320N σημαίνει εργοταξιακό ρίσκο
Ο ελαφρός σωλήνας παραμορφώνεται εύκολα όταν πατηθεί ή πιεστεί από το νωπό σκυρόδεμα.
Η ημέρα που "πέφτουν τα μπετά" είναι ίσως η πιο χαοτική στιγμή σε μια οικοδομή. Αντλίες, βαριές μπότες, δονητές σκυροδέματος και εργάτες που κινούνται γρήγορα δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου κάθε αδύναμη λεπτομέρεια καταστρέφεται χωρίς δεύτερη σκέψη.
Μέσα σε αυτό το σκηνικό, οι ηλεκτρολογικοί σωλήνες είναι εκτεθειμένοι. Αν πατηθούν, αν σπάσουν ή αν γεμίσουν τσιμεντόνερο, η ζημιά δεν διορθώνεται εύκολα όταν το σκυρόδεμα πήξει.
Γι’ αυτό η όδευση μέσα στην πλάκα δεν είναι αγγαρεία τελευταίας στιγμής αλλά κανονικός τεχνικός σχεδιασμός. Η σωστή επιλογή σωλήνα, η θέση του στον οπλισμό, η στεγανοποίηση και η επιτήρηση της σκυροδέτησης κρίνουν αν το δίκτυο θα μείνει λειτουργικό για δεκαετίες.
Αν αυτή η φάση αποτύχει, η επόμενη λύση είναι συνήθως κακή: εμφανή κανάλια, πρόσθετα σκαψίματα ή βαριές διατρήσεις σε τελειωμένο σκυρόδεμα. Η πειθαρχία πριν και κατά τη ρίψη είναι λοιπόν πολύ φθηνότερη από οποιαδήποτε μεταγενέστερη διάσωση.
Το πιο συχνό λάθος είναι η χρήση ελαφρού σπιράλ 320N επειδή λυγίζει εύκολα και κοστίζει λιγότερο. Μέσα σε πλάκα σκυροδέματος όμως αυτό το υλικό δεν αντέχει τα πατήματα, το βάρος των συνεργείων ή την πίεση της σκυροδέτησης.
Για εγκιβωτισμό σε μπετόν χρειαζόμαστε σωλήνες τουλάχιστον μεσαίου τύπου 750N και σε απαιτητικές περιπτώσεις 1250N. Οι ευθύγραμμοι άκαμπτοι σωλήνες κρατούν καλύτερα τη γεωμετρία τους στις μεγάλες αποστάσεις και το σπιράλ 750N χρησιμοποιείται κυρίως εκεί όπου χρειάζεται καμπύλη.
Αν τσακίσει ο σωλήνας σε αυτό το στάδιο, το πρόβλημα δεν είναι αισθητικό αλλά λειτουργικό: η ατσαλίνα δεν θα περάσει ποτέ και κάθε μελλοντικό καλώδιο θα μπλοκάρει οριστικά μέσα στην πλάκα.
Ο ελαφρός σωλήνας παραμορφώνεται εύκολα όταν πατηθεί ή πιεστεί από το νωπό σκυρόδεμα.
Αυτό είναι το πραγματικό σημείο εκκίνησης για ασφαλή εγκιβωτισμό μέσα σε πλάκα ή δομικό στοιχείο.
Διατηρούν καλύτερα τη διατομή τους και διευκολύνουν το μελλοντικό πέρασμα καλωδίων.
Μετά την πήξη του μπετόν, ένας τσακισμένος σωλήνας σημαίνει σκάψιμο ή εμφανείς εναλλακτικές οδεύσεις.
Οι σωλήνες τοποθετούνται αφού δεθεί ο οπλισμός και πριν ξεκινήσει η σκυροδέτηση. Η καλύτερη θέση τους είναι ανάμεσα στην πάνω και την κάτω εσχάρα, ώστε να προστατεύονται από τα πατήματα και να μη διαταράσσουν τη λειτουργία της πλάκας.
Εξίσου κρίσιμο είναι το δέσιμο πάνω στα σίδερα. Με δεματικά ή μαλακό σύρμα ανά τακτά διαστήματα, οι σωλήνες μένουν στη θέση τους και δεν επιπλέουν όταν ανεβαίνει το υγρό σκυρόδεμα.
Όταν ένας σωλήνας αφεθεί χαλαρός, μπορεί να σηκωθεί, να μετακινηθεί ή να βγει στην επιφάνεια της πλάκας. Τότε δεν χάνεται μόνο η όδευση αλλά και η ακρίβεια της συνολικής εγκατάστασης.
Εκεί ο σωλήνας προστατεύεται καλύτερα και δεν δέχεται απευθείας τα πατήματα των συνεργείων.
Η συχνή στερέωση περιορίζει τις μετακινήσεις και κρατά τη διαδρομή καθαρή και προβλέψιμη.
Οι ελεύθερες ουρές κινούνται, στραβώνουν ή προεξέχουν όταν ανέβει το μπετόν.
Αν η διαδρομή μείνει σταθερή, το πέρασμα καλωδίων και οι επόμενες συνδέσεις γίνονται χωρίς εκπλήξεις.
Όταν μαζεύονται πολλοί χοντροί σωλήνες στο ίδιο σημείο, δημιουργείται ένα "βουνό" πλαστικού μέσα στην πλάκα. Το σκυρόδεμα δεν αγκαλιάζει σωστά τον οπλισμό και το τοπικό πάχος της διατομής υποβαθμίζεται.
Γι’ αυτό οι σωλήνες πρέπει να τρέχουν όσο γίνεται παράλληλα, με κενά μεταξύ τους και με ελεγχόμενες διασταυρώσεις μόνο όπου είναι αναπόφευκτο. Η κάθε διασταύρωση πρέπει να γίνεται καθαρά και όχι σαν κουβάρι πρόχειρων αλλαγών κατεύθυνσης.
Το δεύτερο πρόβλημα είναι το τσιμεντόνερο. Αν ενώσεις, μούφες ή ανοιχτά άκρα μείνουν ασφράγιστα, το λεπτόρρευστο γάλα του τσιμέντου μπαίνει μέσα, στεγνώνει και μετατρέπει τον σωλήνα σε άχρηστο κέλυφος.
Όσο πιο απλωμένη είναι η διαδρομή, τόσο καλύτερα δουλεύει και το σκυρόδεμα και η μελλοντική καλωδίωση.
Αν χρειαστούν, γίνονται μία-μία και όχι όλες μαζεμένες στο ίδιο σημείο.
Εκεί μπαίνει συνήθως το τσιμεντόνερο και εκεί ξεκινά η μελλοντική καταστροφή.
Αν μείνει τρύπα ανοιχτή την ώρα της ρίψης, ο σωλήνας πρακτικά χάνεται.
Στις μεγάλες ή δύσκολες διαδρομές, η τοποθέτηση ενός νάιλον κορδονιού ή γαλβανισμένου οδηγού πριν από τη σκυροδέτηση είναι σωτήριο μέτρο. Αν ο σωλήνας πιεστεί ελαφρά αργότερα, ο έτοιμος οδηγός μπορεί να σώσει το πέρασμα των καλωδίων.
Την ώρα της ρίψης χρειάζεται πραγματική επιτήρηση. Ο δονητής σκυροδέματος, τα πατήματα και οι βιαστικές μετακινήσεις μπορούν να διαλύσουν μπουάτ μπετού ή γωνίες σωλήνων μέσα σε δευτερόλεπτα.
Τέλος, η φωτογραφική και βιντεοσκοπική αποτύπωση όλης της πλάκας πριν από τη σκυροδέτηση είναι ανεκτίμητη. Όταν αργότερα θελήσετε να τρυπήσετε δάπεδο ή να εντοπίσετε μια γραμμή, αυτή η καταγραφή θα είναι ο μοναδικός αξιόπιστος χάρτης.
Η παρουσία ηλεκτρολόγου ή επόπτη δεν είναι υπερβολή. Εκείνη την ώρα κανείς άλλος στο έργο δεν έχει ως προτεραιότητα να σωθεί η όδευση του σωλήνα, εκτός αν υπάρχει κάποιος που να την παρακολουθεί ενεργά και να παρεμβαίνει έγκαιρα.
Σε μεγάλες αποστάσεις αυξάνει δραματικά τις πιθανότητες να σωθεί η όδευση μετά τη ρίψη.
Χωρίς επίβλεψη, οι σωλήνες αντιμετωπίζονται σαν να μην υπάρχουν μέσα στο εργοτάξιο.
Η μεταλλική κεφαλή και η ισχυρή δόνηση μπορούν να σπάσουν πλαστικά εξαρτήματα επιτόπου.
Σώζει μελλοντικές τρυπήσεις, διορθώσεις και αποφάσεις επέμβασης με τεκμηριωμένο τρόπο.
Στο μπετόν δεν αρκεί να περάσεις τον σωλήνα. Πρέπει να τον βοηθήσεις να επιβιώσει μέχρι να περάσει το τελευταίο καρότσι σκυροδέματος.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό