Έχετε παρατηρήσει ποτέ μια λευκή, κρυσταλλική σκόνη που μοιάζει με χιόνι ή βαμβάκι να ξεφυτρώνει πάνω από τα σοβατεπιά, γύρω από παλιές ρωγμές ή σε εξωτερικούς τοίχους; Πολλοί σπεύδουν να κατηγορήσουν τον μπογιατζή για "κακό χρώμα" ή προσπαθούν να το καθαρίσουν με χλωρίνη, νομίζοντας ότι είναι κάποιου είδους μούχλα.
Στην πραγματικότητα, βρίσκεστε αντιμέτωποι με το φαινόμενο των εξανθημάτων (αλατώσεων). Δεν είναι μύκητας, ούτε ελάττωμα της μπογιάς. Είναι μια καθαρά χημική αντίδραση που μας προειδοποιεί ότι κάπου υπάρχει κρυμμένο νερό. Ας δούμε πώς δημιουργούνται οι λευκοί λεκέδες και πώς μπορείτε να απαλλαγείτε από αυτούς με τον σωστό τρόπο.
Για να εμφανιστούν τα άλατα στην επιφάνεια του τοίχου, πρέπει να συνυπάρχουν ταυτόχρονα τρεις παράγοντες:
Ο Μηχανισμός: Το νερό που έχει εγκλωβιστεί στον τοίχο (είτε από διαρροή, είτε από βροχή, είτε από τα θεμέλια) κινείται προς τα έξω αναζητώντας διέξοδο. Στη διαδρομή του, διαλύει τα άλατα που υπάρχουν φυσιολογικά μέσα στον σοβά και το τούβλο. Όταν αυτό το "αλμυρό" νερό φτάσει στην επιφάνεια του τοίχου, συναντά τον αέρα και εξατμίζεται. Το νερό φεύγει, αλλά τα άλατα μένουν πίσω, δημιουργώντας αυτούς τους χαρακτηριστικούς λευκούς κρυστάλλους.
Είναι το πιο συχνό λάθος των ιδιοκτητών. Η λάθος διάγνωση οδηγεί σε λάθος θεραπεία:
| Χαρακτηριστικό | Εξανθήματα (Άλατα) | Μούχλα (Μύκητες) |
|---|---|---|
| Χρώμα | Πάντα λευκό ή πολύ ανοιχτό γκρι | Μαύρο, πράσινο, καφέ, γκρι |
| Υφή | Κρύσταλλοι, πούδρα ή σκληρή κρούστα | Χνούδι ή γλοιώδης κηλίδα |
| Μυρωδιά | Άοσμα (απολύτως τίποτα) | Έντονη «κλεισούρα» και σαπίλα |
| Αντίδραση στο νερό | Διαλύονται αν τα τρίψετε | Δεν διαλύονται, απλώνουν |
| Αιτία | Υγρασία μέσα από τον τοίχο | Επιφανειακή υγρασία (συμπύκνωση) |
Τα άλατα δεν φυτρώνουν από το πουθενά. Οι κύριες πηγές τους στην οικοδομή είναι:
Παλαιότερα (ή σε περιοχές κοντά στη θάλασσα), πολλοί χρησιμοποιούσαν άμμο θαλάσσης για να φτιάξουν το χαρμάνι του σοβά, χωρίς να την πλύνουν σωστά. Αυτή η άμμος είναι γεμάτη χλωριούχα άλατα τα οποία θα "βγαίνουν" στην επιφάνεια για δεκαετίες.
Όλα τα τσιμεντοειδή υλικά περιέχουν φυσικά άλατα (κυρίως θειικά και νιτρικά).
Όπως είδαμε στο προηγούμενο άρθρο (Ανιούσα Υγρασία), τα νερά του εδάφους είναι πλούσια σε άλατα και τα μεταφέρουν στον τοίχο μέσω των πόρων.
Η Παγίδα του Βρεγμένου Σφουγγαριού: Όταν οι ιδιοκτήτες βλέπουν την άσπρη σκόνη, η πρώτη τους κίνηση είναι να πάρουν ένα βρεγμένο πανί ή σφουγγάρι και να την πλύνουν. Αυτό είναι το χειρότερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε! Ρίχνοντας νερό πάνω στα άλατα, απλά τα διαλύετε ξανά και τα σπρώχνετε πίσω μέσα στους πόρους του σοβά. Μετά από λίγες μέρες, όταν ο τοίχος στεγνώσει, θα ξαναβγούν ακριβώς στο ίδιο σημείο, ίσως και εντονότερα.
Αφαιρέστε τη λευκή σκόνη ΑΥΣΤΗΡΑ ΣΤΕΓΝΑ. Χρησιμοποιήστε μια σκληρή βούρτσα (με πλαστικές ή συρμάτινες τρίχες αν ο τοίχος είναι άγριος) και τρίψτε τα άλατα. Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε και την ηλεκτρική σκούπα για να ρουφήξετε τη σκόνη που πέφτει.
Τα άλατα είναι το σύμπτωμα, όχι η ασθένεια. Αν δεν σταματήσετε το νερό (π.χ. αν δεν φτιάξετε τη ρωγμή από όπου μπαίνει η βροχή εξωτερικά ή τη διαρροή του σωλήνα), τα άλατα θα συνεχίσουν να βγαίνουν εσαεί.
Αν ο τοίχος έχει στεγνώσει πλήρως, πρέπει να εμποδίσουμε τα υπολειπόμενα άλατα να καταστρέψουν το νέο χρώμα.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό