Συσσώρευση Αλάτων στις Σωληνώσεις: Πώς το Σκληρό Νερό “Πνίγει” το Δίκτυο και Πότε Χρειάζεται Φίλτρο ή Αποσκληρυντής

Σκληρό νερό είναι το νερό που περιέχει αυξημένες συγκεντρώσεις αλάτων, κυρίως ασβεστίου και μαγνησίου.

Όσο περισσότερα άλατα έχει το νερό, τόσο πιο “σκληρό” θεωρείται.

Το σκληρό νερό δεν είναι απαραίτητα επικίνδυνο από μόνο του για την υγεία, αλλά δημιουργεί πολλά τεχνικά και πρακτικά προβλήματα στην εγκατάσταση και στις συσκευές.

Τα πιο χαρακτηριστικά ορατά σημάδια του σκληρού νερού είναι συνήθως τα εξής:

Αν βλέπετε άλατα εξωτερικά, υπάρχουν πιθανότητες να δημιουργούνται επικαθίσεις και μέσα στην εγκατάσταση.

Όταν το νερό κυκλοφορεί μέσα στις σωληνώσεις, ειδικά όταν θερμαίνεται, τα άλατα μπορούν να αποτίθενται στα εσωτερικά τοιχώματα.

Στην αρχή η στρώση είναι λεπτή. Με τον χρόνο όμως μεγαλώνει.

Με απλά λόγια, η σωλήνα μπορεί να φαίνεται εξωτερικά ίδια, αλλά εσωτερικά να έχει στενέψει.

Τα πιο συνηθισμένα αποτελέσματα αυτής της στένωσης είναι τα εξής:

Η συσσώρευση αλάτων εμφανίζεται συνήθως πιο έντονα στα ακόλουθα σημεία:

Τα άλατα εμφανίζονται πιο έντονα στο ζεστό νερό επειδή η θέρμανση ευνοεί την καθίζηση αλάτων.

Ο θερμοσίφωνας είναι από τα πρώτα σημεία όπου τα άλατα δημιουργούν πρόβλημα.

Όταν σχηματίζεται στρώμα αλάτων στο εσωτερικό του, το νερό ζεσταίνεται δυσκολότερα, ο θερμοσίφωνας καταπονείται και μπορεί να εμφανιστούν θόρυβοι ή μειωμένη απόδοση.

Τα πιο συνηθισμένα σημάδια στη γραμμή ζεστού είναι τα εξής:

Τα συνηθισμένα σημάδια ότι τα άλατα αρχίζουν να επηρεάζουν την εγκατάσταση είναι τα εξής:

Αν τα προβλήματα επαναλαμβάνονται μετά από καθαρισμό, τότε δεν μιλάμε απλώς για επιφανειακά άλατα. Μπορεί να υπάρχει συνολικό θέμα ποιότητας νερού ή παλιού δικτύου.

Τα άλατα και η σκουριά μπορεί να εμφανίζονται μαζί, αλλά δεν είναι το ίδιο πράγμα.

Τα χαρακτηριστικά που δείχνουν περισσότερο προς άλατα είναι τα εξής:

Τα χαρακτηριστικά που δείχνουν περισσότερο προς σκουριά είναι συνήθως τα εξής:

Σε παλιές σιδηροσωλήνες, μπορεί να υπάρχουν και τα δύο: άλατα και σκουριά. Τότε η εσωτερική διατομή μειώνεται ακόμη περισσότερο.

Τα άλατα δεν δημιουργούν πρόβλημα μόνο στις σωληνώσεις.

Τα σημεία που επηρεάζονται συχνότερα από τα άλατα είναι τα εξής:

Πολλές φορές ο ιδιοκτήτης αλλάζει συνεχώς εξαρτήματα, χωρίς να αντιμετωπίζει την αιτία: το πολύ σκληρό νερό.

Το πρώτο απλό βήμα είναι ο καθαρισμός των φίλτρων στις μπαταρίες.

Τα aerators συγκρατούν συνήθως τα εξής υλικά:

Αν καθαριστούν, μπορεί προσωρινά να επανέλθει η ροή.

Η βασική διαδικασία καθαρισμού γίνεται συνήθως ως εξής:

Αν όμως βουλώνει ξανά πολύ γρήγορα, η αιτία βρίσκεται πιο πίσω στο δίκτυο.

Η κεφαλή του ντους είναι από τα σημεία όπου τα άλατα φαίνονται περισσότερο.

Οι μικρές οπές βουλώνουν και η ροή γίνεται αδύναμη ή ακανόνιστη.

Οι πιο πρακτικές ενέργειες που βοηθούν στην κεφαλή του ντους είναι οι εξής:

Αν όμως η κεφαλή βουλώνει συχνά, χρειάζεται έλεγχος σκληρότητας νερού ή κεντρική λύση.

Ο θερμοσίφωνας είναι ιδιαίτερα ευάλωτος στα άλατα.

Όταν θερμαίνεται το νερό, τα άλατα καθιζάνουν πιο εύκολα. Με τον χρόνο, μπορούν να δημιουργήσουν στρώμα στο εσωτερικό.

Τα σημάδια που δείχνουν ότι ο θερμοσίφωνας επηρεάζεται από άλατα είναι συνήθως τα εξής:

Σε περιοχές με σκληρό νερό, η συντήρηση του θερμοσίφωνα είναι πιο σημαντική.

Το φίλτρο κεντρικής παροχής τοποθετείται στην είσοδο του νερού στο σπίτι.

Σκοπός του είναι να συγκρατεί σωματίδια όπως τα εξής:

Δηλαδή δεν απομακρύνει ουσιαστικά τα άλατα ασβεστίου και μαγνησίου που προκαλούν σκληρότητα.

Άρα μπορεί να προστατεύει μπαταρίες και βαλβίδες από σωματίδια, αλλά δεν είναι αποσκληρυντής.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί πολλοί αγοράζουν φίλτρο περιμένοντας να εξαφανιστούν τα άλατα. Αν το φίλτρο είναι απλό μηχανικό φίλτρο, δεν θα το κάνει. Με απλά λόγια, ένα φίλτρο σωματιδίων δεν αφαιρεί τη σκληρότητα του νερού.

Οι λύσεις δεν είναι όλες ίδιες και δεν λύνουν όλες το ίδιο πρόβλημα. Κάποιες στοχεύουν κυρίως στα σωματίδια, άλλες βοηθούν στον περιορισμό επικαθίσεων και άλλες βελτιώνουν τη γεύση ή την οσμή του νερού.

Πριν επιλέξετε φίλτρο, πρέπει να ξέρετε ακριβώς ποιο πρόβλημα θέλετε να λύσετε: σωματίδια, άλατα, γεύση, χλώριο ή σκληρότητα. Χρειάζεται επίσης σωστή επιλογή υλικού, αναπλήρωση όπου απαιτείται και έλεγχος ότι η λύση ταιριάζει στην εγκατάσταση.

Οι βασικές κατηγορίες φίλτρων κεντρικής παροχής που συναντάμε συχνότερα είναι οι εξής:

Ο αποσκληρυντής είναι η πιο ολοκληρωμένη λύση για σκληρό νερό.

Συνήθως λειτουργεί με ρητίνη ιοντοανταλλαγής, που μειώνει τα ιόντα ασβεστίου και μαγνησίου, δηλαδή τα βασικά στοιχεία της σκληρότητας.

Με απλά λόγια, ο αποσκληρυντής δεν συγκρατεί απλώς σωματίδια. Αλλάζει τη χημεία του νερού ως προς τη σκληρότητα.

Είναι λύση για όλο το σπίτι, όχι μόνο για μία βρύση.

Τα βασικά προβλήματα που μπορεί να περιορίσει ένας αποσκληρυντής είναι τα εξής:

Αξίζει να εξεταστεί πιο σοβαρά στις ακόλουθες περιπτώσεις:

Δεν είναι απαραίτητος σε κάθε σπίτι. Είναι όμως σοβαρή λύση σε περιοχές με έντονο πρόβλημα σκληρότητας.

Ένα φίλτρο μπορεί να αρκεί όταν το βασικό πρόβλημα αφορά κυρίως τα εξής:

Αν το πρόβλημα είναι λευκά άλατα παντού και σκληρό νερό, το φίλτρο σωματιδίων μόνο του δεν αρκεί.

Μπορεί να είναι μέρος της λύσης, αλλά όχι πλήρης αποσκλήρυνση.

Αν τοποθετηθεί αποσκληρυντής σε όλο το σπίτι, πρέπει να εξεταστεί τι γίνεται με το πόσιμο νερό.

Οι πιο συνηθισμένες επιλογές διάταξης για το πόσιμο νερό είναι οι εξής:

Η επιλογή εξαρτάται από την ποιότητα νερού, τις ανάγκες του σπιτιού και τις οδηγίες ειδικού.

Δεν πρέπει να εγκαθίσταται αποσκληρυντής χωρίς σωστή ρύθμιση και χωρίς να γνωρίζουμε την ποιότητα του νερού.

Καμία λύση δεν είναι “βάζω και ξεχνάω”.

Τα φίλτρα χρειάζονται συνήθως τα εξής για να λειτουργούν σωστά:

Αν δεν συντηρούνται, μπορεί να μειώσουν τη ροή ή να γίνουν πρόβλημα.

Ο αποσκληρυντής χρειάζεται επίσης συγκεκριμένη φροντίδα, όπως τα εξής:

Η συντήρηση πρέπει να υπολογίζεται στο συνολικό κόστος.

Το κόστος εξαρτάται από το μέγεθος εγκατάστασης, την ποιότητα του εξοπλισμού και τις ανάγκες του σπιτιού.

Ο παρακάτω πίνακας δίνει μια ρεαλιστική εικόνα για τα πιο συνηθισμένα επίπεδα κόστους:

Οι τιμές είναι ενδεικτικές. Πριν επενδύσετε σε αποσκληρυντή, αξίζει να γίνει μέτρηση σκληρότητας νερού.

Πριν αποφασίσετε λύση, πρέπει να ξέρετε πόσο σκληρό είναι το νερό.

Χωρίς μέτρηση, η επιλογή γίνεται “στα τυφλά”.

Μπορεί να αγοράσετε αποσκληρυντή ενώ δεν χρειάζεται, ή απλό φίλτρο ενώ το πρόβλημα είναι σοβαρή σκληρότητα.

Η μέτρηση της σκληρότητας μπορεί να γίνει με έναν από τους παρακάτω τρόπους:

Αν το δίκτυο είναι παλιό και έχει ήδη μειωμένη ροή, τα άλατα μπορεί να είναι μόνο μέρος του προβλήματος.

Η αντικατάσταση σωληνώσεων πρέπει να εξεταστεί όταν εμφανίζονται ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:

Σε τέτοιες περιπτώσεις, το φίλτρο ή ο αποσκληρυντής μπορεί να προστατεύσει το νέο δίκτυο, αλλά δεν αναιρεί την ανάγκη αλλαγής ενός ήδη φθαρμένου παλιού δικτύου.

Οι βασικές ερωτήσεις που αξίζει να κάνετε στον υδραυλικό ή στον τεχνικό είναι οι εξής:

Μην αγοράζετε σύστημα μόνο από εμπορική περιγραφή. Ζητήστε τεχνική αιτιολόγηση.

