Εύκαμπτοι Σωλήνες (Σπιράλ) vs. Άκαμπτοι (Ευθύγραμμοι): Πού και πότε χρησιμοποιείται το καθένα

Ο εύκαμπτος σωλήνας είναι εξαιρετικά πρακτικός όταν η διαδρομή έχει γωνίες, στροφές και εμπόδια. Ξετυλίγεται γρήγορα, περνά εύκολα μέσα από μεταλλικούς σκελετούς γυψοσανίδας και επιτρέπει στον εγκαταστάτη να κινηθεί γρήγορα χωρίς πολλά εξαρτήματα.

Το τίμημα είναι ότι εσωτερικά δεν είναι απόλυτα λείος. Σε μεγάλες αποστάσεις ή σε κακές καμπύλες δημιουργούνται τριβές και τσακίσματα που κάνουν την ατσαλίνα να κολλάει και τις μελλοντικές αλλαγές καλωδίων πολύ πιο δύσκολες.

Το σπιράλ είναι ανεκτίμητο σε τοιχοποιίες με πολλές μικρές καμπύλες, σε γυψοσανίδες και σε σημεία όπου χρειαζόμαστε γρήγορη προσαρμογή της όδευσης χωρίς πρόσθετα εξαρτήματα.

Αρκεί βέβαια οι καμπύλες να παραμένουν ομαλές και να μην “πνίγεται” ο σωλήνας, γιατί τότε το πλεονέκτημα της ευκαμψίας χάνεται αμέσως και η γραμμή γίνεται προβληματική για όλη της τη ζωή.

Εκτός από το αν ο σωλήνας είναι εύκαμπτος ή άκαμπτος, πρέπει να ξέρετε και την κατηγορία μηχανικής αντοχής του. Οι ελαφρού τύπου σωλήνες προορίζονται για τοίχους και γυψοσανίδες, οι μεσαίου τύπου μπαίνουν σε μπετόν ή δάπεδα και οι βαρέως τύπου σε υπόγειες ή πολύ καταπονημένες διαδρομές.

Αν δείτε λευκούς ή λεπτούς σωλήνες πεταμένους πάνω σε δάπεδο που θα καλυφθεί με σκυρόδεμα, έχετε σοβαρό λόγο να σταματήσετε την εργασία και να ζητήσετε αλλαγή υλικού.

Εξίσου κρίσιμη είναι και η κατηγορία αντοχής σε Newton. Ένας σωλήνας κατάλληλος για γυψοσανίδα δεν είναι αυτομάτως κατάλληλος για μπετόν, για δάπεδο ή για υπόγεια εξωτερική όδευση.

Στο εργοτάξιο αυτό μεταφράζεται σε έναν απλό κανόνα: πριν θαφτεί ή εγκιβωτιστεί ένας σωλήνας, πρέπει να ξέρουμε όχι μόνο τη διαδρομή του αλλά και τι φορτία, χτυπήματα ή περιβαλλοντικές καταπονήσεις θα δεχθεί.