Βαθιά κουτιά 50-60 mm
Εξυπηρετούν τόσο το σημερινό δίπλωμα καλωδίων όσο και αυριανές προσθήκες smart εξοπλισμού.
Πολλά αισθητικά προβλήματα μιας ηλεκτρολογικής εγκατάστασης δεν οφείλονται στον διακόπτη ή στην πρίζα, αλλά στο κουτί που κρύβεται από πίσω. Αν το χωνευτό κουτί μπει στραβά, ρηχά ή χαλαρά, το πρόβλημα θα φαίνεται για χρόνια στο τελικό φινίρισμα.
Η διαδικασία μοιάζει απλή μόνο σε όποιον δεν την έχει πληρώσει ακριβά. Ένα κουτί που βυθίστηκε μέσα στον σοβά ή ένα πολλαπλό πλαίσιο που έμεινε εμφανώς στραβό διορθώνονται δύσκολα όταν το σπίτι έχει τελειώσει.
Γι’ αυτό η σωστή επιλογή βάθους, η πρόβλεψη για τον τελικό σοβά, το ακριβές αλφάδιασμα και η σωστή στερέωση είναι βασικές προϋποθέσεις ποιοτικής εγκατάστασης.
Το παράδοξο είναι ότι πρόκειται για μια φθηνή εργασία με τεράστια οπτική σημασία. Αν η ακρίβεια χαθεί εδώ, ακόμη και οι ακριβότεροι μηχανισμοί δεν μπορούν να κρύψουν το λάθος αργότερα.
Τα ρηχά παλιά κουτιά μπορεί να επαρκούσαν σε απλές εγκαταστάσεις, αλλά σήμερα δημιουργούν περιορισμούς σχεδόν παντού. Τα πολλά καλώδια, τα dimmers, τα smart relays και τα πλαίσια πολλαπλών μηχανισμών χρειάζονται αέρα.
Γι’ αυτό τα βαθιά κουτιά 50 ή 60 mm δεν είναι πολυτέλεια αλλά σοβαρή τεχνική επιλογή. Δίνουν χώρο για άνετο δίπλωμα των αγωγών και για μελλοντική αναβάθμιση χωρίς να ξανασπάσει ο τοίχος.
Το ίδιο ισχύει και στα πολλαπλά κουτιά. Αν δεν χρησιμοποιηθούν συστήματα που κουμπώνουν εργοστασιακά δίπλα δίπλα, οι αποστάσεις βγαίνουν με το μάτι και τα τελικά πλαίσια συχνά δεν ευθυγραμμίζονται σωστά.
Εξυπηρετούν τόσο το σημερινό δίπλωμα καλωδίων όσο και αυριανές προσθήκες smart εξοπλισμού.
Η διαφορά κόστους είναι μικρή, αλλά η διαφορά λειτουργικότητας τεράστια.
Κρατούν εργοστασιακά τη σωστή απόσταση μεταξύ μηχανισμών.
Το κουτί πρέπει να αντέξει και τις επόμενες απαιτήσεις του χώρου, όχι μόνο τη σημερινή πρίζα.
Το κλασικό λάθος είναι να μπαίνει το κουτί πρόσωπο με το γυμνό τούβλο. Όταν ο σοβατζής ρίξει το τελικό πάχος, το κουτί χάνεται μέσα στον τοίχο και ο μηχανισμός δεν βιδώνει ή δεν στηρίζεται σωστά.
Ο σωστός τεχνίτης σκέφτεται από πριν το τελικό επίπεδο. Το χείλος του κουτιού πρέπει να βρεθεί εκεί όπου θα έρθει ο τελικός σοβάς, όχι εκεί όπου φαίνεται σήμερα η τοιχοποιία.
Αυτό απαιτεί συνεννόηση με το συνεργείο των επιχρισμάτων και όχι πρόχειρες υποθέσεις. Αλλιώς, ακόμη και ένας ακριβός διακόπτης φαίνεται λάθος πάνω σε κακά στημένο υπόβαθρο.
Σε τοίχους που θα δεχτούν και πλακάκι ή άλλη επένδυση, ο υπολογισμός γίνεται ακόμη πιο αυστηρός. Το κουτί πρέπει να προβλέπει ολόκληρο το τελικό πάχος της κατασκευής και όχι μόνο τον βασικό σοβά.
Η σημερινή ακατέργαστη επιφάνεια δεν είναι το σωστό σημείο αναφοράς.
Έτσι ο μηχανισμός και το πλαίσιο πατάνε σωστά και καθαρά.
Το πάχος των οδηγών και των τελειωμάτων πρέπει να είναι γνωστό πριν από τη στερέωση.
Όσο πιο ακριβό και μίνιμαλ είναι το πλαίσιο, τόσο πιο πολύ εκτίθεται το λάθος βάθους.
Αν τα κουτιά μπουν στραβά, ο τελικός μηχανισμός θα παραμείνει στραβός για πάντα. Αυτό φαίνεται λίγο σε ένα μονό διακόπτη, αλλά γίνεται εξόφθαλμο σε διπλά, τριπλά ή τετραπλά πλαίσια.
Οι βίδες στερέωσης και οι άξονες των κουτιών πρέπει να ελέγχονται με αλφάδι ή laser πριν πήξει ο γύψος. Η ακρίβεια σε αυτή τη φάση είναι πολύ φθηνότερη από οποιαδήποτε μεταγενέστερη διόρθωση.
Η συμμετρία δεν είναι μόνο αισθητικό θέμα. Όταν οι μηχανισμοί ευθυγραμμίζονται σωστά, κουμπώνουν καλύτερα, πιέζονται λιγότερο και αντέχουν περισσότερο στη χρήση.
Μετά τη σκλήρυνση οι διορθώσεις είναι αργές, βρώμικες και ακριβές.
Σε μεγάλες σειρές διακοπτών η οπτική απόκλιση φαίνεται πολύ περισσότερο.
Αυτές καθορίζουν το πώς θα καθίσει ο μηχανισμός και όχι μόνο το περίγραμμα του πλαστικού κουτιού.
Η ακρίβεια στη βάση μειώνει πιέσεις και στρεβλώσεις στο τελικό πλαίσιο.
Στο τούβλο, η σωστή στερέωση απαιτεί καθαρή και ελαφρά βρεγμένη τρύπα, κατάλληλο γύψο και προσοχή ώστε να μη γεμίσει το εσωτερικό του κουτιού ή οι σωλήνες με υλικό. Αν το τούβλο μείνει στεγνό και σκονισμένο, ο γύψος δεν δουλεύει όπως πρέπει και η πρίζα μπορεί να ξεκολλήσει αργότερα.
Στη γυψοσανίδα, αντίθετα, δεν χρησιμοποιείται γύψος. Χρειάζονται ειδικά κουτιά με μεταλλικά αυτάκια και τρύπημα ακριβείας, γιατί αν η οπή βγει μεγαλύτερη, το κουτί δεν έχει πού να πατήσει.
Η τεχνική διαφέρει, αλλά ο στόχος είναι κοινός: σταθερό κουτί, καθαρό εσωτερικό, σωστό βάθος και πλήρης ετοιμότητα για την τελική τοποθέτηση αφού ολοκληρωθούν οι βαφές.
Το τελικό κριτήριο είναι διπλό: να μη μετακινείται το κουτί και να παραμένει καθαρό και λειτουργικό εσωτερικά. Αν μέσα έχουν μείνει γύψοι, βρωμιές ή βουλωμένες είσοδοι σωλήνων, το πρόβλημα απλώς μεταφέρεται στον επόμενο τεχνικό.
Χωρίς σωστή προετοιμασία, ο γύψος χάνει πρόσφυση και αντοχή.
Τα υπολείμματα γύψου καταστρέφουν την εύκολη τοποθέτηση του μηχανισμού αργότερα.
Τα αυτάκια και η ακριβής οπή εξασφαλίζουν ασφαλή στήριξη χωρίς πρόσθετα υλικά.
Τα κουτιά μπαίνουν νωρίς, οι τελικοί διακόπτες και πρίζες μπαίνουν όταν ο χώρος είναι καθαρός.
Το πλαίσιο που φαίνεται τέλειο στο τέλος έχει κερδίσει αυτή την ακρίβεια πολλές εβδομάδες νωρίτερα, τη στιγμή που μπήκε σωστά το κουτί.
Επιστροφή στην κατηγορία.
Μετάβαση στην κατηγορίαΕπιστροφή στον κεντρικό οδηγό.
Μετάβαση στον οδηγό