Ανιούσα (Τριχοειδής) Υγρασία: Πώς το Νερό από τα Θεμέλια Διαλύει τον Σοβά

Είναι μια εικόνα γνώριμη στους περισσότερους ιδιοκτήτες παλαιότερων ισόγειων κατοικιών ή υπογείων: Το χρώμα ακριβώς πάνω από το σοβατεπί αρχίζει να φουσκώνει, ο σοβάς σκάει, μια λευκή σκόνη κάνει την εμφάνισή της και στο τέλος το υλικό θρυμματίζεται και πέφτει στο πάτωμα.

Ξύνετε τον τοίχο, τον στοκάρετε, τον βάφετε ξανά, και την επόμενη χρονιά το πρόβλημα επιστρέφει ακριβώς στο ίδιο σημείο. Αυτός ο αέναος και δαπανηρός κύκλος οφείλεται στην ανιούσα (ή τριχοειδή) υγρασία. Ας δούμε πώς λειτουργεί αυτό το φαινόμενο και γιατί το απλό βάψιμο δεν πρόκειται να σας σώσει ποτέ.

Τι Είναι η Ανιούσα Υγρασία; (Το Φαινόμενο του "Σφουγγαριού")

Τα δομικά υλικά του σπιτιού σας (το μπετόν, τα τούβλα και ο παραδοσιακός σοβάς) είναι πορώδη. Είναι γεμάτα με μικροσκοπικές τρύπες και σωληνάκια (τριχοειδή).

Αν τα θεμέλια του σπιτιού σας βρίσκονται σε επαφή με υγρό χώμα και δεν έχει τοποθετηθεί σωστή υγρομόνωση (στεγανωτική στρώση) κατά την κατασκευή, τα τούβλα του τοίχου αρχίζουν να συμπεριφέρονται σαν σφουγγάρι που το ακουμπήσατε σε μια λακκούβα με νερό. Το νερό του εδάφους "σκαρφαλώνει" προς τα πάνω, αψηφώντας τη βαρύτητα.

  • Συνήθως, η ανιούσα υγρασία σταματάει να ανεβαίνει σε ύψος 1 έως 1.5 μέτρου από το δάπεδο (εκεί δηλαδή που η βαρύτητα νικάει την τριχοειδή άνωση).
Μηχανισμός ανιούσας υγρασίας - νερό ανεβαίνει από θεμέλια

Ο Πραγματικός Ένοχος: Τα Άλατα (Εξανθήματα)

Πολλοί πιστεύουν ότι το ίδιο το νερό είναι αυτό που ρίχνει τον σοβά. Λάθος. Ο πραγματικός καταστροφέας είναι τα άλατα (νιτρικά, θειικά, χλωριούχα) που διαλύονται μέσα στο νερό του εδάφους.

  1. Το νερό, γεμάτο διαλυμένα άλατα, ανεβαίνει μέσα από το τούβλο και φτάνει στον σοβά.
  2. Εκεί, το νερό βρίσκει τον αέρα του δωματίου και εξατμίζεται.
  3. Τα άλατα, όμως, δεν μπορούν να εξατμιστούν. Μένουν πίσω, εγκλωβισμένα μέσα στους μικρούς πόρους του σοβά.
  4. Καθώς το νερό στεγνώνει, τα άλατα κρυσταλλοποιούνται. Κατά την κρυσταλλοποίησή τους, αυξάνουν τον όγκο τους κατακόρυφα. Αυτή η διόγκωση δημιουργεί τρομακτικές πιέσεις μέσα στον σοβά, με αποτέλεσμα να τον "ανατινάζει" από μέσα προς τα έξω. Αυτή η λευκή σκόνη (σαν χνούδι) που βλέπετε στον τοίχο, είναι οι κρύσταλλοι των αλάτων.
Κρυσταλλοποίηση αλάτων μέσα στους πόρους σοβά

3 Κλασικά Λάθη που Κάνουν το Πρόβλημα Χειρότερο

Αν αντιμετωπίζετε ανιούσα υγρασία, αποφύγετε αυτές τις "γρήγορες λύσεις" που στην πραγματικότητα επιδεινώνουν την κατάσταση:

Τρία λάθη: βάψιμο, αδιάβροχο χρώμα, επένδυση πλακιδίων

Λάθος #1: Απλό Στοκάρισμα & Βάψιμο

Όπως εξηγήσαμε, ο νέος στόκος θα γεμίσει ξανά άλατα σε λίγους μήνες. Είναι πεταμένα χρήματα.

Λάθος #2: Πλαστικά/Αδιάβροχα Χρώματα

Αν βάψετε το κάτω μέρος του τοίχου με ένα βαρύ ελαστομερές ή 100% αδιάβροχο χρώμα για να "σφραγίσετε" την υγρασία, το νερό απλά θα αναζητήσει άλλη διέξοδο. Αφού δεν μπορεί να εξατμιστεί χαμηλά, θα "σκαρφαλώσει" ψηλότερα στον τοίχο, μεταφέροντας το πρόβλημα μισό μέτρο πιο πάνω.

Λάθος #3: Επένδυση με Πέτρα ή Πλακάκι

Η επένδυση του υγρού τοίχου με πλακάκια απλά κρύβει το πρόβλημα από τα μάτια σας. Η υγρασία θα συνεχίσει να αποσαθρώνει τα τούβλα εσωτερικά και θα προκαλέσει έντονη μυρωδιά μούχλας.

Η Οριστική Λύση: Αφύγρανση και Ειδικοί Σοβάδες

Για να σταματήσετε την ανιούσα υγρασία, η παρέμβαση πρέπει να γίνει σε δύο επίπεδα: στην πηγή του νερού και στην επιφάνεια του τοίχου.

Χημικές ενέσεις σιλοξάνης + αφυγραντικός σοβάς

Βήμα 1: Φράγμα στην Πηγή (Χημικές Ενέσεις)

Η πιο σύγχρονη και αξιόπιστη μέθοδος για να "κόψετε" το νερό είναι οι χημικές ενέσεις. Εξειδικευμένα συνεργεία ανοίγουν μια σειρά από τρύπες χαμηλά στον τοίχο (στην πρώτη σειρά από τούβλα) και εισάγουν ειδικές υδροφοβικές ρητίνες (σιλοξάνες). Αυτές οι ρητίνες απλώνονται μέσα στους πόρους του τούβλου και δημιουργούν ένα οριζόντιο, αδιαπέραστο φράγμα. Το νερό δεν μπορεί πια να ανέβει.

Βήμα 2: Αφυγραντικοί Σοβάδες (Σοβάδες Ανακαίνισης)

Ακόμα κι αν σταματήσετε το νέο νερό να ανεβαίνει, ο παλιός σοβάς είναι ήδη μολυσμένος με άλατα και πρέπει να καθαιρεθεί (να ξηλωθεί) τουλάχιστον μισό μέτρο πάνω από το ορατό σημάδι της υγρασίας. Η νέα λάσπη που θα πέσει απαγορεύεται να είναι απλός τσιμεντοσοβάς ή γύψος. Πρέπει να χρησιμοποιηθεί ένας πιστοποιημένος Αφυγραντικός Σοβάς (Κατηγορία R - Renovation plaster).

Το Μυστικό των Αφυγραντικών Σοβάδων: Αυτά τα υλικά έχουν κατασκευαστεί με μακροπορώδη δομή. Οι πόροι τους είναι τεράστιοι (σαν κυψέλες). Επιτρέπουν στον τοίχο να "αναπνέει" ελεύθερα, ενώ δίνουν άφθονο χώρο στα άλατα να κρυσταλλοποιηθούν μέσα τους, χωρίς να σπάνε την επιφάνεια. Έτσι, ο τοίχος στεγνώνει φυσιολογικά και το χρώμα μένει άθικτο για δεκαετίες.

Σχετικά Άρθρα

Preview