1️⃣ Ραμποτέ / Πέτσωμα
To ταβάνι που βλέπετε από το σαλόνι. Πάνω σε αυτό ξεκινάει η δουλειά.
Ο ζεστός αέρας ανεβαίνει ψηλά. Σε ένα σπίτι με ψηλοτάβανη, ξύλινη στέγη, το μεγαλύτερο μέρος της θερμικής ενέργειας (έως και 35-40%) δραπετεύει από το ταβάνι.
Αν ρωτήσετε έναν «παραδοσιακό» μάστορα, η απάντηση θα είναι: «Θα καρφώσουμε πετροβάμβακα ανάμεσα στα δοκάρια και θα τα κλείσουμε με γυψοσανίδα». Αυτή η λύση αποτελεί αρχιτεκτονικό έγκλημα - κρύβει την ψυχή του σπιτιού (τα εμφανή δοκάρια) και ρίχνει το ύψος. Η λύση βρίσκεται στο να κάνουμε τη μόνωση… από την ανάποδη!
Αντί να μονώσουμε από μέσα, βγάζουμε τα κεραμίδια και χτίζουμε το μονωτικό «σάντουιτς» πάνω από τα ξύλα. Η διαδικασία, βήμα-βήμα (από μέσα προς τον ουρανό):
To ταβάνι που βλέπετε από το σαλόνι. Πάνω σε αυτό ξεκινάει η δουλειά.
Μεμβράνη που εμποδίζει τους υδρατμούς του σπιτιού (μαγείρεμα, μπάνιο) να περάσουν στη μόνωση.
Σκληρές πλάκες Πολυουρεθάνης (PIR): τεράστια θερμομόνωση σε μικρό πάχος. Εναλλακτικά, σκληρός πετροβάμβακας για πυρασφάλεια + ηχομόνωση (δεν ακούτε τη βροχή!).
«Έξυπνη» μεμβράνη: αν σπάσει κεραμίδι, το νερό γλιστράει πάνω της στη λούκια. Ταυτόχρονα, αφήνει το σύστημα να αναπνέει.
Πηχάκια πάνω στη μεμβράνη δημιουργούν μικρό κενό αέρα. Σωτήριο το καλοκαίρι - διώχνει τον εγκλωβισμένο καυτό αέρα.
Η τελική επικάλυψη (ρωμαϊκά, γαλλικά ή βυζαντινά) που κουμπώνει πάνω στα καδρόνια.
Η εξωτερική μόνωση στέγης δεν είναι απλώς ενεργειακή λύση - είναι αρχιτεκτονική σωτηρία.
Κρατάτε στο ακέραιο την παραδοσιακή ομορφιά - το ταβάνι παραμένει ένα έργο τέχνης.
Η μόνωση μπαίνει ενιαία σαν «κουβέρτα» πάνω από ολόκληρη τη στέγη - δεν διακόπτεται πουθενά από τα δοκάρια.
Όλες οι εργασίες γίνονται απ' έξω. Δεν χρειάζεται να αδειάσετε το σαλόνι ή να γεμίσετε σκόνες.
Δεκέμβριος. Τζάκι και καλοριφέρ στο φουλ.
Στο ύψος του καναπέ 19°C. Αν ανεβούμε σε σκάλα κοντά στα εμφανή ξύλα, νιώθουμε έντονο, παγωμένο ρεύμα. Η ζέστη τρυπώνει ανάμεσα στα ξύλα και χάνεται. Η ζέστη δραπετεύει 35-40% - καίμε ξύλα και λεφτά.
Ο εργολάβος σήκωσε τα κεραμίδια, έβαλε μεμβράνες, πλάκες PIR και ξανάβαλε τα κεραμίδια. Από μέσα, το σπίτι δείχνει ακριβώς το ίδιο (πανέμορφο). Η ζέστη «χτυπάει» στο ραμποτέ, μπλοκάρεται από το PIR και γυρίζει στον χώρο. Με τα μισά ξύλα στο τζάκι, το σαλόνι φτάνει 22°C και η στέγη δεν στάζει από συμπύκνωση!
Το Τελικό Συμπέρασμα: Αν η στέγη σας είναι σε καλή στατική κατάσταση, το «ξήλωμα» των κεραμιδιών για εξωτερική μόνωση είναι η πιο έξυπνη ανακαίνιση. Διατηρείτε την αξία και την ιστορία του ακινήτου σας, ενώ απολαμβάνετε τις επιδόσεις ενός σύγχρονου, ενεργειακού σπιτιού!
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό