Μπαίνετε σε ένα κατάστημα ηλεκτρικών ειδών για να αγοράσετε κλιματιστικό. Ο πωλητής σας κάνει την κλασική, αναμενόμενη ερώτηση: «Πόσα τετραγωνικά είναι ο χώρος σας;». Του απαντάτε «Περίπου 20 τετραγωνικά», και εκείνος αμέσως σας δείχνει ένα μηχάνημα των 9.000 BTU.
Φαίνεται λογικό και γρήγορο. Όμως, αυτή η προσέγγιση είναι η νούμερο ένα αιτία που χιλιάδες καταναλωτές καταλήγουν με κλιματιστικά που είτε «παγώνουν» το δωμάτιο άγαρμπα, είτε δουλεύουν ασταμάτητα στο φουλ καταναλώνοντας τεράστιες ποσότητες ρεύματος, χωρίς να δροσίζουν ποτέ επαρκώς τον χώρο.
Ως μηχανικοί, οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε το εξής: Τα τετραγωνικά μέτρα είναι μόνο η αρχή του υπολογισμού, όχι το τέλος. Ας δούμε τι πραγματικά είναι τα BTU, γιατί ο «κανόνας του αντίχειρα» συχνά αποτυγχάνει και ποιοι είναι οι 4 κρυφοί παράγοντες που πρέπει να συνυπολογίσετε πριν κάνετε την αγορά σας.
Τα αρχικά προέρχονται από το British Thermal Unit (Βρετανική Θερμική Μονάδα). Είναι η μονάδα μέτρησης της ενέργειας που χρησιμοποιείται παγκοσμίως στον κλιματισμό. Πρακτικά, μας δείχνει την «ικανότητα» (δύναμη) που έχει ένα κλιματιστικό να αφαιρέσει θερμότητα από τον χώρο σας μέσα σε μία ώρα.
Ο αριθμός BTU δείχνει πόση θερμική ενέργεια μπορεί να μεταφέρει το κλιματιστικό από μέσα προς τα έξω μέσα σε μία ώρα. Οι τυπικές οικιακές κατηγορίες είναι 9.000, 12.000, 18.000 και 24.000 BTU. Κάθε κατηγορία καλύπτει ένα συγκεκριμένο εύρος χώρων, αλλά η τελική επιλογή εξαρτάται από πολύ περισσότερα στοιχεία πέρα από τα απλά τετραγωνικά μέτρα.
Για να έχουμε μια απολύτως βασική τάξη μεγέθους, οι μηχανικοί χρησιμοποιούν έναν γρήγορο πολλαπλασιαστή: υπολογίζουμε χοντρικά 250 έως 300 BTU για κάθε 1 τετραγωνικό μέτρο ενός δωματίου με τυπικό ύψος ταβανιού (γύρω στα 2,80 μέτρα).
15 × 300 = 4.500 BTU. Πάμε στο μικρότερο διαθέσιμο, άρα 9.000 BTU. Ένα κλασικό υπνοδωμάτιο σε μέσο διαμέρισμα, χωρίς ιδιαίτερες θερμικές επιβαρύνσεις, καλύπτεται άνετα.
25 × 300 = 7.500 BTU. Πάμε στο 9.000 BTU ή οριακά 12.000 BTU. Εξαρτάται από τον προσανατολισμό και τη μόνωση, αν χρειαστεί «ανέβασμα» μεγέθους.
40 × 300 = 12.000 BTU. Πάμε στο 12.000 BTU ή 18.000 BTU. Εδώ αρχίζουν να παίζουν ρόλο τα μεγάλα τζάμια, η κουζίνα και ο αριθμός ατόμων.
60 × 300 = 18.000 BTU. Πάμε στο 18.000 BTU ή 24.000 BTU. Σε ένα τόσο μεγάλο χώρο, η σωστή μελέτη από μηχανικό είναι σχεδόν υποχρεωτική.
💡 Αυτός ο κανόνας δουλεύει εξαιρετικά... μόνο αν το σπίτι σας έχει τέλεια μόνωση, δεν το «χτυπάει» ποτέ ο ήλιος και δεν μαγειρεύετε μέσα σε αυτό! Επειδή όμως ζούμε στον πραγματικό κόσμο, εδώ μπαίνουν στο παιχνίδι τα θερμικά φορτία.
Για να βρείτε το πραγματικό μέγεθος κλιματιστικού που χρειάζεστε, πρέπει να αναρωτηθείτε τα εξής τέσσερα ερωτήματα. Η απάντηση σε κάθε ένα μπορεί να αλλάξει δραματικά το αποτέλεσμα.
Ένα υπνοδωμάτιο 15 τ.μ. που βλέπει στον Βορρά και είναι μόνιμα σκιερό, καλύπτεται άνετα από ένα 9άρι κλιματιστικό. Το ίδιο ακριβώς δωμάτιο (15 τ.μ.), αν βλέπει Νοτιοδυτικά, έχει τεράστια τζαμαρία και το «σφυροκοπάει» ο μεσημεριανός και απογευματινός ήλιος του Αυγούστου, χρειάζεται σχεδόν 30% περισσότερη ψυκτική ισχύ. Εκεί το 9άρι θα ζοριστεί, και πιθανότατα χρειάζεστε 12.000 BTU.
Αν μένετε σε παλιά πολυκατοικία (πριν το 1980) με μονά τζάμια, ξύλινα κουφώματα που μπάζουν και αμόνωτους τοίχους, η δροσιά του κλιματιστικού «δραπετεύει» στο λεπτό. Αντίθετα, σε ένα νέο κτίριο με θερμοπρόσοψη και ενεργειακά τζάμια, οι απώλειες είναι ελάχιστες. Tip: Αν ο χώρος σας είναι ο τελευταίος όροφος (ρετιρέ) και η ταράτσα από πάνω δεν έχει μόνωση, προσθέστε τουλάχιστον 15% στα απαιτούμενα BTU. Η ταράτσα το καλοκαίρι λειτουργεί σαν τεράστιο καλοριφέρ που εκπέμπει ζέστη προς τα κάτω.
Σε ποιο δωμάτιο θα μπει το μηχάνημα; Αν είναι για τον ενιαίο χώρο σαλονιού-κουζίνας, πρέπει να υπολογίσετε τη θερμότητα που παράγουν οι συσκευές. Ένας φούρνος που ψήνει, οι εστίες που βράζουν, ακόμα και το ψυγείο ή η μεγάλη τηλεόραση, παράγουν τεράστια ποσότητα ζέστης. Ένας χώρος με κουζίνα απαιτεί πάντα «ένα νούμερο μεγαλύτερο» κλιματιστικό σε σχέση με ένα απλό σαλόνι.
Το ανθρώπινο σώμα, ακόμα και όταν κάθεται χαλαρά στον καναπέ, εκπέμπει θερμότητα (περίπου 400 BTU ανά ώρα, ανά άτομο). Αν στο σαλόνι σας μαζεύεται συχνά 5μελής οικογένεια ή κάνετε συχνά τραπέζια με καλεσμένους, το κλιματιστικό πρέπει να έχει τη δύναμη να απορροφήσει αυτή την επιπλέον ζέστη (λανθάνον φορτίο).
Η επιλογή λάθος μεγέθους κλιματιστικού έχει δύο όψεις, και είναι εξίσου καταστροφικές. Ας δούμε αναλυτικά τι συμβαίνει σε κάθε περίπτωση.
Βάζετε ένα 9.000 BTU σε ένα σαλόνι 35 τ.μ. επειδή ήταν σε προσφορά. Το μηχάνημα δεν θα πιάσει ποτέ την επιθυμητή θερμοκρασία (π.χ. 26°C). Ο συμπιεστής θα δουλεύει ασταμάτητα στο 100% της δύναμής του, η κατανάλωση ρεύματος θα εκτοξευτεί και το μηχάνημα θα χαλάσει πολύ πιο γρήγορα από τη φθορά.
Η νοοτροπία «ας πάρω το 24άρι να είμαι σίγουρος, κι ας είναι το σαλόνι 25 τ.μ.». Αυτό είναι ίσως το μεγαλύτερο λάθος στον κλιματισμό. Ένα υπερμεγέθες μηχάνημα θα κατεβάσει τη θερμοκρασία του αέρα απότομα, σε μόλις 5 λεπτά, και θα κλείσει. Όμως, δεν θα προλάβει να κάνει αφύγρανση. Ο χώρος θα είναι παγωμένος αλλά με «βαριά», υγρή ατμόσφαιρα. Επιπλέον, το απότομο άναψε-σβήσε καταστρέφει το βασικό πλεονέκτημα της τεχνολογίας Inverter.
Για να διαλέξετε το σωστό κλιματιστικό, κοιτάξτε τα παράθυρά σας, σκεφτείτε πότε σας χτυπάει ο ήλιος και αν έχετε μόνωση στην ταράτσα. Αν είστε οριακά ανάμεσα σε δύο μεγέθη (π.χ. μεταξύ 12.000 και 18.000 BTU), σε έναν αμόνωτο, ηλιόλουστο χώρο πηγαίνετε στο μεγαλύτερο. Σε έναν σκιερό, καλά μονωμένο χώρο, μείνετε στο μικρότερο.
Τώρα που ξέρετε πόσα BTU χρειάζεστε, ήρθε η ώρα να κοιτάξετε το ταμπελάκι με τα ενεργειακά χαρακτηριστικά του μηχανήματος. Και εκεί κρύβεται ένα ακόμα «κινέζικο» αλφάβητο: SEER, SCOP, A+++. Στο επόμενο άρθρο, αποκρυπτογραφούμε τι ακριβώς σημαίνουν αυτά τα αρχικά και πώς να μη σας ξεγελάσει η ετικέτα.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
