Στεγανοποίηση Περιμετρικά της Μπανιέρας ή Πορσελάνινης Ντουζιέρας: Πώς Σφραγίζεται Σωστά ο Αρμός με το Πλακάκι

Η σιλικόνη είναι απαραίτητη στον περιμετρικό αρμό, αλλά πρέπει να καταλάβουμε τον ρόλο της. Είναι ελαστικό τελικό σφράγισμα. Κλείνει την ορατή ένωση, απορροφά μικροκινήσεις και εμποδίζει το νερό να μπει εύκολα στο κενό. Όμως δεν πρέπει να είναι η μοναδική τεχνική προστασία.

Αν πίσω από την μπανιέρα δεν υπάρχει υγρομόνωση στον τοίχο, αν το πλακάκι έχει τοποθετηθεί λάθος, αν η μπανιέρα δεν πατά σταθερά ή αν ο αρμός είναι πολύ μεγάλος, η σιλικόνη καλείται να κάνει δουλειά που δεν της ανήκει. Θα κρατήσει για κάποιο διάστημα, αλλά αργά ή γρήγορα μπορεί να ανοίξει, να μαυρίσει ή να αποκολληθεί.

Η σωστή κατασκευή πρέπει να έχει “δεύτερη γραμμή άμυνας”. Στην περιοχή πίσω από την μπανιέρα ή τη ντουζιέρα, ο τοίχος πρέπει να έχει προστατευτεί με κατάλληλη υγρομόνωση, ειδικά αν δέχεται άμεσο νερό. Σε αρκετές περιπτώσεις, η ένωση μπορεί να ενισχυθεί με ειδική περιμετρική στεγανοποιητική ταινία, πριν μπει το τελικό πλακάκι ή πριν κλείσει η τελική ένωση.

Η σιλικόνη είναι αναλώσιμο υλικό συντήρησης. Με τον χρόνο μπορεί να χρειαστεί αντικατάσταση. Η υγρομόνωση και η σωστή κατασκευαστική λεπτομέρεια πρέπει να παραμένουν από πίσω ως μόνιμη προστασία.

Ένα κρίσιμο κατασκευαστικό θέμα είναι η σειρά τοποθέτησης. Σε αρκετές σωστές εφαρμογές, η μπανιέρα ή η βάση ντουζιέρας τοποθετείται πρώτα και τα πλακάκια του τοίχου “κατεβαίνουν” από πάνω, αφήνοντας ελεγχόμενο αρμό για ελαστική σφράγιση. Έτσι το νερό που κυλά στον τοίχο οδηγείται πάνω από το χείλος της μπανιέρας και όχι πίσω από αυτήν.

Αν τα πλακάκια έχουν ήδη μπει και η μπανιέρα απλώς σπρωχτεί μπροστά τους, η ένωση μπορεί να είναι πιο ευάλωτη. Υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα να δημιουργηθεί κενό πίσω από το χείλος, δύσκολο να σφραγιστεί σωστά. Σε τέτοιες περιπτώσεις η τελική σιλικόνη γίνεται η κύρια άμυνα, κάτι που δεν είναι ιδανικό.

Στις ανακαινίσεις, βέβαια, δεν είναι πάντα εφικτή η τέλεια σειρά. Μπορεί να αντικαθίσταται μόνο η μπανιέρα ή μόνο η βάση. Τότε πρέπει να δοθεί ακόμη μεγαλύτερη προσοχή στον καθαρισμό, στη γεωμετρία του κενού και στη χρήση κατάλληλου σφραγιστικού. Αν το κενό είναι μεγάλο ή ακανόνιστο, μπορεί να χρειαστεί προφίλ, ταινία ή ειδική κατασκευαστική λύση.

Η σωστή σειρά τοποθέτησης δεν είναι λεπτομέρεια. Επηρεάζει το αν το νερό θα μένει μπροστά από την ένωση ή θα έχει δρόμο να περάσει πίσω της.

Ο αρμός ανάμεσα στη μπανιέρα και το πλακάκι πρέπει να έχει σωστή γεωμετρία. Αν το κενό είναι μηδενικό, η μπανιέρα μπορεί να πιέζει το πλακάκι. Με την κίνηση, μπορεί να δημιουργηθεί τρίξιμο, ρωγμή ή αποκόλληση. Αν το κενό είναι υπερβολικά μεγάλο, η σιλικόνη θα κρεμάσει, θα έχει κακή πρόσφυση ή θα λειτουργεί σαν γέφυρα χωρίς σωστή στήριξη.

Ένας σωστός ελαστικός αρμός χρειάζεται πλάτος και βάθος που επιτρέπουν στη σιλικόνη να δουλέψει. Σε μεγάλα κενά μπορεί να χρειαστεί κορδόνι αρμού, γνωστό και ως backer rod, ώστε η σιλικόνη να έχει σωστή διατομή και να μην κολλάει σε τρεις πλευρές. Η σιλικόνη πρέπει ιδανικά να κολλά στις δύο πλευρές του αρμού και να μπορεί να κινηθεί ελαστικά. Αν κολλήσει και στον πυθμένα, περιορίζεται η κίνησή της και μπορεί να σκιστεί.

Σε μικρά μπάνια, συχνά γίνονται πρόχειρες κοπές πλακιδίων ή η μπανιέρα δεν κάθεται απόλυτα παράλληλα στον τοίχο. Το αποτέλεσμα είναι ένα κενό που αλλού είναι μικρό και αλλού μεγάλο. Αυτό δυσκολεύει τη σφράγιση και αυξάνει την πιθανότητα να ανοίξει η σιλικόνη σε κάποιο σημείο.

Η γεωμετρία του αρμού πρέπει να ελέγχεται πριν μπει το σφραγιστικό. Η σιλικόνη δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να κρύψει κατασκευαστική αστοχία.

Για μπανιέρα και ντουζιέρα χρειάζεται υψηλής ποιότητας ουδέτερη ή κατάλληλη sanitary σιλικόνη, σχεδιασμένη για υγρούς χώρους, με αντιμουχλική προστασία και καλή πρόσφυση στα υλικά που θα συναντήσει. Δεν χρησιμοποιούμε γενική φθηνή σιλικόνη κατασκευών, ακρυλικό στόκο ή τσιμεντοειδή αρμόστοκο στο σημείο αυτό.

Η επιλογή πρέπει να λαμβάνει υπόψη τα υλικά. Άλλες απαιτήσεις έχει η πρόσφυση σε ακρυλική μπανιέρα, άλλες σε πορσελάνη, άλλες σε εμαγιέ επιφάνεια, άλλες σε κεραμικό πλακάκι και άλλες σε φυσική πέτρα. Σε φυσική πέτρα, για παράδειγμα, πρέπει να χρησιμοποιηθεί σφραγιστικό που δεν λεκιάζει το πέτρωμα.

Η αντιμουχλική σιλικόνη μειώνει την πιθανότητα μαυρίσματος, αλλά δεν κάνει θαύματα. Αν το σημείο μένει συνεχώς βρεγμένο, αν δεν υπάρχει αερισμός, αν υπάρχουν υπολείμματα σαπουνιού ή αν η σιλικόνη έχει εφαρμοστεί πάνω σε υγρασία, μπορεί να μαυρίσει. Η ποιότητα του υλικού πρέπει να συνδυάζεται με σωστή εφαρμογή και συντήρηση.

Το χρώμα είναι δευτερεύον σε σχέση με την τεχνική καταλληλότητα. Μια όμορφη σιλικόνη που δεν προσφύεται σωστά στο υλικό της μπανιέρας θα αποτύχει.

Η σιλικόνη αποτυγχάνει συχνά όχι επειδή ήταν κακό υλικό, αλλά επειδή μπήκε πάνω σε λάθος επιφάνεια. Η περιοχή πρέπει να είναι καθαρή, στεγνή και απαλλαγμένη από σκόνη, άλατα, σαπούνια, λίπη, παλιά σιλικόνη και μούχλα. Αν μείνουν υπολείμματα, η νέα σιλικόνη δεν κολλά στην μπανιέρα ή στο πλακάκι. Κολλά πάνω στη βρωμιά.

Σε επισκευή παλιού αρμού, η παλιά σιλικόνη πρέπει να αφαιρεθεί πλήρως. Δεν αρκεί να κοπεί το εμφανές τμήμα και να περαστεί νέα από πάνω. Η νέα σιλικόνη δεν κολλά αξιόπιστα πάνω σε παλιά σιλικόνη. Χρειάζεται μηχανική αφαίρεση, καθαρισμός και απολίπανση, ανάλογα με το υλικό.

Αν υπάρχει μούχλα, πρέπει να αντιμετωπιστεί η αιτία. Αν η μούχλα βρίσκεται μόνο στην επιφάνεια της παλιάς σιλικόνης, η αντικατάσταση μπορεί να λύσει το αισθητικό θέμα. Αν όμως υπάρχει υγρασία πίσω από τον αρμό, η νέα σιλικόνη θα μαυρίσει ξανά. Σε αυτή την περίπτωση χρειάζεται έλεγχος για κρυφή εισροή νερού.

Η επιφάνεια πρέπει να στεγνώσει καλά πριν εφαρμοστεί το νέο σφραγιστικό. Η σιλικόνη πάνω σε υγρό υπόστρωμα μπορεί να αποκολληθεί γρήγορα.

Σε πιο σωστές και απαιτητικές εφαρμογές, δεν βασιζόμαστε μόνο στην τελική σιλικόνη. Χρησιμοποιείται ειδική περιμετρική στεγανοποιητική ταινία ή σύστημα sealing band μεταξύ του χείλους της μπανιέρας και του τοίχου, πριν τοποθετηθούν ή ολοκληρωθούν τα πλακάκια. Η ταινία αυτή λειτουργεί σαν δεύτερη γραμμή άμυνας.

Η ταινία συνδέει το χείλος της μπανιέρας ή της βάσης με τον τοίχο, ώστε αν νερό περάσει από την τελική σιλικόνη, να μην κατέβει πίσω από τη μπανιέρα. Αντίθετα, οδηγείται προς τα εμπρός ή παραμένει στην ελεγχόμενη ζώνη. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη όταν η μπανιέρα χρησιμοποιείται και ως ντους, όταν η χρήση είναι συχνή ή όταν θέλουμε πιο ασφαλή λύση σε νέα κατασκευή.

Η ταινία πρέπει να είναι συμβατή με το υλικό της μπανιέρας, την υγρομόνωση του τοίχου και την κόλλα πλακιδίων. Δεν είναι αυτοσχέδια ταινία. Είναι εξάρτημα συστήματος. Τοποθετείται πριν κλείσει η τελική επένδυση και μετά δεν φαίνεται.

Αν η μπανιέρα έχει ήδη τοποθετηθεί και τα πλακάκια έχουν μπει, η προσθήκη τέτοιας ταινίας είναι δύσκολη ή αδύνατη χωρίς άνοιγμα. Γι’ αυτό πρέπει να προβλέπεται από την αρχή.

Οι πορσελάνινες ή κεραμικές βάσεις ντουζιέρας έχουν διαφορετική συμπεριφορά από μια ακρυλική μπανιέρα. Είναι πιο άκαμπτες και βαριές, αλλά η περιμετρική ένωση με το πλακάκι παραμένει κρίσιμη. Αν η βάση δεν πατά σωστά, αν υπάρχει μικρή κίνηση ή αν η σιλικόνη εφαρμοστεί λάθος, το νερό μπορεί να περάσει περιμετρικά.

Σε πορσελάνινη βάση, η επιφάνεια είναι συχνά λεία και χαμηλής απορρόφησης. Η σιλικόνη πρέπει να έχει καλή πρόσφυση σε αυτήν. Το χείλος της βάσης πρέπει να είναι καθαρό από άλατα, σκόνες και υπολείμματα. Αν υπάρχει εργοστασιακό περιμετρικό χείλος ή upstand, αυτό βοηθά πολύ, γιατί λειτουργεί σαν φυσικό εμπόδιο στο νερό. Αν δεν υπάρχει, η τελική ένωση γίνεται πιο κρίσιμη.

Η βάση πρέπει να τοποθετηθεί σε σωστή στάθμη και με καλή απορροή. Αν το νερό λιμνάζει στην πλευρά του τοίχου, η σιλικόνη θα καταπονείται συνεχώς. Η στεγανοποίηση δεν είναι μόνο το κλείσιμο του αρμού. Είναι και η γεωμετρία που οδηγεί το νερό προς το σιφώνι.

Σε νέες εγκαταστάσεις, καλό είναι να συνδυάζεται η περιμετρική σφράγιση με υγρομόνωση του τοίχου πίσω από τα πλακάκια, ειδικά στη ζώνη ντους.

Μια μπανιέρα που χρησιμοποιείται μόνο για μπάνιο με νερό μέσα στη λεκάνη έχει διαφορετική καταπόνηση από μια μπανιέρα που χρησιμοποιείται καθημερινά ως ντους. Όταν υπάρχει τηλέφωνο ντους ή σταθερή στήλη, ο τοίχος πάνω από την μπανιέρα δέχεται άμεση διαβροχή. Το νερό κυλά πάνω στα πλακάκια και καταλήγει στην περιμετρική ένωση.

Σε αυτή την περίπτωση, η ζώνη γύρω από την μπανιέρα πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν ζώνη ντουζιέρας. Ο τοίχος πρέπει να έχει υγρομόνωση πίσω από τα πλακάκια, οι γωνίες πρέπει να έχουν ταινίες, οι παροχές μανσέτες και η ένωση με την μπανιέρα σωστή ελαστική σφράγιση. Δεν αρκεί να μπει πλακάκι και σιλικόνη.

Αν υπάρχει κουρτίνα μπάνιου, το νερό συχνά φεύγει προς τις άκρες. Αν υπάρχει γυάλινο πάνελ, τα σημεία στήριξης και οι σιλικόνες του πάνελ πρέπει επίσης να σφραγιστούν σωστά. Πολλά προβλήματα ξεκινούν στις άκρες της μπανιέρας, εκεί που το νερό τρέχει δίπλα από την κουρτίνα ή πίσω από το προφίλ.

Η χρήση ως ντους αλλάζει την τεχνική απαίτηση. Δεν είναι απλή μπανιέρα. Είναι υγρή ζώνη με καθημερινή διαβροχή.

Πολλοί προσέχουν τη μεγάλη γραμμή σιλικόνης στον πίσω τοίχο, αλλά αγνοούν τα δύο πλαϊνά άκρα. Εκεί συχνά ξεκινά το πρόβλημα. Το νερό μπορεί να τρέχει κατά μήκος του χείλους, να φτάνει στην άκρη της μπανιέρας και να κατεβαίνει στο κενό ανάμεσα σε μπανιέρα και τοίχο ή σε μπανιέρα και έπιπλο.

Τα άκρα χρειάζονται προσεκτική διαμόρφωση. Αν το πλακάκι τελειώνει άτσαλα, αν η σιλικόνη δεν γυρίζει σωστά ή αν υπάρχει ανοιχτό σημείο πίσω από το προφίλ της καμπίνας ή της κουρτίνας, το νερό μπορεί να περάσει πίσω από την μπανιέρα. Σε πολλές περιπτώσεις, η υγρασία εμφανίζεται στον διπλανό τοίχο και όχι ακριβώς πίσω από την μπανιέρα, γιατί το νερό κινείται πλευρικά.

Σε μπανιέρα με γυάλινο πάνελ, το σημείο κάτω από το προφίλ και η επαφή με το χείλος της μπανιέρας πρέπει να σφραγιστούν με προσοχή. Δεν πρέπει να δημιουργείται μικρή “διαδρομή” που οδηγεί το νερό προς τα έξω. Η γεωμετρία του πάνελ πρέπει να στέλνει το νερό μέσα στην μπανιέρα, όχι προς την άκρη.

Τα πλαϊνά άκρα αξίζουν ξεχωριστό έλεγχο πριν παραδοθεί το μπάνιο.

Αν η παλιά σιλικόνη έχει μαυρίσει, σκιστεί ή αποκολληθεί, η λύση δεν είναι να περαστεί νέα από πάνω. Πρώτα πρέπει να αφαιρεθεί η παλιά σιλικόνη. Μετά πρέπει να καθαριστεί το σημείο, να απολυμανθεί όπου υπάρχει μούχλα, να στεγνώσει πλήρως και να ελεγχθεί αν υπάρχει υγρασία πίσω από την ένωση.

Αν η μούχλα ήταν μόνο στην επιφάνεια, η αντικατάσταση της σιλικόνης μπορεί να βελτιώσει σημαντικά το αποτέλεσμα. Αν όμως όταν αφαιρεθεί η παλιά σιλικόνη φαίνεται υγρό κενό, μαύρο υπόστρωμα, σαθρός αρμόστοκος ή μυρωδιά υγρασίας, χρειάζεται διερεύνηση. Μπορεί να υπάρχει κρυφή εισροή νερού πίσω από την μπανιέρα.

Σε επισκευή, η νέα σιλικόνη πρέπει να μπει σε σωστό αρμό. Αν το κενό είναι μεγάλο, μπορεί να χρειαστεί backer rod. Αν το πλακάκι είναι σπασμένο ή η μπανιέρα κινείται, πρέπει να λυθεί η αιτία. Αν η μπανιέρα δεν στηρίζεται σωστά, η νέα σιλικόνη θα ανοίξει ξανά.

Η αντικατάσταση σιλικόνης είναι συντήρηση. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για να κρύψει ενεργή διαρροή.

Πριν οριστικοποιήσετε την επιλογή ή την εγκατάσταση, ελέγξτε πρώτα τα παρακάτω σημεία:

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ακρυλική μπανιέρα που σφραγίστηκε άδεια, χωρίς σωστή στήριξη. Στην αρχή η σιλικόνη ήταν τέλεια. Μετά από λίγες εβδομάδες χρήσης, εμφανίστηκε λεπτή σκιά στη γραμμή επαφής με το πλακάκι. Η μπανιέρα κατέβαινε ελάχιστα με το βάρος και η σιλικόνη τεντωνόταν μέχρι που άνοιξε. Το πρόβλημα δεν ήταν μόνο η σιλικόνη. Ήταν η στήριξη και η λάθος εφαρμογή.

Η περιμετρική σφράγιση της μπανιέρας δεν είναι μεγάλο κόστος σε σχέση με το συνολικό έργο, αλλά έχει μεγάλη σημασία. Το κόστος επηρεάζεται από το αν μιλάμε για νέα τοποθέτηση ή επισκευή, από το μήκος της περιμέτρου, από την ανάγκη αφαίρεσης παλιάς σιλικόνης, από την κατάσταση του αρμού, από το αν χρειάζεται backer rod ή ειδική ταινία, και από την ποιότητα του σφραγιστικού.

Σε ένα τυπικό μπάνιο περίπου 5 τ.μ. στην Ελλάδα του 2026, όπου μια απλή έως μεσαία ανακαίνιση μπορεί να κινείται περίπου στις 3.200–5.500€ και πιο απαιτητικές λύσεις με νέα μπανιέρα, πορσελάνινη βάση, γυάλινο πάνελ ή πλήρη υγρομόνωση μπορούν να φτάσουν περίπου 6.000–7.500€ ή και παραπάνω, η σωστή σφράγιση της μπανιέρας είναι μικρό αλλά κρίσιμο κόστος.

Πριν οριστικοποιήσετε την επιλογή ή την εγκατάσταση, ελέγξτε πρώτα τα παρακάτω σημεία:

Η φθηνή σφράγιση με μια απλή σιλικόνη πάνω σε κακή βάση είναι από τις οικονομίες που πληρώνονται αργότερα.

Μια σωστή προσφορά δεν πρέπει να γράφει απλώς “σιλικόνη περιμετρικά μπανιέρας”. Πρέπει να ξεκαθαρίζει αν η μπανιέρα θα στηριχθεί και θα αλφαδιαστεί σωστά, αν ο τοίχος πίσω από τα πλακάκια θα στεγανοποιηθεί, αν θα χρησιμοποιηθεί περιμετρική στεγανοποιητική ταινία όπου απαιτείται, και τι είδους τελικό σφραγιστικό θα μπει.

Σε νέα εγκατάσταση, η προσφορά πρέπει να αναφέρει τη σειρά: τοποθέτηση μπανιέρας ή βάσης, έλεγχος στήριξης, υγρομόνωση ζώνης, πλακόστρωση, τελική ελαστική σφράγιση. Αν η μπανιέρα χρησιμοποιείται και ως ντους, πρέπει να προβλέπεται υγρομόνωση τοίχων στη ζώνη διαβροχής, όχι απλή πλακόστρωση.

Σε επισκευή, η προσφορά πρέπει να αναφέρει αφαίρεση παλιάς σιλικόνης, καθαρισμό, απολίπανση, στέγνωμα και νέα εφαρμογή. Αν υπάρχει υποψία υγρασίας κάτω από τη μπανιέρα, πρέπει να αναφέρεται ότι θα γίνει έλεγχος πριν το νέο σφράγισμα.

Η ασάφεια “θα το κλείσουμε με σιλικόνη” δεν είναι αρκετή. Η σιλικόνη είναι το τελευταίο στάδιο μιας σωστής λεπτομέρειας, όχι όλη η λεπτομέρεια.

