Καλωδίωση Κήπου: Πώς να προστατέψετε τα καλώδια στο χώμα από υγρασία και σκαπτικά εργαλεία

Έχετε επιλέξει τα πιο εντυπωσιακά, στεγανά φωτιστικά IP65 για τον κήπο σας. Έχετε αγοράσει τους καλύτερους προβολείς και τις πιο κομψές απλίκες. Όλα αυτά όμως είναι άχρηστα αν το ρεύμα δεν φτάσει με ασφάλεια μέχρι εκεί.

Ο κήπος είναι το πιο εχθρικό περιβάλλον για μια ηλεκτρολογική εγκατάσταση. Εκεί, ο εχθρός δεν είναι μόνο το νερό. Είναι τα τρωκτικά που λατρεύουν να μασάνε πλαστικά καλώδια, είναι οι ρίζες των δέντρων που με τα χρόνια αποκτούν τρομακτική δύναμη και συνθλίβουν τα πάντα στο πέρασμά τους, και πάνω απ' όλα... είναι η τσάπα του κηπουρού!

Το να σκάψετε ένα αυλάκι 10 εκατοστών, να ρίξετε μέσα ένα γκρι καλώδιο και να το σκεπάσετε με χώμα, είναι συνταγή για μελλοντική καταστροφή. Ως μηχανικοί, πάμε να δούμε πώς "θάβουμε" τα καλώδια στον κήπο βάσει κανονισμών, ώστε να μην "ρίχνουν" τον γενικό του σπιτιού και να μην κινδυνεύσει ποτέ κανείς.

1. Το Βάθος και η Τάφρος (Ο Κανόνας των 50cm)

Το πρώτο και σημαντικότερο βήμα είναι η εκσκαφή. Τα καλώδια δεν πρέπει να βρίσκονται ποτέ επιφανειακά.

  • Το Σωστό Βάθος: Η ηλεκτρολογική νομοθεσία απαιτεί το καλώδιο να θάβεται σε βάθος τουλάχιστον 50 έως 60 εκατοστών από την επιφάνεια του εδάφους.
  • Γιατί τόσο βαθιά; Αν φυτέψετε ένα λουλούδι ή σκαλίσετε το χώμα με μια τσάπα, το εργαλείο μπαίνει συνήθως 20-30 εκατοστά μέσα στο χώμα. Αν το καλώδιο είναι στα 60 εκατοστά, είστε απολύτως ασφαλείς.
  • Κάτω από οχήματα: Αν το καλώδιο πρέπει να περάσει κάτω από τον διάδρομο του γκαράζ ή από σημείο που πατάνε αυτοκίνητα, το βάθος πρέπει να αυξηθεί στα 80 εκατοστά, για να μην υποχωρήσει το έδαφος από το βάρος και συνθλίψει τον σωλήνα.
Εικονογράφηση για 1. Το Βάθος και η Τάφρος (Ο Κανόνας των 50cm)

2. Η Θωράκιση: Σωλήνας και Καλώδιο

Εικονογράφηση για 2. Η Θωράκιση: Σωλήνας και Καλώδιο

Δεν κάνει οποιοδήποτε καλώδιο για τον κήπο. Το κλασικό γκρι καλώδιο εσωτερικών χώρων (τύπου NYM) θα διαβρωθεί γρήγορα στο χώμα.

Το Καλώδιο

Απαιτείται υποχρεωτικά μαύρο καλώδιο εξωτερικού χώρου (τύπου NYY), το οποίο έχει ενισχυμένη μόνωση ανθεκτική στην υγρασία.

Ο Σωλήνας

Το καλώδιο δεν ακουμπάει ποτέ γυμνό στο χώμα. Πρέπει να περαστεί μέσα σε έναν σωλήνα διπλού δομημένου τοιχώματος (συνήθως είναι κόκκινοι/πορτοκαλί ή μαύροι με ραβδώσεις). Αυτοί οι σωλήνες είναι σκληροί εξωτερικά (αντέχουν σε χτυπήματα και πίεση) και λείοι εσωτερικά (για να γλιστράει εύκολα το καλώδιο).

3. Η Προετοιμασία της Τάφρου (Η Άμμος)

Ο σωλήνας δεν πετιέται απλώς μέσα στο χαντάκι πάνω στις πέτρες. Η πίεση του χώματος θα κάνει τις μυτερές πέτρες να τρυπήσουν το πλαστικό με τον καιρό.

  • Το "Κρεβάτι" της Άμμου: Στον πάτο της τάφρου ρίχνουμε ένα στρώμα 10 εκατοστών από καθαρή άμμο ποταμού. Πάνω σε αυτή την απαλή άμμο "ξαπλώνουμε" τον σωλήνα με το καλώδιο.
  • Στη συνέχεια, σκεπάζουμε τον σωλήνα με άλλα 10 εκατοστά άμμου. Αυτή η διαδικασία (εγκιβωτισμός) τον προστατεύει από τα αιχμηρά χαλίκια του χώματος.
Εικονογράφηση για 3. Η Προετοιμασία της Τάφρου (Η Άμμος)

4. Το Σωσίβιο: Πλέγμα Προειδοποίησης

Εικονογράφηση για 4. Το Σωσίβιο: Πλέγμα Προειδοποίησης

Αυτό είναι το βήμα που παραλείπουν σχεδόν όλοι οι ερασιτέχνες, αλλά σώζει ζωές! Αφού καλύψετε τον σωλήνα με άμμο, ρίχνετε από πάνω περίπου 20 εκατοστά απλό χώμα. Σε αυτό το σημείο, απλώνετε κατά μήκος της τάφρου ένα πλαστικό, χρωματιστό Πλέγμα (ή Ταινία) Προειδοποίησης (συνήθως κίτρινο ή κόκκινο, που γράφει "ΠΡΟΣΟΧΗ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΚΑΛΩΔΙΟ").

Πώς λειτουργεί: Φανταστείτε ότι σε 10 χρόνια πουλάτε το σπίτι. Ο νέος ιδιοκτήτης αποφασίζει να φυτέψει ένα μεγάλο δέντρο και βάζει μπροστά ένα σκαπτικό μηχάνημα (τσάπα). Καθώς σκάβει το χώμα, το μηχάνημα θα "τραβήξει" πρώτα την κόκκινη πλαστική ταινία (που βρίσκεται στα 30 εκατοστά βάθος). Ο χειριστής θα τη δει, θα καταλάβει ότι από κάτω υπάρχει ρεύμα και θα σταματήσει, ΠΡΙΝ κόψει το καλώδιο που βρίσκεται βαθύτερα!

5. Οι Ενώσεις (Το πιο αδύναμο σημείο)

Ο κανόνας λέει: Απαγορεύεται να κάνετε ενώσεις (ματίσεις) καλωδίων κάτω από το χώμα! * Τα καλώδια πρέπει να είναι μονοκόμματα από τον πίνακα μέχρι το φωτιστικό. Αν πρέπει να τα ενώσετε ή να κάνετε διακλάδωση, η ένωση πρέπει να γίνει πάνω από το έδαφος, μέσα σε ένα στεγανό κουτί διακλάδωσης (IP65) βιδωμένο σε έναν τοίχο ή κρυμμένο πίσω από έναν θάμνο.

Τι γίνεται αν η υποβρύχια ένωση είναι αναπόφευκτη;

Αν κατά λάθος κόψατε ένα καλώδιο με το φτυάρι ή αν η διακλάδωση πρέπει αναγκαστικά να θαφτεί στο χώμα, η κλασική μονωτική ταινία ή τα θερμοσυστελλόμενα μακαρόνια θα αντέξουν... μια εβδομάδα. Εκεί απαιτείται η χρήση Μούφας Ρητίνης (Resin Joint). Είναι ένα ειδικό πλαστικό περίβλημα μέσα στο οποίο κάνετε την ένωσή σας με κλέμες. Στη συνέχεια, αδειάζετε μέσα στο περίβλημα ένα υγρό μείγμα ρητίνης (σαν κόλλα δύο συστατικών). Η ρητίνη αυτή στερεοποιείται σε λίγα λεπτά, γίνεται σκληρή σαν πέτρα και "αγκαλιάζει" τα καλώδια, κάνοντας την ένωση 100% αδιάβροχη (IP68), έτοιμη να ταφεί ξανά στο υγρό χώμα.

Συνοψίζοντας

Όταν φτιάχνετε τον κήπο σας, κάντε την καλωδίωση μία φορά και σωστά, πριν στρωθεί το γκαζόν και πριν φυτευτούν τα φυτά. Επενδύστε σε διπλούς σωλήνες, σκάψτε στο σωστό βάθος και μην τσιγκουνευτείτε την προειδοποιητική ταινία. Το κόστος της σωστής υποδομής είναι αμελητέο μπροστά στο κόστος τού να πρέπει να ξεθάψετε και να καταστρέψετε έναν ολοκληρωμένο, πανέμορφο κήπο επειδή ένα καλώδιο πήρε υγρασία.

Επόμενο Βήμα: Διαβάζοντας όλα τα παραπάνω (σκαψίματα, σωλήνες, κίνδυνοι), ίσως σκέφτεστε: "Μήπως να πάρω μερικά ηλιακά φωτιστικά να τα καρφώσω στο γκαζόν και να ξεμπερδεύω;" Απαντούμε σε αυτό ακριβώς το δίλημμα: Ηλιακά Φωτιστικά Κήπου vs. Ενσύρματα (230V): Πότε αξίζει η ευκολία του ηλιακού και πότε απαιτείται καλώδιο.

Σχετικά Άρθρα

Preview