασίας». Το νερό της βροχής θα περάσει μέσω της λάσπης κατευθείαν στον εσωτερικό σας τοίχο.
Αν η πλάκα XPS δεν κολλήσει καλά στον εσωτερικό τοίχο, αλλά αφεθεί χαλαρή στη μέση του διάκενου, τότε δημιουργείται ρεύμα αέρα και στις δύο πλευρές της μόνωσης. Αυτό πρακτικά ακυρώνει το 50% της απόδοσης του υλικού!
Ας πάρουμε το «Μοντέλο 10x10» και ας χτίσουμε τους τοίχους του με τη σωστή μέθοδο: Εσωτερικό τούβλο + 7cm XPS (κολλημένο εσωτερικά) + 3cm διάκενο αέρα + Εξωτερικό τούβλο.
Το U-Value της τοιχοποιίας φτάνει το εξαιρετικό 0.38 W/m²K.
Το κενό αέρα λειτουργεί ως ένα έξτρα «μαξιλάρι» προστασίας. Το καλοκαίρι, η θερμότητα που απορροφά το εξωτερικό τούβλο απάγεται (φεύγει) μέσω του αεριζόμενου διάκενου, πριν καν προλάβει να ζεστάνει το XPS. Αυτό κάνει τον σωστό διπλό τοίχο τον απόλυτο πρωταθλητή στη δροσιά το καλοκαίρι.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό