Ο χρυσός κανόνας της αεροστεγανότητας λέει ότι κάθε σφράγιση πρέπει να αντέχει στις κινήσεις του κτιρίου και των υλικών. Όπως ξέρουμε, οι σωλήνες του ζεστού και του κρύου νερού διαστέλλονται και συστέλλονται. Αν το υλικό σφράγισης γύρω τους είναι σκληρό (όπως το τσιμέντο ή ο στεγνός αφρός πολυουρεθάνης), η κίνηση του σωλήνα θα το ραγίσει.
Για να λύσουν αυτό το πρόβλημα, οι μηχανικοί στράφηκαν σε εξειδικευμένα, υπερ-ελαστικά υλικά που αγκαλιάζουν τον σωλήνα και κινούνται μαζί του. Ας δούμε τα δύο βασικά «όπλα» του σύγχρονου εγκαταστάτη.
Αν έχετε έναν ή δύο μεμονωμένους σωλήνες που βγαίνουν από τον εξωτερικό τοίχο (π.χ. οι χαλκοσωλήνες του κλιματιστικού ή ένας σωλήνας αποχέτευσης), η απόλυτη λύση είναι τα κολάρα από EPDM.
Το EPDM (Αιθυλενο-Προπυλενο-Διένιο Μονομερές) είναι ένα συνθετικό καουτσούκ με αδιανόητη αντοχή στη γήρανση, την υπεριώδη ακτινοβολία και τις ακραίες θερμοκρασίες. Χρησιμοποιείται ευρέως σε στέγες, αυτοκίνητα και υδραυλικές εγκαταστάσεις.
Είναι ένα τετράγωνο (ή στρογγυλό) αυτοκόλλητο μπάλωμα, το οποίο στο κέντρο του έχει ένα προεξέχον, ελαστικό «χωνί» ή θηλή. Ο εγκαταστάτης κόβει τη θηλή στη διάμετρο που χρειάζεται και τοποθετεί τον σωλήνα σφηνωτά μέσα της.
Ο εγκαταστάτης κόβει τη θηλή στη διάμετρο που πρέπει και περνάει τον σωλήνα από μέσα (σφηνωτά). Το λάστιχο «πνίγει» τον σωλήνα. Στη συνέχεια, κολλάει την επίπεδη βάση του κολάρου πάνω στον τοίχο ή στην αεροστεγή μεμβράνη του κτιρίου.
Όσο κι αν μακρύνει, κοντύνει ή δονηθεί ο σωλήνας, το ελαστικό χωνί του EPDM τεντώνει σαν ακορντεόν. Δεν ξεκολλάει ποτέ και δεν επιτρέπει σε ούτε ένα κυβικό εκατοστό αέρα να περάσει μέσα στο σπίτι. Η διάρκεια ζωής ξεπερνάει τα 50 χρόνια.
Τι γίνεται όμως όταν έχουμε μια συστάδα από 5-6 μικρούς σωλήνες που βγαίνουν όλοι μαζί από μια στενή τρύπα; Εκεί δεν χωράνε να μπουν ξεχωριστά κολάρα EPDM. Τη λύση δίνουν οι ειδικές ακρυλικές ταινίες αεροστεγανότητας.
Δεν μιλάμε για τη μονωτική ταινία του ηλεκτρολόγου ή την κλασική χαρτοταινία. Μιλάμε για εξειδικευμένες ταινίες (συχνά με πράσινο ή μπλε χρώμα) που κρύβουν τεράστια τεχνολογία στην κόλλα και στον φορέα τους.
Η ακρυλική τους κόλλα δεν ξεραίνεται ποτέ. Όσο περνάει ο χρόνος, τόσο πιο δυνατά «δένει» με την επιφάνεια, εξασφαλίζοντας διάρκεια ζωής άνω των 50 ετών. Πρόκειται για μόνιμη σφράγιση που δεν χρειάζεται αντικατάσταση.
Έχουν έναν ειδικό φορέα που τους επιτρέπει να τεντώνονται και να παίρνουν το σχήμα γωνιών και καμπυλών χωρίς να σκίζονται. Αυτό είναι ζωτικό γιατί οι σωλήνες σπάνια περνούν σε ευθεία γραμμή.
Ο μάστορας «ντύνει» προσεκτικά κάθε σωλήνα ξεχωριστά, κολλώντας τη μισή ταινία πάνω στον σωλήνα και την άλλη μισή πάνω στον τοίχο, δημιουργώντας ένα αδιαπέραστο «πλέγμα» που σφραγίζει κάθε κενό γύρω από τη συστάδα.
Ακόμα και τα καλύτερα υλικά αστοχούν αν μπουν λάθος. Οι επιβλέποντες μηχανικοί πρέπει να προσέχουν τρεις κρίσιμους κανόνες κατά την εφαρμογή των κολάρων και των ταινιών αεροστεγανότητας.
Η κόλλα δεν πιάνει πάνω στη σκόνη του γιαπιού. Πριν κολληθεί το EPDM ή η ταινία, η επιφάνεια του τοίχου και του σωλήνα πρέπει να καθαριστεί σχολαστικά με πανί ή βούρτσα. Μια ματιά στον τοίχο πριν τη σφράγιση αποτρέπει μελλοντικές αστοχίες.
Αν ο τοίχος είναι από πορώδες υλικό (π.χ. σκέτο τσιμέντο, τούβλο ή Ytong), η ταινία δεν θα κολλήσει καλά. Πρέπει υποχρεωτικά να περαστεί πρώτα ένα ειδικό αστάρι (υγρό primer) που σταθεροποιεί και σφραγίζει την πορώδη επιφάνεια πριν την εφαρμογή.
Όταν κολλάμε την ταινία, δεν την τραβάμε με δύναμη για να τεντώσει. Πρέπει να έχει μια μικρή ανοχή («μπόσικο»), ώστε αν ο σωλήνας κουνηθεί λόγω θερμικής διαστολής, η ταινία να έχει περιθώριο να ακολουθήσει την κίνηση χωρίς να ξεκολλήσει.
Η αγορά των κολάρων EPDM και των αεροστεγών ταινιών για ένα μέσο σπίτι κοστίζει ίσως 100 με 200 ευρώ. Είναι ένα αστείο ποσό, αν σκεφτεί κανείς ότι προστατεύει μια επένδυση χιλιάδων ευρώ -τη θερμομόνωση και την Αντλία Θερμότητας- από τις απώλειες αέρα.
Τα υλικά αεροστεγανότητας (κολάρα + ταινίες + primer) για ένα μέσο μονοκατοικία κοστίζουν 100-200€. Σε σύγκριση με το κόστος μιας Αντλίας Θερμότητας (5.000-10.000€) ή μιας εξωτερικής θερμομόνωσης (8.000-15.000€), πρόκειται για αμελητέο ποσό.
Χωρίς αεροστεγανότητα, ο παγωμένος αέρας μπαίνει ανεξέλεγκτα από τις τρύπες των σωληνώσεων, ακυρώνοντας ένα μεγάλο μέρος της θερμομόνωσης. Η εξοικονόμηση ενέργειας μπορεί να μειωθεί κατά 20-30% μόνο από τις ανεξέλεγκτες διαρροές αέρα.
Αν στοχεύετε σε πιστοποίηση Παθητικού Κτιρίου ή σε κτίριο υψηλής ενεργειακής κλάσης (n50 ≤ 0,6), η χρήση κολάρων EPDM και ταινιών σε κάθε διέλευση σωλήνα είναι απόλυτα υποχρεωτική και μη-διαπραγματεύσιμη.
💡 Σφραγίσαμε τον σωλήνα εξωτερικά. Τι γίνεται όμως αν ο αέρας δεν περάσει από τον τοίχο, αλλά αποφασίσει να ταξιδέψει μέσα στον ίδιο τον σωλήνα, φτάνοντας κατευθείαν στην καρδιά του σπιτιού σας;
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
