Το κοινό σκυρόδεμα (το γνωστό μας μπετόν) μοιάζει με συμπαγή βράχο, αλλά στο μικροσκόπιο θυμίζει... ελβετικό τυρί. Κατά την πήξη του, το νερό που εξατμίζεται αφήνει πίσω του εκατομμύρια μικροσκοπικά σωληνάκια (τριχοειδείς πόρους). Από εκεί βρίσκει τον δρόμο του το νερό του εδάφους.
Αντί να παλεύουμε να σφραγίσουμε αυτούς τους πόρους εκ των υστέρων με επαλείψεις, οι μηχανικοί χρησιμοποιούν τη Στεγανοποίηση Μάζης. Ρίχνουν ειδικά χημικά (τα Υδατοστεγή Πρόσμικτα) κατευθείαν στον κάδο της μπετονιέρας (τη «βαρέλα»), πριν το μπετόν πέσει στα καλούπια.
Όταν ο εργολάβος παραγγέλνει το μπετόν από την εταιρεία σκυροδέματος, ζητάει να προστεθεί ένα από τα παρακάτω υλικά:
Είναι συνήθως υγρά πρόσμικτα. Μόλις ανακατευτούν με το μπετόν, «ντύνουν» τα τοιχώματα των πόρων με ένα υδρόφοβο φιλμ (σαν να τα κερώσατε). Το νερό, λόγω επιφανειακής τάσης, γλιστράει και δεν μπορεί να μπει βαθιά. Είναι η πιο παλιά και κλασική μέθοδος.
Θυμάστε την κρυσταλλική επάλειψη; Εδώ μιλάμε για την ίδια τεχνολογία, αλλά σε μορφή σκόνης που μπαίνει στο μίγμα. Καθώς το μπετόν στεγνώνει, τα ενεργά χημικά αντιδρούν με την υγρασία και δημιουργούν αδιάλυτους κρυστάλλους σε όλο τον όγκο του τοίχου! Το μπετόν σφραγίζει 100% από μέσα προς τα έξω και αποκτά την ικανότητα της αυτοΐασης (self-healing).
Γιατί οι μηχανικοί προτιμούν τα πρόσμικτα μάζης;
Δεν χρειάζεται να περιμένετε 1 μήνα να στεγνώσει το μπετόν για να φέρετε συνεργείο να το αλείψει με ασφαλτικά ή πολυουρεθάνες. Γλιτώνετε τα μεροκάματα της επάλειψης.
Όταν η μπουλντόζα ρίξει τα χώματα (μπάζωμα), δεν σας νοιάζει αν οι πέτρες γδάρουν τον τοίχο. Η στεγάνωση δεν είναι μια πέτσα από έξω, είναι το ίδιο το πάχος του τοίχου (π.χ. 25 εκατοστά αδιάβροχου βράχου).
Επειδή το νερό δεν μπαίνει καν μέσα στο μπετόν, τα σίδερα της οικοδομής δεν πρόκειται να σκουριάσουν ποτέ.
Πολλοί εργολάβοι λένε: «Έβαλα στεγανωτικό στη βαρέλα, άρα δεν χρειάζομαι τίποτα άλλο». Αυτό είναι το πιο επικίνδυνο ψέμα!
Το πρόσμικτο κάνει αδιάβροχο το ίδιο το μπετόν. ΔΕΝ σφραγίζει όμως τις ενώσεις (τους κατασκευαστικούς αρμούς) εκεί που ενώνεται ο πάτος με τον τοίχο. Επίσης, δεν μπορεί να γεφυρώσει μεγάλες ρωγμές (πάνω από 0,4mm) αν το κτίριο πάθει καθίζηση.
Γι' αυτό, η στεγανοποίηση μάζης (στη βαρέλα) πρέπει πάντα να συνδυάζεται με τα υδροδιογκούμενα κορδόνια (waterstops) στους κατασκευαστικούς αρμούς!
Είμαστε στη φάση που ρίχνουμε τα μπετά για το υπόγειο του 10×10.
Παραγγέλνουμε κοινό μπετόν C20/25. Ξεκαλουπώνουμε. Πρέπει τώρα να πληρώσουμε συνεργείο να καθαρίσει, να ασταρώσει και να περάσει 3 χέρια τσιμεντοειδή στεγάνωση απ' έξω. Αν ο μάστορας αφήσει μια τρύπα αστόκαριστη ή αν το χώμα γδάρει την επάλειψη στο μπάζωμα, το υπόγειό μας θα μπάσει νερά.
Ζητάμε από την εταιρεία σκυροδέματος να προσθέσει κρυσταλλικό πρόσμικτο μάζης στο μίγμα (κοστίζει περίπου 10-15€ επιπλέον ανά κυβικό μέτρο). Βάζουμε και το υδροδιογκούμενο κορδόνι στον αρμό. Ρίχνουμε τα μπετά. Ξεκαλουπώνουμε και... τελειώσαμε! Δεν αλείφουμε απολύτως τίποτα. Μπαζώνουμε άφοβα. Το υπόγειό μας είναι ένα αδιαπέραστο «υποβρύχιο» που κλείνει μόνο του τις μικρορωγμές του.
Τελικό Συμπέρασμα: Τα υδατοστεγή πρόσμικτα (ειδικά τα κρυσταλλικά) είναι η επιτομή της προληπτικής κατασκευής. Κάνουν την ίδια τη φύση του σκυροδέματος υδρόφοβη, μειώνοντας τα εργατικά κόστη και εξασφαλίζοντας ότι το κτίριό σας θα γεράσει χωρίς να νιώσει ποτέ την υγρασία του εδάφους.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
