Η χαρτογράφηση των σωληνώσεων σε μια νέα οικοδομή (ή σε μια ριζική ανακαίνιση) θυμίζει κυκλοφοριακή μελέτη μιας μεγάλης πόλης. Το νερό (ύδρευση, θέρμανση, αποχέτευση) πρέπει να ταξιδέψει από το κεντρικό λεβητοστάσιο ή τον συλλέκτη προς κάθε δωμάτιο, γρήγορα, με ασφάλεια και… εντελώς αόρατα.
Η λάθος όδευση δεν δημιουργεί απλά αισθητικά προβλήματα. Μπορεί να τραυματίσει τον φέροντα οργανισμό του κτιρίου (τα μπετά), να προκαλέσει πτώση πίεσης στο νερό ή να δημιουργήσει θανάσιμους κινδύνους αν διασταυρωθεί λάθος με το ηλεκτρικό ρεύμα.
Ας δούμε τους 3 βασικούς «δρόμους» που χρησιμοποιούν οι μηχανικοί για να κρύψουν τα δίκτυα και τους απαράβατους κανόνες εγκατάστασης.
Η πιο συνηθισμένη διαδρομή για τους σωλήνες του καλοριφέρ, της ενδοδαπέδιας και της ύδρευσης είναι πάνω στην πλάκα του μπετού, πριν πέσει το μονωτικό αφρομπετόν (ή η τσιμεντοκονία / γέμισμα) και τα πλακάκια.
Οι σωλήνες του νερού (PEX ή Πολυστρωματική) απαγορεύεται δια ροπάλου να ακουμπήσουν γυμνοί το τσιμέντο. Περνιούνται πάντα μέσα σε ένα σπιράλ προστατευτικό περίβλημα (κόκκινο για το ζεστό, μπλε για το κρύο). Αυτό το σπιράλ κάνει τρία πράγματα:
Προστατεύει τον σωλήνα από τα χαλίκια και τα φτυάρια κατά το ρίξιμο του τσιμέντου, αποτρέποντας τυχαία τρύπημα ή συνθλιβή.
Δημιουργεί ένα κενό αέρα που επιτρέπει στον σωλήνα να διασταλεί (να «τεντώσει») όταν περάσει καυτό νερό, χωρίς να σπάσει τα στηρίγματά του μέσα στο μπετόν.
Θεωρητικά επιτρέπει την αντικατάσταση του σωλήνα αν τρυπήσει, τραβώντας τον. Αν και στην πράξη αυτό θέλει πολλή τύχη για να πετύχει, ιδίως σε μεγάλα μήκη.
Οι σωλήνες πρέπει να τρέχουν παράλληλα ή κάθετα με τους τοίχους. Οι αυθαίρετες διαγώνιες («κόβω δρόμο από το κέντρο του σαλονιού») κάνουν αδύνατο τον μελλοντικό εντοπισμό τους. Αν χρειαστεί να τρυπήσετε το πάτωμα για να βιδώσετε ένα στοπ πόρτας, κινδυνεύετε να τρυπήσετε τον σωλήνα.
Σε σύγχρονα σπίτια και κτίρια γραφείων που χρησιμοποιούν Κρυφά Fan Coils ή συστήματα αερισμού (VAM), το δάπεδο δεν επαρκεί. Εκεί, οι σωληνώσεις «πετάνε» και κρύβονται μέσα στη γυψοσανίδα της οροφής.
Οι σωλήνες γεμάτοι με νερό έχουν τεράστιο βάρος. Πρέπει να στηρίζονται με μεταλλικά στηρίγματα (κολάρα με λάστιχο) στην πλάκα της οροφής, κάθε 1 με 1,5 μέτρο, για να μην «κρεμάσουν» και να μην ταλαντώνονται.
Όπως αναλύσαμε στο προηγούμενο άρθρο, αν ένας σωλήνας παγωμένου νερού στην ψευδοροφή δεν μονωθεί άριστα με Armaflex, ο «ιδρώτας» (υγροποίηση) θα καταστρέψει τη γυψοσανίδα και θα δημιουργήσει μούχλα.