Πριν μπει η τελική σιλικόνη, ρωτήστε αν η μπανιέρα είναι σταθερή. Κουνιέται καθόλου όταν πατά κάποιος μέσα; Έχει γεμίσει με νερό για να πάρει θέση πριν τη σφράγιση, αν είναι ακρυλική ή ελαφριά; Υπάρχει σωστό κενό για ελαστικό αρμό ή είναι υπερβολικά μεγάλο;

Ρωτήστε επίσης τι υπάρχει πίσω από τα πλακάκια. Έχει γίνει υγρομόνωση στον τοίχο; Αν η μπανιέρα χρησιμοποιείται ως ντους, αυτό είναι κρίσιμο. Ρωτήστε αν υπάρχει περιμετρική ταινία ή άλλο σύστημα δεύτερης προστασίας. Αν όχι, ζητήστε να σας εξηγήσουν γιατί θεωρείται επαρκής η λύση.

Σε επισκευή, ρωτήστε αν η παλιά σιλικόνη θα αφαιρεθεί πλήρως. Αν η απάντηση είναι “θα περάσουμε από πάνω”, η επισκευή δεν είναι σωστή. Ρωτήστε επίσης πόσο πρέπει να περιμένετε πριν χρησιμοποιηθεί ξανά η μπανιέρα ή η ντουζιέρα, γιατί η σιλικόνη χρειάζεται χρόνο ωρίμανσης.

Τέλος, ελέγξτε τα άκρα. Μην κοιτάτε μόνο τη μεγάλη πίσω γραμμή. Τα πλαϊνά τελειώματα είναι συχνά τα πρώτα σημεία όπου περνά νερό.

Αν πρέπει να κρατήσετε μόνο ένα πράγμα, κρατήστε αυτό: ο αρμός ανάμεσα στη μπανιέρα και το πλακάκι δεν είναι απλός αρμός ομορφιάς. Είναι αρμός κίνησης και νερού. Η σιλικόνη πρέπει να μπαίνει σε σταθερή μπανιέρα, καθαρή και στεγνή επιφάνεια, με σωστό κενό και κατάλληλο υλικό. Σε νέα κατασκευή, ειδικά όταν η μπανιέρα χρησιμοποιείται ως ντους, η πραγματική ασφάλεια έρχεται από τον συνδυασμό υγρομόνωσης πίσω από τα πλακάκια, σωστής περιμετρικής λεπτομέρειας και τελικής ελαστικής σφράγισης. Μόνη της η σιλικόνη δεν πρέπει να σηκώνει όλο το βάρος της στεγανότητας.

Η περιμετρική ένωση της μπανιέρας ή της πορσελάνινης ντουζιέρας με το πλακάκι είναι μικρή σε μέγεθος αλλά μεγάλη σε σημασία. Εκεί το νερό κυλά καθημερινά, εκεί συναντιούνται διαφορετικά υλικά, εκεί εμφανίζονται μικροκινήσεις και εκεί συχνά ξεκινούν οι κρυφές υγρασίες κάτω από την μπανιέρα.

Η σωστή σφράγιση δεν είναι απλώς μια γραμμή σιλικόνης στο τέλος. Είναι αποτέλεσμα σωστής στήριξης, σωστής σειράς τοποθέτησης, υγρομόνωσης του τοίχου, ελεγχόμενου κενού, κατάλληλου σφραγιστικού και καθαρής εφαρμογής. Σε απαιτητικές περιπτώσεις, η περιμετρική στεγανοποιητική ταινία ή άλλο σύστημα δεύτερης άμυνας μπορεί να προσφέρει πολύ μεγαλύτερη ασφάλεια από το να στηριχθεί όλο το μπάνιο σε μία τελική σιλικόνη.

Ο ιδιοκτήτης πρέπει να δίνει προσοχή όχι μόνο στο αν “μπήκε σιλικόνη”, αλλά στο πώς μπήκε και πάνω σε τι. Αν η μπανιέρα κινείται, αν το κενό είναι μεγάλο, αν η παλιά σιλικόνη δεν αφαιρέθηκε, αν ο τοίχος δεν έχει υγρομόνωση ή αν τα άκρα έμειναν ανοιχτά, το νερό θα βρει τον δρόμο του.

Σε ένα σωστό μπάνιο, η μπανιέρα ή η βάση ντουζιέρας πρέπει να λειτουργεί σαν μέρος του συστήματος στεγανοποίησης, όχι σαν ανεξάρτητο εξάρτημα που απλώς “σφραγίστηκε” στο τέλος. Η γραμμή ανάμεσα σε πλακάκι και μπανιέρα φαίνεται μικρή. Όμως από αυτή τη γραμμή μπορεί να κριθεί αν το μπάνιο θα μείνει στεγνό ή αν θα αρχίσει να μαζεύει κρυφά νερά κάτω από την τελική επιφάνεια.