Ο παρακάτω πίνακας λειτουργεί ως γρήγορος έλεγχος για να δείτε αν το πρόβλημα χρειάζεται συνολικότερη αντιμετώπιση:

Αν υπάρχουν πολλά “ναι”, χρειάζεται συνολική αντιμετώπιση και όχι απλός καθαρισμός μπαταριών.

Ένας ιδιοκτήτης παρατηρεί ότι ο νιπτήρας έχει χαμηλή ροή. Ξεβιδώνει το aerator και το βρίσκει γεμάτο άλατα.

Το καθαρίζει με ξίδι, το ξαναβάζει και η ροή επανέρχεται.

Αν αυτό συμβαίνει σπάνια, δεν είναι απαραίτητα ένδειξη σοβαρού προβλήματος. Είναι φυσιολογική συντήρηση σε περιοχή με μέτρια σκληρότητα.

Σε άλλο σπίτι, τα aerators βουλώνουν κάθε μήνα, η κεφαλή ντους γεμίζει άλατα, το ζεστό νερό έχει χαμηλή ροή και ο θερμοσίφωνας κάνει θόρυβο.

Η μέτρηση δείχνει πολύ σκληρό νερό.

Σε αυτή την περίπτωση, ο απλός καθαρισμός βοηθά προσωρινά. Πιο σωστή λύση είναι να εξεταστεί κεντρική προστασία: φίλτρο σωματιδίων και πιθανός αποσκληρυντής, ανάλογα με την ανάλυση νερού και τις ανάγκες του σπιτιού.

Σε παλιό διαμέρισμα, υπάρχει χαμηλή ροή, καφέ νερό το πρωί και συχνά βουλωμένα φίλτρα.

Ο ιδιοκτήτης σκέφτεται να βάλει αποσκληρυντή. Ο υδραυλικός όμως διαπιστώνει ότι οι σωλήνες είναι παλιές γαλβανιζέ με εσωτερική διάβρωση και στένωση.

Σε αυτή την περίπτωση, ο αποσκληρυντής δεν λύνει το βασικό πρόβλημα. Πρώτα πρέπει να εξεταστεί η αντικατάσταση του παλιού δικτύου.

Αν βλέπετε άλατα στις μπαταρίες, πιθανότατα υπάρχουν άλατα και μέσα στην εγκατάσταση. Το θέμα είναι αν πρόκειται για απλή συντήρηση ή για σοβαρή συσσώρευση που μειώνει τη ροή.

Μην μπερδεύετε το φίλτρο κεντρικής παροχής με τον αποσκληρυντή. Το φίλτρο συγκρατεί σωματίδια, σκουριά και άμμο. Ο αποσκληρυντής μειώνει τη σκληρότητα του νερού.

Πριν αγοράσετε σύστημα, μετρήστε τη σκληρότητα νερού και ελέγξτε την κατάσταση των σωληνώσεων. Αν οι σωλήνες είναι παλιές και ήδη φραγμένες, κανένα φίλτρο δεν θα τις κάνει καινούργιες.

Σε ολική ανακαίνιση μπάνιου, αν υπάρχει σοβαρό πρόβλημα αλάτων, αξίζει να σχεδιάσετε προστασία του νέου δικτύου από την αρχή.

Η συσσώρευση αλάτων στις σωληνώσεις είναι αργό αλλά σημαντικό πρόβλημα.

Το σκληρό νερό μπορεί να προκαλέσει:

Οι βασικές επιλογές αντιμετώπισης είναι:

Η σωστή λύση δεν είναι ίδια για κάθε σπίτι.

Πρώτα μετράμε τη σκληρότητα. Μετά ελέγχουμε την κατάσταση του δικτύου. Και μετά επιλέγουμε αν χρειάζεται φίλτρο, αποσκληρυντής ή αντικατάσταση σωληνώσεων.

Τα άλατα δεν φαίνονται πάντα μέσα στους σωλήνες. Αλλά όταν αρχίσουν να μειώνουν τη ροή, το δίκτυο ήδη σας προειδοποιεί.