Οι σωλήνες πρέπει να έχουν μια ελάχιστη κλίση για να μην εγκλωβίζεται αέρας στα ψηλά σημεία. Ο αέρας (φυσαλίδες) εμποδίζει την κυκλοφορία του νερού, δημιουργεί θόρυβο και μειώνει την απόδοση του συστήματος.
Για να ανέβει το νερό από το πάτωμα στη μπαταρία του νιπτήρα ή του ντους, ο υδραυλικός πρέπει να σκάψει τον τοίχο.
Ο υδραυλικός επιτρέπεται να σκάψει τα τούβλα, αλλά απαγορεύεται ρητά να σκάψει βαθιά (να «τραυματίσει») τις κολώνες και τα δοκάρια από οπλισμένο σκυρόδεμα (μπετόν) του κτιρίου, ειδικά οριζόντια. Αν κόψει τα σίδερα της κολώνας για να περάσει μια σωλήνα, αποδυναμώνει την αντισεισμική θωράκιση όλου του σπιτιού!
Το σκάψιμο στον τοίχο πρέπει να είναι αυστηρά κατακόρυφο από το πάτωμα προς τη μπαταρία. Έτσι ξέρετε στο μέλλον ότι «πάνω ή κάτω από τη βρύση δεν καρφώνω καρφί για κάδρο, γιατί περνάει σωλήνας».
Στο πάτωμα ενός νέου σπιτιού θα συναντηθούν αναπόφευκτα οι σωλήνες του νερού με τα σπιράλ των ηλεκτρολογικών καλωδίων. Εδώ ισχύουν αυστηροί κανόνες ασφαλείας.
Όταν οι σωλήνες του νερού και του ρεύματος πρέπει να διασταυρωθούν στο δάπεδο (ο ένας πάνω από τον άλλον), ο σωλήνας του νερού περνάει υποχρεωτικά από κάτω. Αν υπάρξει ποτέ διαρροή, το νερό θα πάει προς τα κάτω (λόγω βαρύτητας) και δεν θα λιμνάσει πάνω στα καλώδια του ρεύματος.
Αν τρέχουν παράλληλα στον ίδιο τοίχο, πρέπει να έχουν απόσταση τουλάχιστον 10-15 εκατοστά μεταξύ τους.
Απαγορεύεται ρητά η διέλευση σωλήνων νερού ή αποχέτευσης ακριβώς πάνω ή ακριβώς πίσω από τον Κεντρικό Ηλεκτρολογικό Πίνακα του σπιτιού. Αν στάξει μια σταγόνα μέσα στις ασφάλειες, ο κίνδυνος πυρκαγιάς ή ηλεκτροπληξίας είναι τεράστιος.
Η όδευση των σωληνώσεων είναι η αόρατη «ραχοκοκαλιά» του σπιτιού. Μην αφήνετε τα συνεργεία να χαράζουν τυχαίες διαδρομές για να «κόψουν δρόμο». Φροντίστε να τραβήξετε πολλές φωτογραφίες όλων των δαπέδων και των τοίχων ΠΡΙΝ πέσουν τα τσιμέντα και οι σοβάδες. Αυτό το «φωτογραφικό αρχείο» θα αποδειχθεί σωτήριο στο μέλλον.
Τώρα που περάσαμε τους σωλήνες, φτάνουμε στην πιο κρίσιμη στιγμή της εγκατάστασης: Πώς θα τους ενώσουμε μεταξύ τους χωρίς να φοβόμαστε ότι θα πετάξουν νερά; Είστε έτοιμοι για το επόμενο άρθρο: Σύνδεση Σωληνώσεων (Πρέσα, Κόλληση, Σύσφιξη). Ποιες είναι οι τεχνικές και γιατί οι «χωνευτές» ενώσεις κάτω από το δάπεδο θεωρούνται έγκλημα στην υδραυλική;
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό
