🛡️ Ο ρόλος της
Όταν η θερμότητα ανεβαίνει, η πλάκα του θερμομπετόν πιέζει προς τα έξω. Η ταινία συμπιέζεται (αντί να τη δεχτεί ο τοίχος), και μόλις η πλάκα κρυώσει, η ταινία επιστρέφει στο αρχικό της σχήμα, σαν αερόσακος.
Ένα θερμαινόμενο πάτωμα δεν μένει ποτέ ακίνητο. Κάθε φορά που ζεσταίνεται και κρυώνει, η πλάκα του θερμομπετόν διαστέλλεται και συστέλλεται. Αν αυτή η κίνηση δεν έχει χώρο να εκτονωθεί, βρίσκει μόνη της διέξοδο - σπάει τα πλακάκια ή σηκώνει τις περιμετρικές σειρές.
Η λύση δεν είναι «πιο δυνατή κόλλα» ή «πιο χοντρό πλακάκι». Η λύση είναι σωστοί αρμοί διαστολής, τοποθετημένοι ακριβώς εκεί που πρέπει, πριν μπει ακόμα ο πλακάς στο σπίτι.
Ο πρώτος αρμός δεν είναι κοπή - είναι η γνωστή περιμετρική ταινία (αφρώδης ταινία πολυαιθυλενίου) που κολλάει ο εγκαταστάτης γύρω-γύρω σε τοίχους, κολόνες, σκάλες και κάσες πορτών, πριν ριχτεί το θερμομπετόν. Αυτή η ταινία λειτουργεί σαν μαξιλάρι ανάμεσα στον γύψο (τοίχος) και στην πλάκα (πάτωμα).
Όταν η θερμότητα ανεβαίνει, η πλάκα του θερμομπετόν πιέζει προς τα έξω. Η ταινία συμπιέζεται (αντί να τη δεχτεί ο τοίχος), και μόλις η πλάκα κρυώσει, η ταινία επιστρέφει στο αρχικό της σχήμα, σαν αερόσακος.
Μετά δεν κόβεται χαμηλά όπου φαίνεται - αφήνεται έτσι μέχρι να μπει ο σοβατεπί. Η ταινία πρέπει να εξέχει πάντα ελαφρά πάνω από τη στάθμη του θερμομπετόν. Ο σοβατεπί στη συνέχεια κρύβει τα πάντα αισθητικά.
Η ταινία πρέπει να έχει πάχος τουλάχιστον 8 mm (ιδανικά 10 mm). Λεπτότερες ταινίες δεν απορροφούν αρκετή κίνηση, ιδιαίτερα σε μεγάλα δωμάτια ή σε πατώματα με υψηλές θερμοκρασίες προσαγωγής.
Γύρω-γύρω σε κάθε κατακόρυφο στοιχείο που ακουμπάει στο δάπεδο: τοίχοι, κολόνες, κάσες πορτών, βάσεις σκαλοπατιών, σωλήνες αποχέτευσης. Αν ο εγκαταστάτης αφήσει κενό, η πλάκα θα ρωγμάσει ακριβώς σε εκείνο το σημείο.
Ακόμα κι αν η περιμετρική ταινία υπάρχει, ένα τεράστιο σαλόνι 60 ή 80 τ.μ. σε ενιαία πλάκα θερμομπετόν θα σκάσει. Ο κανονισμός ορίζει ότι κάθε πεδίο θερμομπετόν δεν πρέπει να ξεπερνάει τα 40 τ.μ. (σε ορισμένα πρότυπα: 6 μέτρα μέγιστο πλάτος/μήκος).
Αν η επιφάνεια ξεπερνάει τα 40 τ.μ., πρέπει να χωριστεί σε δύο ή περισσότερα ανεξάρτητα «πεδία» με αρμούς διαστολής ανάμεσά τους. Κάθε πεδίο έχει το δικό του ανεξάρτητο κύκλωμα σωλήνων.
Ο εγκαταστάτης τοποθετεί ταινία διαστολής κατακόρυφα μέσα στην πλάκα, κόβοντάς τη σε δύο ανεξάρτητα κομμάτια. Η ταινία πρέπει να φτάνει μέχρι κάτω, στη μόνωση. Ο αρμός δεν γίνεται μετά - γίνεται πριν ριχτεί το μπετόν.
Οι σωλήνες του κυκλώματος δεν πρέπει ποτέ να περνούν εγκάρσια μέσα από τον αρμό πεδίου. Αν περνούν αναγκαστικά (π.χ. η προσαγωγή/επιστροφή), πρέπει να φορούν σπιράλ προστασίας (κουρουγκέτο) σε μήκος τουλάχιστον 30 cm εκατέρωθεν.
Τα πεδία πρέπει να είναι όσο γίνεται πιο τετραγωνισμένα. Μακρόστενα πεδία (π.χ. κουζίνα-διάδρομος σε σχήμα L) διαστέλλονται ασύμμετρα και ρωγμάζουν. Η αναλογία πλάτους/μήκους δεν πρέπει να ξεπερνάει το 1:2.
Ο πλάκας έρχεται μετά τον εγκαταστάτη. Και όταν η ενδοδαπέδια δουλεύει σωστά (με αρμούς στο θερμομπετόν), ο πλακάς μπορεί να τα χαλάσει όλα αν δεν σεβαστεί τους αρμούς κατά την τοποθέτηση πλακακιών.
Το πιο κοινό «έγκλημα»: ο πλακάς στρώνει πλακάκια ενιαία πάνω από τον αρμό, ενώνοντας δύο ανεξάρτητα πεδία. Τα πεδία θα κινηθούν ανεξάρτητα, και τα πλακάκια που γεφυρώνουν τον αρμό θα σκάσουν σαν μπισκότο.
Κάποιοι σοβαντζήδες «πατάνε» τον σοβατεπί πάνω στην περιμετρική ταινία, ακυρώνοντάς τη. Ο σοβατεπί πρέπει πάντα να μπαίνει στον τοίχο και να μην ακουμπάει στο πλακάκι, αφήνοντας ένα μικρό κενό.
Ακόμα κι αν τα πλακάκια κοπούν στη γραμμή του αρμού, ο σκληρός αρμόστοκος (τσιμεντοειδής) γεμίζει τη σχισμή, ουσιαστικά σφραγίζοντάς τη. Ο αρμός πρέπει να παραμείνει ελεύθερος και να γεμιστεί μόνο με ελαστικό σφραγιστικό.
Τα πλακάκια κόβονται ακριβώς στη γραμμή του αρμού διαστολής. Ο αρμός γεμίζεται μόνο με ελαστική σιλικόνη ή πολυουρεθάνης (ποτέ τσιμεντοειδή αρμόστοκο), ώστε να ακολουθεί την κίνηση χωρίς να σπάσει.
⚠️ Προτού μπει ο πλακάς, δείξτε του τη μελέτη ενδοδαπέδιας θέρμανσης με τα πεδία σημειωμένα. Ζητήστε του ρητά να μην γεφυρώνει κανέναν αρμό με ενιαίο πλακάκι ή σκληρό αρμόστοκο.
Ο αρμός διαστολής δεν μένει ανοιχτός. Αφού μπουν τα πλακάκια, η σχισμή γεμίζεται με ένα ελαστικό υλικό σφράγισης που μπορεί να ακολουθήσει τις κινήσεις χωρίς να σκάσει. Ποιο υλικό είναι το σωστό;
Η πιο κοινή επιλογή. Εύκαμπτη, αδιάβροχη, εύκολη στην εφαρμογή. Ιδανική για μπάνια και κουζίνες λόγω αντοχής στο νερό. Μειονέκτημα: δεν βάφεται εύκολα αν θέλετε να ταιριάξει χρωματικά.
Εξαιρετική ελαστικότητα και πρόσφυση ακόμα και σε ελαφρώς υγρές επιφάνειες. Βάφεται εύκολα αν χρειαστεί χρωματική αντιστοίχιση. Ιδανική για μεγάλους αρμούς σε σαλόνια και χώρους διέλευσης.
Ο κλασικός τσιμεντοειδής αρμόστοκος (fugenmortel) είναι σκληρός και άκαμπτος. Δεν μπορεί να ακολουθήσει τη θερμική κίνηση. Θα σπάσει μέσα στον πρώτο χειμώνα, και μαζί του θα σκάσουν και τα πλακάκια.
Ο αρμός διαστολής στα πλακάκια πρέπει να έχει πλάτος τουλάχιστον 5-8 mm. Λεπτότεροι αρμοί δεν επιτρέπουν αρκετή ελαστική κίνηση στο σφραγιστικό, με αποτέλεσμα να σπάσει ή να αποκολληθεί.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό